02 juli 2018

Totale bagger... of...

De 10k van Appingedam.

Ik liep iets als 44.20 ofzo, en stond in de uitslagen met een 5 kilometertijd van 21.24.

Totale bagger dus.

Ik ging weg met het idee van: op 15 km/u vertrekken, dan op een bepaald moment een beetje inleveren en de kilometers onder de 4.15 houden, zoiets.

Het eerste kilometertje 3.53, iets snel. Maar ging niet slecht. Daarna zou dan een bepaald ritme moeten komen maar dat kwam niet echt. Integendeel. Het was wat warm en ik begon een beetje moeilijk te ademen (had last van mijn ribben door een val, denk ik). Ik kreeg te weinig lucht binnen, begon wat te hyperventileren en mijn benen werden zwaar.

2k in 7.57, 3 in 12.19. En toen was het eigenlijk gedaan. Ik verlaagde mijn tempo naar 4.30 maar het ging niet echt beter, het bleef allemaal moeizaam. Warm, zware benen... vreemd. Waar was nu die goede vorm?

Alhoewel goede vorm... vooral kort gaat goed de laatste tijd; lang vlot ging lang niet altijd goed, ik denk ook niet door een gebrek aan trainingkilometers.

Het is wel allemaal expres: ik heb expres na Rotterdam een periode van 'leuke trainingen', snelheid kweken, krachttraining, hard fietsen, ingepland om later weer zonder problemen en met extra power de duurperiode in te kunnen gaan. Dus ergens was dit scenario wel te verwachten.

Achja...


POV


26 juni 2018

Hele merkwaardige training

Ja, het gaat best goed eigenlijk, de laatste tijd.

Sinds de kleine blessure over is heb ik o.a. het rondje Mensinghebos 3900 meter, gelopen in tempo's van 1 minuut hard / 1 minuut stilstaan, eerst netto 14.13, toen 13.55.

Ook allerlei andere trainingen met tempo's rond 15 km/uur, wat vlotte langere minutenlopen en blokken 4-3-2 kilometer, heel prima.

Vandaag wilde ik iets als 4000+2000 doen als lang tempo voorbereiding op de zaterdagse Appingedam 10 kilometer. Maar het liep anders!

Inlopen... meh. Zware benen die niet op te tillen waren. Waarom!!! Hoe kan ik zulke slechte benen hebben... enfin, verder niet te zwaar aan tillen en beginnen met het 4000je. Nouja 4000je... ik moest na 500 meter stoppen wegens overweldigend zware benen en geen tempo, geen spanning. Terwijl ik net 13 kilometer per uur liep waar 15 de planning was.

Totale bagger dus.

Ik keerde teleurgesteld terug richting huis... waarom is hardlopen toch zo moeilijk, zucht....

Maar toen,

toen,

toen kreeg ik een idee. Wat als ik nu dat Rondje Mensinghe ga lopen in intervallen van 1 minuut. Ahnee weg dat idee dat kan toch niet! Maar... maar als ik gewoon ga beginnen. Ik kan altijd stoppen na 1 interval als de benen nog steeds bagger zijn, of doorgaan naarmate het goed gaat. Ok

OK!

En alsof de hele zwarebenengeschiedenis niet bestond, ramde ik opeens het rondje, in een keurig gemiddelde van 17.2 kilometer per uur, in 14 intervalletjes van telkens een kleine minuut met minuut stilstaan pauze.

PR 13.35! En aardig op weg naar alltimePR van 12.39

11 juni 2018

Laptop blessure over

Hehe, eindelijk...

Drie weken na start blessure, en anderhalve week nadat ik ontdekte dat mijn blessure van de laptop komt (laptop op bovenbeen geeft blessure) was mijn blessure over.

De blessure was een soort rare pijn (pees? zenuw?) in rechterbovenbeen. Een soort steek. Uiteindelijk leek het een zenuwirritatie door de warmte van de laptop te zijn.

Enfin, na laptop een tijdje niet op been te hebben gezet trok het weg. Zo'n 6 dagen na diagnose kon ik weer vrijwel pijnvrij wandelen. Hardlopen ging toen nog moeizaam, hoewel ik wel een korte harde test training had gedaan die me weer dagen terugwierp. Na ruim een week gingen de eerste langzame pasjes weer pijnloos.

Eerste volledige training

En ja! Vorige week dinsdag, het Rondje Mensinghebos. 14x1minuut hard, 1 minuut pauze (stilstaan).
het 3900 meter rondje in 14.13 minuut gelopen! De tempo's op 16.4 km/uur!




Eindelijk weer eens prettig getraind.

De tijd: 14.13 Het kon vast wel sneller... vroeger, zo'n 4 jaar geleden, liep ik een paar keer iets van 12.44 (ofwel 18.5 km/uur). Zou dat nog ooit haalbaar zijn, denk ik dan...

Morgen probeer ik het denk ik weer, ik ga dan voor een tijd van 13.50 ofwel 17 km/uur.

Sneller is ook wel mogelijk, want ik ben sinds een jaar weer bezig met krachttraining. Inmiddels kan ik (vorige week) 10x180 kg en 20x160 kg legpress dus benen worden weer wat sterker.

Het is natuurlijk belachelijk om op 55 jarige leeftijd nog aan 'sneller' te denken.

Of... of....

NEEEE!!!!

Natuurlijk niet. Het is niet belachelijk, het is stimulerend en grensverleggend. Pas door grenzen te verkennen leer je jezelf en je belastbaarheid kennen. Pas door voluit te gaan leer je dat het nog mogelijk is om voluit te gaan en leer je te voelen wanneer je in de toestand bent om voluit te kunnen gaan.

Doen is kunnen, en zodra je dat vergeet kan je op den duur alleen nog maar de dingen die je altijd al kon, de gewoonten, het op de bank zitten en bier drinken, altijd dezelfde sjablonen, dezelfde opmerkingen, dezelfde manier van leven, hetzelfde gedrag dat voor "succes" zorgt. Bang om over grenzen te gaan, om buiten het patroon te vallen.

Welnee! Gewoon blijven gaan, blijven vernieuwen. Vernieuwen is leven.


POV


26 mei 2018

Laptop blessure?

Vorige week dinsdag kreeg ik zomaar ineens vanuit het niets last van mijn linkerbovenbeen.

Een tinteling, een prikkel. Vooral bij het afzetten met hardlopen flink te voelen, maar bij fietsen en zwemmen pijnloos.

Ik had natuurlijk flink wat tempo getraind, en dacht dat ik dan misschien een spiertje verrekt zou kunnen hebben. Iliopsoas?

Maar dat was niet logisch omdat bij beenheffen geen pijn. Alleen bij het (voor spieren in dat gebied) passieve afzet. Vreemd.

Okee... wat nu.

Ik zou naar de dokter kunnen gaan.

Maar ach, laten we even zoeken: tintelende pijn bovenbeen buitenkant dijbeen. En ik vind: Meralgia Paresthetica, ofwel tintelende zenuwpijn bovenbeen.

Op zoek naar oorzaken. Hee... verrassend. iets met laptops. Mensen kunnen klachten krijgen als warme laptop lange tijd op benen staat. Huidverkleuring (ik niet), maar ook irritatie van diverse zenuwen....

En laat ik de laatste weken relatief vaak 's avonds op de bank met laptop op schoot te zitten. En inderdaad is ie vrij warm. En een paar weken geleden voelde ik ook al wat vaags, wat niet verergerd werd door training.

http://laptophealthhazard.blogspot.nl/

Hier staat van alles.

Dus van nu af niet meer laptop op lap gebruiken en maar even afwachten. Misschien is dit het.


Ondertussen natuurlijk meer gefietst, gezwommen.


Fietsen

De snelheid begint er wat in te komen. Donderdag een 4x5k op 34.1 km/u gemiddeld. Nog niet echt "vorm" maar okee. Vandaag 62 km op gemiddeld iets van 30 km/uur, als duurtraining....Morgen wellicht 's avonds een 2x4km testje. Mooi fietsweer.


Zwemmen

De snelheid begint er wat in te komen. Dinsdag een 20.3 op 25 meter. Nog niet echt "vorm" maar okee. Vandaag in buitenbad Leek een 50 meter in 47.5. Mooi zwemweer.


Hardlopen

Morgen denk ik weer even proberen. Als het niet snel over is dan zal ik  langzaammaarzeker alle tempotraining effecten verliezen.... nouja we wachten af.

19 mei 2018

training, techniek: zomaar wat random thoughts

Een interessante trainingsperiode is dit.

Na het marathontrainingsblok van januari t/m april experimenteer ik nu een beetje in training & voeding.

Per sport:

Zwemmen

Na Rotterdam nu 10x gezwommen. Elke keer zwem ik ff in, om daarna een 25 meter voluit te gaan.
De grafiek van progressie is fraai. Begonnen op 23.9 sec, nu op 20.3. Het hikje bij 9 kwam omdat ik toen een weekje zwemmen had overgeslagen.


De random thought: ik zwem meestal snelle tempo's. Telkens 25 meter hard en 25 meter rustig terugzwemmen. Even rusten, even rekken, en nog een keer. Inmiddels is de 25 meter schoolslag ook al gezakt tot 25.2 sec en de 50 meter borstcrawl tot 48.0. 

Iedereen loopt te zeuren dat ik eerst aan de duur moet werken (dus 500 meter achter elkaar zwemmen ofzo) maar ik denk dat het omgekeerd moet. Door tempo en kracht zal het gaan lukken om 25 meter in 17 te zwemmen. Zodra dat zo is, zal 30 seconden erg rustig aanvoelen en zoef ik technisch perfect door het koele water. En dan is 20' op de kilometer kinderspel. 

Fietsen

Vrijwel al mijn tochtjes tot nu toe zijn 20 a 40 km lang en ongeveer 30-31 km/uur. Dit is voor mij basis leggen. Eerst gemakkelijk rustig kunnen fietsen. Daarna (morgen denk ik) zal ik een poging doen om heel erg hard te fietsen. Dit is de traditionele 2x4000 meter test: 4km op recht stuk weg vrijwel voluit, een minuutje of twee rust, dan 4000 meter vrijwel voluit terug. Om het windvoordeel weg te werken. 

Vorig jaar 13.09 als beste tijd, dit jaar zou toch onder de 13 moeten kunnen?! 

De random thought: ik fiets zoveel mogelijk op de AEROBE drempel om zo hoog mogelijke progressie te krijgen zonder teveel lactaat aan te maken. 'Maximaal aeroob'. Beter 30 km op 31.5 km/uur met hartslag 136 dan 80 kilometer op 27 km/uur met hartslag 120. En het kost ook nog eens veel minde tijd. 

Aerobe drempel is meestal zo'n 15-20 slagen onder de anaerobe drempel. Ik kan in noodsituaties/wedstrijden een uur lang op een hartslag 150 fietsen, misschien 34-35 kilometer. De aerobe drempel is dan 133 ofzo en daar heb ik alle voordelen maximaal:
  • Veel zuurstof inname, goede hartvulling
  • Beetje lactaat zodat beenspieren alle adertjes helemaal open gaan staan en zoveel mogelijk stofwisseling op gang komt
  • Veel trainingseffect op spiercellen
Lopen

Ik loop nu alweer 3 of 4x per week, geen lange afstanden, maar tempo's. Benen moeten sterker worden. 

Het gaat goed, vorige week al 6x500 in een circa 16 km/uur tempo. Kleine blessure aan overgehouden, dat wel.... 

De random thought: de tegenstelling tussen bedachte en natuurlijke goede looptechniek. Wat ik hiermee bedoel:

Bedachte looptechniek: je ziet ze soms wel lopen, de lopers die hebben gehoord dat je op de voorvoet moet landen en dat je je hak moet optrekken. Ze landen op voorvoet maar vergeten dat bij lage snelheden de hak direkt daarna AAN DE GROND MOET KOMEN om zodoende voldoende spanning op de achilles te krijgen. Het resultaat is een soort koddig niet-efficient voorvoetlanden-afzetten. Of bij 9 km/uur rustig tempo de hak hoog optrekken omdat ze dat ergens gelezen hebben. Vergeten daarbij dat het hoog opkomen van de hak EEN GEVOLG IS VAN ANDERE DINGEN zoals: snelheid, goede heupstrek, korte krachtige afzet. Al met al is de bedachte techniek een soort energieverslindend hoppen. Voorbeeldje:



Natuurlijke looptechniek: heel veel techniek gebeurt onzichtbaar, ergens in de fijne coordinatie. Je kan niet je vinger erop leggen maar er is ontspanning, moeiteloos voort tikken, gemak. Het ziet er niet spectaculair uit maar is o zo efficiënt. 

"Perfecte uitvoering is niet in boekjes te vinden; de precieze timing op de honderdsten nauwkeurig valt niet te instrueren. De westerse mens wil alles bewust vanuit het brein sturen: paslengte, pasfrequentie, voeten, hakken. Maar pas als de sturing losgelaten wordt ontstaat het natuurlijke verloop. Zoals een baby een speeltje of een vinger vastpakt en opeens weer loslaat: het exacte moment is perfect maar hoeft niet geleerd te worden."
Of misschien moet het even geleerd worden en daarna weer vergeten worden. Oefening doen en daarna onbekommerd zonder nadenken lopen. Het lichaam een richting aangeven en daarna zeggen: nu zoek het zelf uit.

Voeding

Ik drink nu bier, eet chips... wrsch niet goed maarja.
Ook wel genoeg eiwitten. Niet teveel koolhydraten want dat voelt minder goed dan bijvoorbeeld een grote omelet of een halve liter yoghurt. Het is allemaal puur op gevoel. En slordig. Op dit moment.


enfin.... later meer

POV







08 mei 2018

Low Carb: op een bepaald moment wordt het onzin.

Het gaat maar door, het gaat maar door....

Allerlei mensen beginnen Low Carb te promoten.

het lijkt alsof het eten van koolhydraten een grote fout is.

Maar niets is minder waar!


Er zijn allemaal van die blogs, zoals deze:

https://www.sportrusten.nl/wat-gebeurt-er-als-je-veel-koolhydraten-eet/

Een toch vooraanstaande schrijver als William Cortvriendt gaat hier te kort door de bocht.... Ik moest hier even op reageren en heb onderstaande reactie op de blog gezet.


Ik denk dat dit verhaal voor sporters niet helemaal opgaat.
Natuurlijk, als je niet sport, relatief veel koolhydraten eet, en ook nog eens teveel caloriëen binnenkrijgt worden de binnengekomen koolhydraten omgezet in vet en krijg je alle nadelige gezondheidsproblemen.
Maar de uitspraak: “koolhydraten kan alleen worden gebruikt direct voor energie of het wordt opgeslagen als vet” is niet correct. Bij sporters die bijvoorbeeld overdag een aantal koolhydraatrijke maaltijden eten worden koolhydraten niet direct gebruikt (ze sporten op dat moment niet), maar worden gebruikt voor aanvulling van glycogeenvoorraden. Pas als die vol raken wordt het overschot suikers omgezet in vet.
Daarom is voor sporters het eten van koolhydraten niet slecht. Ook de hoge pieken en dalen die beschreven worden (insulinepiek, bloedsuikerpiek) worden bij sporters erg afgevlakt: sporters hebben veel minder insuline nodig, bloedsuikerpieken worden afgevlakt / gereguleerd doordat het suiker in de spieren wordt opgeslagen. Als je dan bovendien ook nog complexe koolhydraten, vezels eet en ook wat vetten (boterham pindakaas, kaas etc) valt het allemaal reuze mee met de effecten.
(ik probeer die hype van ‘koolhydraten maken dik’ wat te nuanceren!!)

Later meer...

Low Carb: op een bepaald moment wordt het onzin.

Het gaat maar door, het gaat maar door....

Allerlei mensen beginnen Low Carb te promoten.

het lijkt alsof het eten van koolhydraten een grote fout is.

Maar niets is minder waar!


Er zijn allemaal van die blogs, zoals deze:

https://www.sportrusten.nl/wat-gebeurt-er-als-je-veel-koolhydraten-eet/

Een toch vooraanstaande schrijver als William Cortvriendt gaat hier te kort door de bocht.... Ik moest hier even op reageren en heb onderstaande reactie op de blog gezet.


Ik denk dat dit verhaal voor sporters niet helemaal opgaat.
Natuurlijk, als je niet sport, relatief veel koolhydraten eet, en ook nog eens teveel caloriëen binnenkrijgt worden de binnengekomen koolhydraten omgezet in vet en krijg je alle nadelige gezondheidsproblemen.
Maar de uitspraak: “koolhydraten kan alleen worden gebruikt direct voor energie of het wordt opgeslagen als vet” is niet correct. Bij sporters die bijvoorbeeld overdag een aantal koolhydraatrijke maaltijden eten worden koolhydraten niet direct gebruikt (ze sporten op dat moment niet), maar worden gebruikt voor aanvulling van glycogeenvoorraden. Pas als die vol raken wordt het overschot suikers omgezet in vet.
Daarom is voor sporters het eten van koolhydraten niet slecht. Ook de hoge pieken en dalen die beschreven worden (insulinepiek, bloedsuikerpiek) worden bij sporters erg afgevlakt: sporters hebben veel minder insuline nodig, bloedsuikerpieken worden afgevlakt / gereguleerd doordat het suiker in de spieren wordt opgeslagen. Als je dan bovendien ook nog complexe koolhydraten, vezels eet en ook wat vetten (boterham pindakaas, kaas etc) valt het allemaal reuze mee met de effecten.
(ik probeer die hype van ‘koolhydraten maken dik’ wat te nuanceren!!)

Later meer...

19 april 2018

Aftermarathon

De marathon is een merkwaardig ding.

In de voorbereiding heb ik me gefocust op het opbouwen van een redelijke vorm, een 3.08 marathon (hopend op 3.00 vorm maarja dat zit er gewoon niet in. Of ik moet stoppen met alle andere dingen die ik doe). 
Deze focus blijkt energie te kosten. Je moet eigenlijk continu plannen, trainingen bedenken en uitvoeren, zorgen maken over gebrek aan vorm, concentreren. Je moet jezelf in een kunstmatig raamwerk persen, enigszins.

En wat blijkt: na de marathon is het raamwerk opeens weg en ben je vrij!

Vele hardloopverslaafden durven deze vrijheid niet aan en zitten binnen drie dagen alweer in een ander schema. Een 'after marathon schema' met goedbedachte rustdagen en -activiteiten, allemaal gepland. Dus raamwerk.

Ik heb besloten mentaal gesproken die vrijheid toe te laten en sindsdien is mijn training en mijn denken behoorlijk ongestructureerd aan het worden.

Voorbeeldjes:
  • Opeens lag ik in het zwembad, lekker een paar keer per week zwemmen. Geen schema, geen lange tempo's, nee: gewoon een klein uurtje bezig zijn, wat techniek oefenen, af en toe baantje snel. Niets moet.
  • Ik deed een paar looptrainingen maar kreeg wat last van kuit. Geen probleem. Gewoon wat rustdaagjes erin proppen en klaar.
  • Op het werk is er het merkwaardige verschijnsel dat als je 's avonds nog 'moet trainen', je daar al een klein beetje mee bezig bent. Kennelijk houdt het weten dat je een bepaalde taak moet doen, je uren daarvoor al bezig. Maar nu hoef ik 's avonds helemaal niets dus overdag wordt er geen mentale kracht weggezogen en ben ik Helemaal Aanwezig. En dat werkt wel lekker, moet ik zeggen.
Natuurlijk, natuurlijk.... misschien wil ik in het najaar toch wel een marathon lopen, en dan richting 3 uur. En natuurlijk, ik wil dit voorjaar mijn tempo, kracht verhogen. 
En ja: ik zou al heel snel weer een schema kunnen aannemen en "gaan werken aan mijn tempo". 

Maar ik kan ook gewoon wachten, zoals een rivier de natuurlijke loop neemt of de natuur zijn eigen weg kiest. Wachten tot er zich weer onontkoombaar een schema aandient. Maar dat hoeft eigenlijk helemaal niet. Misschien is vrijheid veel belangrijkere. 

POV

ps Maandag Boston gekeken. Wat Een Race! Kawauchi liet zien hoe je een marathon moet lopen. Ergens vormt zich in de verte alweer een klein plannetje, misschien....

10 april 2018

De Marathon: Het Verslag

Jazeker,

Op Facebook zijn al wat woorden verschenen... dat ik 3.17.06 liep, best wel tevreden was en dat ik last had van warmte, lopers op het parcours en dat ik niet 100% voluit gegaan was.

Een kort kilometer voor kilometer verslag:

  1. Even op gang komen, en het loopt lekker, een eerste kilometer in 4.22
  2. Tweede ook zo. Maar het voelt al alsof het warm is.
  3. Ietsje temperen, 4.32, het is nog lang. En op dit moment zet ik de snelle tijd (van laten we zeggen 3.03) al uit mijn hoofd, het is te warm.
  4. Ik begin al in de staart van Wave 2 te komen. Nog niet al te druk, 4.22
  5. Nu iets drukker... 
  6. t/m 15 km: heel erg veel mensen inhalen, door de berm lopen, soms gewoon even 11 km/uur lopen omdat inhalen niet mogelijk is. Zucht... waarom heb ik met te laat ingeschreven zodat ik een startnummer van iemand moest overkopen die in wave 3 start en waarom ging de organisatie mij niet even herplaatsen? Ik zet elke tijd uit mijn hoofd en ga gewoon relaxed lopen en misschien loopt de laatste 10 kilometer nog best goed... 
  7. ..
  8. ..
  9. ..
  10. ..
  11. ..
  12. ..
  13. ..
  14. ..
  15. ..
  16. iets meer ruimte om te lopen, maar mijn benen voelen niet heel krachtig meer. Beetje leeg. Kan te maken hebben met het niet slapen en de hoofdpijn van de nacht, ik weet eigenlijk niet precies.
  17. Het gaat wat sneller, een paar 4.25'ers, maar het heeft geen zin om voluit door te lopen, besluit ik. Gewoon wat rustiger, lekker genieten van de afstand en de pijn.
  18. ..
  19. ..
  20. ..
  21. ik kom door in 1.36 en denk dan dat misschien nog een 1.36, tot een 3.12 kan leiden.
  22. maar benen zijn net niet goed genoeg daarvoor dus ik geef maar geen extra gas. Waar zijn toch die goede benen van een paar weken geleden gebleven, waar ik geen last van stijve benen had, zelfs niet na 30 kilometer? Is het de warmte? Of de iets te volle benen van het onvermijdelijke koolhydraten stapelen? 
  23. ..
  24. ..
  25. ..
  26. Erasmusbrug. Langzaam omhoog, en naar beneden weer vlot. Dit gaat best goed.
  27. ..
  28. ..
  29. ..
  30. .. iets van 2.19 ofzo. Okee... eigenlijk een tijd horend bij een vlotte duurloop, niet bij een wedstrijd. Maarja het is wat het is, ik ga me nu niet kapotlopen.
  31. ..
  32. ..
  33. ..
  34. .. opeens een videoboodschap van een paar clubgenoten! Ik geef direct gas en besluit 50 meter later dat dit toch niet zo'n goed idee was.
  35. ..
  36. ..
  37. ..
  38. .. benen worden nu wel erg zwaar maar ik kan nog altijd iets van 4.40-4.50 tempo lopen
  39. ..
  40. ..
  41. De langzaamste kilometer in 5.07
  42. en de laatste in 4.28, fijn. Nu uitwandelen, snel herstellen, 


Nu, twee dagen later, nog wat andere gedachten.

Doel

Ergens eind december stelde ik mijn doel vast: goed hard trainen en proberen in de buurt van mijn beste niveau te komen.

Mijn beste niveau is (zie rechts het linkje 'mijn doeltijden op mijn leeftijd') geeft aan dat mijn beste tijd van vroeger (2.36) omgerekend nu rond de 2.58.30 waard is. Als ik dus dat loop ben ik "net zo goed als vroeger".  Maar ik wist al: dit gaat lastig worden. Want die beste tijd is alleen haalbaar met ca 110 km/week, een aantal goede wedstrijden, en een fors blok training. Dat forse blok training is best aardig gelukt, maar totale omvang was iets te weinig met 80 kilometer per week. Ook ontbrak het aan wedstrijden, tempohardheid.

Resultaat

Achja, resultaat.... het is zo'n westers woordje, zo doelgericht... maar okee.

Mijn niveau, geschat op basis van trainingen, was ongeveer 3.07 (afgaande op niveau van 40.30 op de 10km en factor 4.65 kom je op 3.07 uit).

Mijn resultaat, 3.17, is een beetje vertekend. Want het was best warm (scheelt zeker drie minuten) en ik liep in verkeerde startvak (scheelt ook drie minuten) en ik liep niet helemaal voluit (nu ik dit typ, na twee dagen, voelen mijn benen alweer aardig goed) (scheelt 2 minuten). Ik denk dus dat ik mezelf 3.09 mag toerekenen.

VROEGER zou ik dan 2.44 gelopen hebben, wat ik toen ook daadwerkelijk best vaak liep. Dus al met al geen al te beroerd resultaat. Zelfs de 3.17 is omgerekend 2.52.30 dus ruim onder de drie uur.

Maarja de tand des tijds dus.


RESULTAAT

Er zijn, in bredere zin, miljoenen resultaten.

  • Ik heb een hele fijne trainingstijd gehad. Ik geniet nog na van die 35 km lange loop op tempo, of van een aantal lange ultra loopband trainingen. Of van wat harde krachttrainingen.
  • Ik heb nu een betere indruk van mijn belastbaarheid en heb mijn bijna 55-jarige lichaam opnieuw leren kennen, qua trainingsmogelijkheden.
  • Er is nu voor mij basis om op door te bouwen: ik kan starten met wat hardere trainingen die (denk ik) een sub 40 weer mogelijk maken.
  • Ik kijk weer wat anders tegen hardlopen aan: ergens dacht ik in oktober-november nog "dit varkentje was ik wel even", maar elke loper en elke periode is anders, wat voor de een geldt geldt niet voor de ander.
  • Nieuwe inzichten (nou ja nieuw...) in looptechniek. Ik denk nu dat de onzichtbare efficiëntiecomponent van looptechniek een grotere rol speelt dan het bewust beredeneerde en zichtbare deel. Ik zag in Rotterdam diverse lopers "heel mooi lopen", kaatsend op de voorvoet, hakken optrekkend, heel mechanisch de armen bewegend, met als probleem dat het "te mooi was". Te veel kaatsen voor de snelheid (11 km/u), teveel op voorvoet (doorzak naar hak op 11 km/u is toch echt beter), en die hak optrekken: dit is niet iets wat je bewust moet doen!
Hoe nu verder?

Dit marathontrajectje was voor mij toch wel vrij belastend: en werken, en training geven, en privezaken, en nog wat stukjes schrijven, en en.... Daarom leg ik mezelf nu even niets op. Ik kan dus ook niet exact zeggen wat er gaat gebeuren qua training.

Ik vermoed:

Beetje zwemmen. Kijken hoe dat gaat, ik heb al een halfjaar niet gezwommen en ben vanavond weer begonnen. De 25 meter borstcrawl ging niet harder dan 24 seconden, ofwel: alle snelheid is weg. 

Beetje fietsen. Ook al tijden niet gedaan.

Wat snelle looptrainingen. Misschien zelfs de spikes pakken. Misschien ergens een 5000 meter op de baan!?!?!

En alle andere dingen waar ik niet aan toegekomen ben. 


POV