04 oktober 2018

De Pegasus

Hellllpp… wat zijn er veel schoenen!


Een tsunami aan hardloopschoenen lijkt de markt te overspoelen. Je kan er mee hardlopen en/of casual dragen en/of op de schoorsteenmantel zetten om mee te pronken. Want o wat zijn ze tegenwoordig mooi: afwerking, kleurstelling… Het is lastig kiezen. Je kan natuurlijk gewoon de oude vertrouwde schoen kiezen, de diverse Asics Cumuli (waar ik altijd in loop). Maar je wilt ook wel eens wat nieuws, iets moois. Alleen… oei die prijs. Al snel kijk je tegen 180 euro aan.

Hoe kies je eigenlijk een schoen?


Je kan natuurlijk gewoon naar de winkel gaan en eens wat proberen. Maar je kan ook een voorselectie doen.
  • Waar loop ik al heel lang heel fijn op? Bijvoorbeeld, sedert ergens in de jaren ’80 bestaat er de Nike Pegasus. Een mooi schoentje die iedereen leek te passen. Soepel genoeg om veel te dragen, licht genoeg voor wedstrijden, sterk genoeg voor trainingen.
  • Welke vernieuwingen zie ik zitten? Wellicht iets in de zool dat een groot percentage van de landingsenergie teruggeeft?
  • Bovenwerk, ik wil geen stugge veters of vervelende naden en drukpunten.

Zoals gezegd, ik loop al heel lang op de Asics Cumulus. De fabrikant heeft niet de fout gemaakt om een populaire schoen uit te faseren en zo een heleboel ontevreden klanten te krijgen. Nee… ik kan altijd vertrouwen op een volgende versie, weer ietsje beter, ietsje moderner, maar met dezelfde goede eigenschappen.

… en… en… toen kwam de Nike Air Pegasus 35


Dan is er het verhaal van Pegasus. Al vele jaren een household name… de schoen eigenaren kunnen erop vertrouwen dat het volgende model vrijwel gelijk is aan het vorige en kopen de schoenen blind.

Maar: Oeioei! In haar onnoemelijke wijsheid heeft Nike gemeend het model flink te moeten veranderen. Nieuw zijn o.a. een Zoom Air unit over de hele lengte en Mesh/Flywire bovenmateriaal en veters. Hierdoor voelt de schoen ietsje anders aan. Iets krapper in de voorvoet maar dit wordt deels gecompenseerd door de soepele mesh bovenkant. Aan de ene kant moet de trouwe Pegasus gebruiker zich even heroriënteren: zitten ze nog steeds vertrouwd? Ben ik blij met de andere pasvorm? Aan de andere kant blijkt de Pegasus 35 een echte verbetering te zijn. Aan de bovenstaande criteria bullet 2 en 3 wordt aan voldaan! Nike besefte uiteraard ook dat vernieuwing wel tot verbetering moet leiden en heeft daarom Mo Farah gevraagd naar zijn oordeel. Deze heeft wat kleine tips gegeven (o.a. extra ruimte voor de achillespees) en ja! De Schoen Is Goed.

Ik scan snel wat reviews en de berichten zijn goed. De zool en de soepele pasvorm worden gewaardeerd. Bestaande Pegasus gebruikers: wel even passen en niet blind kopen, maar er zijn geen redenen om te switchen naar een andere schoen.

Natuurlijk even de prijs afwachten want voor 180 euro kopen we hem niet. Maar ahh…. Een zeer acceptabele 119 euro is wat ik zie.

Via de website als sportshowroom.nl zijn alle varianten van de schoen te krijgen. Kopen!


POV

(advertorial)

30 september 2018

Training breidt zich uit...

Martini marathon

Het was de bedoeling vorige week vrijdag 30k te lopen maar helaas. Kou, regen, zere voeten. Ik moest stoppen.

Wel liep ik 15.5 km met  een gemiddelde van ca 4.40/km, en met vrij lage hartslag. Hierdoor gaf mijn Garmin een hoge VO2max van 61 aan. Progressie!

De dagen daarna

Van zaterdag t/m dinsdag heel rustig getraind cq gerust om voet te laten herstellen.
Op de dinsdag gaf daardoor mijn Garmin zelfs aan: "detraining" ofwel: ik raak ondertraind, verlies conditie.

Het Blok

Omdat ik volgende week de Westerkwartier marathon gepland heb, weliswaar als 'vlotte duurloop' te lopen, maar ik moet natuurlijk wel een beetje die afstand aan kunnen, besloot ik tot een duurblok.

Het plan was:
- woensdag lang lopen, ca 20 km, deels met de nieuwe Nikes
- donderdag lang fietsen 50k en ca 10 lopen
- vrijdag rust of kort lopen
- zaterdag 30 met blokken
- zondag 12 met wat tempo's

De uitvoering:
- woensdag 14k vrij rustig T5.15, daarna 7 km met Nike VaporFly met zelfs een 400'je in 76
- donderdag 40k fietsen, beetje moeizaam, en 11 km lopen T5.00 grotendeels. Zere knie.
- vrijdag rust wegens zere knie
- zaterdag 30 km met eerst 5x ca 1000-1500 meter T4.30, daarna op het eind nog 5k T4.33.

Het gevoel: dat werd steeds beter naarmate het blok vorderde. Benen niet moe...

Verder was ik erg tevreden over die 30, en vooral over het gevoel daarna, over de mentale kant. Want zo'n lange duurloop lijkt een enorm goed effect te hebben op mijn brein. Ik kan opeens erg helder denken en alles overzien. Weet niet precies waarom dat zo is, maar het werkt wel zo. En daarom: vaker doen!

Komende week

Maandag kracht (armen/core, benen rust geven).
Dinsdag rust, denk ik
Woensdag clubtraining die ik rustig aan doe
Donderdag rust
Vrijdag 10 km loslopen ofzo
Zaterdag: Westerkwartier Marathon. Rond 4.45-tempo weggaan en dat lang volhouden.


POV




21 september 2018

Martini Marathon, preview

Vanavond loop ik waarschijnlijk een 30 kilometer tijdens de Martini Marathon.

De bedoeling is gewoon een vlotte duurloop, bijvoorbeeld 30k in 2.25.

Maar, omdat het niet een anoniem loopje is en ik waarschijnlijk continu aangemoedigd wordt voelt het een beetje als een "wedstrijd". Dat is niet de bedoeling maar wel mooi meegenomen. Omgaan met wedstrijdspanning is een mooi subdoeletje van dit loopje. 

De vorm

De vorm is, qua gevoel, beter dan sinds zeg april geweest is. De Garmin645 geeft aan: "PIEK" en een VO2max van 60. Dit is zeer hoog voor mijn leeftijd en is ook zo'n 4 punten hoger dan dit hele voorjaar. 

Om dit kracht bij te zetten: 
  • Woensdag fietste ik een strava PR op een stukje tussen Peize en Hoogkerk. Dit heb ik al tientallen keren gefietst, maar nu, met windkracht 4 in de rug, perste ik er een 7.09 op 5 km ofwel een 42.1 km/uur uit. Belangrijker: ik kon hartslag opjagen naar zo'n 165 wat een goed teken is (als hartslag hoog opgejaagd kan worden dan is dat een teken van fitheid omdat het lichaam dan kennelijk geen belemmering aangeeft. Als je te moe bent dan blijft soms hartslag laag om de zaak af te remmen, of als je bijvoorbeeld koorts hebt komt hartslag wel hoog maar zonder vermogen). 
  • Dinsdag met de VaporFly gelopen. Hier ook 2x1000 4.12 en die voelden niet slecht. Leek zelfs iets op vlotte duurlooptempo in plaats van hard wedstrijdtempo. Zou de vroegere vorm dan iets terug komen?
De Martini Marathon

Het vage plan is om hier wat blokken in te doen. Bijvoorbeeld 18km aan blokken op ca 4.25 tempo, en de overige 12 km op ca 5.00 tempo. Komt uiteindelijk uit op ca 2.20 ofwel 3.15 marathontempo. 

Het zou zelfs kunnen dat 'ach die laatste 12k loop ik er nog wel ff bij'. Maar dat verwacht ik niet.



POV

13 september 2018

Progressie!

Althans, als ik mij Garmin 645 mag geloven.

Deze geeft de afgelopen weken een steeds stijgende VO2max te zien.
Was deze voor de vakantie continu 55-56, nu is deze via wat tussenstappen gestegen tot 60 (tijdens de Run Winschoten) en gisteren na de training werd opeens de 61 aangetikt.

Wat betekent dit!

De Garmin berekent ergens diep van binnen een relatie tussen hartslag en snelheid. Hoe hoger de snelheid bij lagere hartslag, hoe (kies):

  1. zuiniger je loopt. Want zuinig lopen leidt tot minder energieverbruik dus lagere hartslag
  2. sterker het hart is. Want hoe sterker het hart, hoe krachtiger de slagen zijn, hoe minder slagen nodig
  3. beter het bloedbeeld is. Want als er veel rode bloedlichaampjes circuleren is er minder bloed nodig dus minder hartslagen.... 
ad 3): het kan zijn dat ik voor de vakantie iets weinig ijzer had waardoor bloedbeeld wat slechter was. Nu dit misschien gecorrigeerd is kan ik tot grote hoogten stijgen.

1 en 2 zijn iets minder waarschijnlijk omdat mijn loopstijl niet opeens is veranderd, en mijn hart altjid al sterk was/is. 


Trainingen

Ik heb in nu 2.5 week, de training opgebouwd vanaf bijna nul, via duurlopen van 16, 18, 22, naar zo'n 80 km/week deze week. De tempo's deze week geïntroduceerd met de blokkentraining op zaterdag (5,3,5x1k op ca 4.20-4.25 tempo). 

Als ik klaar wil zjin voor de marathon van Westerkwartier (6 okt) moet er nog ongeveer gebeuren:

Dit weekend een 26-28 km rustig (met wat langzame blokken)
Begin volgende week nog een lang eind fietsen omdat het mooi weer is
Volgende week vrijdag de Martini marathon hier een 30km op de baan lopen en kijken of dit in ca 2.20-2.25 kan. 

Als dat lukt, dan nog een onderhoudsweekje van 80 en dan proberen de marathon in 3.25 ongeveer te lopen, als een soort lange vlotte duurloop. Pogingen om sneller te gaan zijn te riskant omdat ik zo weinig getraind heb.


Nike Vaporfly

Uiteindelijk zou ik volgend jaar weer richting 3.00 willen gaan. Misschien gaat de Nike Vaporfly me hierbij helpen want ik heb zojuist een exemplaar aangeschaft, na een halfjaar onbeschikbaarheid waren ze op een vage site opeens te koop. Moest meteen toeslaan want over een paar uur zijn ze weer uitverkocht.

Deze wonderschoenen zijn wellicht, in combinatie met een 100 km/week trainingsregime net genoeg om me nipt nog 1x onder de 3.00 te brengen. Het kan eigenlijk niet, maar: onrealistisch hoge doelen blijken prima te werken!~


POV


01 september 2018

Een nieuw jaar, nieuwe doelen, nieuwe kansen!

Vandaag beschouw ik als het begin van een Nieuwe Periode.

Vakantie

Drie weken vakantie heb ik gehad. Hierin weliswaar 5x zo'n 25 minuten hardlopen gedaan, maar vooral ook veel gerust.

En die rust was nodig. In de tweede week bleek dat mijn nacht-hartslag opeens ging zakken van de standaard 42 naar een lage 36. Voor mij een teken dat ik op dat moment echt goed "in de rust kwam". Het is, bij deze, dus goed om eens echt even niets te doen. 

De rust geeft ook nieuwe perspectieven, ideeën, manieren van aanpak.... 


Loopdoelen

Tja... de sub-3 uur marathon lonkt nog altijd.

Het is de vraag of het er ooit nog van komt. 4.15 tempo is erg hard, op 55 jarige leeftijd. Maar misschien kan het nog, als ik een lange periode goed en veel kan trainen. 

Op oudere leeftijd hangt alles van hoeveelheden training af. Zodra je op deze leeftijd even stopt, verdwijnt al heel snel de vorm. Alsof je lichaam denkt "hee ik hoef niets meer te doen, okee dan zijn al die spieren ook niet nodig". 

Die 3 uurs marathon zal dit jaar niet meer lukken, daarvoor heb ik te weinig getraind. Maar op 6 oktober is er de Westerkwartier marathon. Hoe goed zal ik die kunnen lopen op 5 weken training? (Ik ben afgelopen zondag weer begonnen en kan effectief zo'n 38 dagen trainen waarvan er nu al 7 om zijn. Tot nu toe 4 trainingen gelopen en 2x gefietst, waaronder 16 km duurloop en 18 km vlottere duurloop).

Gevoelsmatig kan ik alles opbouwen zodat ik een soort vlotte duurloop a 3.30 kan lopen, veel meer zal er niet in zitten.


Overige doelen

Tja... 
Er zijn vage ideeën... eigen bedrijf, hardloop kennis verspreiding, huis verkopen, etc etc etc


POV

02 juli 2018

Totale bagger... of...

De 10k van Appingedam.

Ik liep iets als 44.20 ofzo, en stond in de uitslagen met een 5 kilometertijd van 21.24.

Totale bagger dus.

Ik ging weg met het idee van: op 15 km/u vertrekken, dan op een bepaald moment een beetje inleveren en de kilometers onder de 4.15 houden, zoiets.

Het eerste kilometertje 3.53, iets snel. Maar ging niet slecht. Daarna zou dan een bepaald ritme moeten komen maar dat kwam niet echt. Integendeel. Het was wat warm en ik begon een beetje moeilijk te ademen (had last van mijn ribben door een val, denk ik). Ik kreeg te weinig lucht binnen, begon wat te hyperventileren en mijn benen werden zwaar.

2k in 7.57, 3 in 12.19. En toen was het eigenlijk gedaan. Ik verlaagde mijn tempo naar 4.30 maar het ging niet echt beter, het bleef allemaal moeizaam. Warm, zware benen... vreemd. Waar was nu die goede vorm?

Alhoewel goede vorm... vooral kort gaat goed de laatste tijd; lang vlot ging lang niet altijd goed, ik denk ook niet door een gebrek aan trainingkilometers.

Het is wel allemaal expres: ik heb expres na Rotterdam een periode van 'leuke trainingen', snelheid kweken, krachttraining, hard fietsen, ingepland om later weer zonder problemen en met extra power de duurperiode in te kunnen gaan. Dus ergens was dit scenario wel te verwachten.

Achja...


POV


26 juni 2018

Hele merkwaardige training

Ja, het gaat best goed eigenlijk, de laatste tijd.

Sinds de kleine blessure over is heb ik o.a. het rondje Mensinghebos 3900 meter, gelopen in tempo's van 1 minuut hard / 1 minuut stilstaan, eerst netto 14.13, toen 13.55.

Ook allerlei andere trainingen met tempo's rond 15 km/uur, wat vlotte langere minutenlopen en blokken 4-3-2 kilometer, heel prima.

Vandaag wilde ik iets als 4000+2000 doen als lang tempo voorbereiding op de zaterdagse Appingedam 10 kilometer. Maar het liep anders!

Inlopen... meh. Zware benen die niet op te tillen waren. Waarom!!! Hoe kan ik zulke slechte benen hebben... enfin, verder niet te zwaar aan tillen en beginnen met het 4000je. Nouja 4000je... ik moest na 500 meter stoppen wegens overweldigend zware benen en geen tempo, geen spanning. Terwijl ik net 13 kilometer per uur liep waar 15 de planning was.

Totale bagger dus.

Ik keerde teleurgesteld terug richting huis... waarom is hardlopen toch zo moeilijk, zucht....

Maar toen,

toen,

toen kreeg ik een idee. Wat als ik nu dat Rondje Mensinghe ga lopen in intervallen van 1 minuut. Ahnee weg dat idee dat kan toch niet! Maar... maar als ik gewoon ga beginnen. Ik kan altijd stoppen na 1 interval als de benen nog steeds bagger zijn, of doorgaan naarmate het goed gaat. Ok

OK!

En alsof de hele zwarebenengeschiedenis niet bestond, ramde ik opeens het rondje, in een keurig gemiddelde van 17.2 kilometer per uur, in 14 intervalletjes van telkens een kleine minuut met minuut stilstaan pauze.

PR 13.35! En aardig op weg naar alltimePR van 12.39

11 juni 2018

Laptop blessure over

Hehe, eindelijk...

Drie weken na start blessure, en anderhalve week nadat ik ontdekte dat mijn blessure van de laptop komt (laptop op bovenbeen geeft blessure) was mijn blessure over.

De blessure was een soort rare pijn (pees? zenuw?) in rechterbovenbeen. Een soort steek. Uiteindelijk leek het een zenuwirritatie door de warmte van de laptop te zijn.

Enfin, na laptop een tijdje niet op been te hebben gezet trok het weg. Zo'n 6 dagen na diagnose kon ik weer vrijwel pijnvrij wandelen. Hardlopen ging toen nog moeizaam, hoewel ik wel een korte harde test training had gedaan die me weer dagen terugwierp. Na ruim een week gingen de eerste langzame pasjes weer pijnloos.

Eerste volledige training

En ja! Vorige week dinsdag, het Rondje Mensinghebos. 14x1minuut hard, 1 minuut pauze (stilstaan).
het 3900 meter rondje in 14.13 minuut gelopen! De tempo's op 16.4 km/uur!




Eindelijk weer eens prettig getraind.

De tijd: 14.13 Het kon vast wel sneller... vroeger, zo'n 4 jaar geleden, liep ik een paar keer iets van 12.44 (ofwel 18.5 km/uur). Zou dat nog ooit haalbaar zijn, denk ik dan...

Morgen probeer ik het denk ik weer, ik ga dan voor een tijd van 13.50 ofwel 17 km/uur.

Sneller is ook wel mogelijk, want ik ben sinds een jaar weer bezig met krachttraining. Inmiddels kan ik (vorige week) 10x180 kg en 20x160 kg legpress dus benen worden weer wat sterker.

Het is natuurlijk belachelijk om op 55 jarige leeftijd nog aan 'sneller' te denken.

Of... of....

NEEEE!!!!

Natuurlijk niet. Het is niet belachelijk, het is stimulerend en grensverleggend. Pas door grenzen te verkennen leer je jezelf en je belastbaarheid kennen. Pas door voluit te gaan leer je dat het nog mogelijk is om voluit te gaan en leer je te voelen wanneer je in de toestand bent om voluit te kunnen gaan.

Doen is kunnen, en zodra je dat vergeet kan je op den duur alleen nog maar de dingen die je altijd al kon, de gewoonten, het op de bank zitten en bier drinken, altijd dezelfde sjablonen, dezelfde opmerkingen, dezelfde manier van leven, hetzelfde gedrag dat voor "succes" zorgt. Bang om over grenzen te gaan, om buiten het patroon te vallen.

Welnee! Gewoon blijven gaan, blijven vernieuwen. Vernieuwen is leven.


POV


26 mei 2018

Laptop blessure?

Vorige week dinsdag kreeg ik zomaar ineens vanuit het niets last van mijn linkerbovenbeen.

Een tinteling, een prikkel. Vooral bij het afzetten met hardlopen flink te voelen, maar bij fietsen en zwemmen pijnloos.

Ik had natuurlijk flink wat tempo getraind, en dacht dat ik dan misschien een spiertje verrekt zou kunnen hebben. Iliopsoas?

Maar dat was niet logisch omdat bij beenheffen geen pijn. Alleen bij het (voor spieren in dat gebied) passieve afzet. Vreemd.

Okee... wat nu.

Ik zou naar de dokter kunnen gaan.

Maar ach, laten we even zoeken: tintelende pijn bovenbeen buitenkant dijbeen. En ik vind: Meralgia Paresthetica, ofwel tintelende zenuwpijn bovenbeen.

Op zoek naar oorzaken. Hee... verrassend. iets met laptops. Mensen kunnen klachten krijgen als warme laptop lange tijd op benen staat. Huidverkleuring (ik niet), maar ook irritatie van diverse zenuwen....

En laat ik de laatste weken relatief vaak 's avonds op de bank met laptop op schoot te zitten. En inderdaad is ie vrij warm. En een paar weken geleden voelde ik ook al wat vaags, wat niet verergerd werd door training.

http://laptophealthhazard.blogspot.nl/

Hier staat van alles.

Dus van nu af niet meer laptop op lap gebruiken en maar even afwachten. Misschien is dit het.


Ondertussen natuurlijk meer gefietst, gezwommen.


Fietsen

De snelheid begint er wat in te komen. Donderdag een 4x5k op 34.1 km/u gemiddeld. Nog niet echt "vorm" maar okee. Vandaag 62 km op gemiddeld iets van 30 km/uur, als duurtraining....Morgen wellicht 's avonds een 2x4km testje. Mooi fietsweer.


Zwemmen

De snelheid begint er wat in te komen. Dinsdag een 20.3 op 25 meter. Nog niet echt "vorm" maar okee. Vandaag in buitenbad Leek een 50 meter in 47.5. Mooi zwemweer.


Hardlopen

Morgen denk ik weer even proberen. Als het niet snel over is dan zal ik  langzaammaarzeker alle tempotraining effecten verliezen.... nouja we wachten af.