14 april 2017

In training. Allerlei doelen:10k, 1k, 60k, in 40/20/115 minuten.

Ha,

Zondag tikte ik 29 kilometer aan in Rotterdam.
Zondag ook begeleidde ik 26 lopers naar de start in van de marathon.... 

En dan wordt het vanzelf maandag... de tijd schrijdt voort. Raar eigenlijk, 'tijd'. Wat schrijdt er nu precies voort? Voor mij is het altijd 'nu', ik weet niets van tijd. Ik weet alleen iets van planning, van dingen in volgorde doen, van dingen niet doen omdat je er 'nu' geen zin in hebt.... 

Bestaat tijd wel? Geef toe, zelf weet je ook niet wat het is. 

Gisteren: dit is slechts een gezamenlijke herinnering. We denken terug aan de zondag, met alle PR's en drama... nu is alles op een of andere manier verdwenen en bestaat het alleen nog maar als idee, gevoel, herinnering, emotie. 

Morgen: er is een vaag idee wat er ongeveer zou moeten gebeuren morgen. Zo vermoed ik dat ik in de ochtend een duurloopje ga doen en daarna een uurtje ga zwemmen bij Nienoord (12-13 banen zwemmen). De duurloop zal rond 5.10 per km gaan: rustig tempo. Het zwemmen: waarschijnlijk probeer ik een PR op de 25 en 50 meter borstcrawl te scoren, en ook op de 25 en 50 meter schoolslag. En op de 100 meter borst en school. En op 25 meter alleen beenslag ('wrikken').  Ook zal ik dan eindelijk mijn artikelen over looptechniek voor ProRun verder uitwerken.

Over die artikelen: ze staan al in de steigers, maar ik moet wachten totdat ik ze kan schrijven. Ze worden 'in mijn hoofd al geschreven', er zijn processen gaande, ik lees diverse artikelen over looptechniek en deze brengen me op ideeën en laten me tot conclusies komen. Er komen formuleringen op en briljante ideeën, en er komt de vraag op hoe dat het beste in woorden te verpakken. Kleine voorproefjes: hak- en voorvoetlanding maakt weinig uit; lange of korte steunfase maakt weinig uit; timing van de afzet schijnt wel veel uit te maken; er is 'onzichtbare' loop efficiëntie, lichaamsspanning is belangrijk.... veel trainen is ERG belangrijk (kracht, vlot lopen, duurwerk). Maar zeg dat maar eens op een aansprekende en niet-saaie manier..... lastig.

Maar tijd dus... 'nu' is echt, verleden en heden vallen beiden in de categorie 'denkbeelden en gedachten'. Wat mooi eigenlijk, en bizar tegelijkertijd. Hoeveel mensen zijn niet uitsluitend met het optimaliseren van toekomstbeelden bezig, of met het proberen orde in de chaos van alle verleden gebeurtenissen te scheppen. Je kan ook gewoon 'nu' een biertje pakken, af en toe terugdenken aan die gigantische wanordelijke stoet beelden van vroeger zonder ze te willen of hoeven veranderen, of vooruitdenken aan 'wat er nog moet gebeuren'. Beiden soms interessant maar ook tot op zekere hoogte saai. Loslaten die gedachten, zoals een kind opeens een speeltje laat vallen....

gooeeeedd.... eerst bier. Hertog Jan.


Ohja de training:
  • maandag zwemmen
  • woensdag 14 km lopen incl 2x12x30 seconden vlot (ca 14-17 km/uur)
  • donderdag zwemmen (o.a. 21.4 borstcrawl, 1.01.5 schoolslag 50m) en hometrainer 40 minuten vlot
  • vrijdag 17 km in ca 5.00 tempo
De doelen: 

1-  10 kilometer liefst onder de 40 minuten. Het zou kunnen gebeuren rond half-eind mei. Hiervoor moet ik eerst wat specifieke trainingen doen. Een paar 6x1000's, en paar 4-6 km tempolopen op wedstrijdschoenen (asics gel hyperspeed), en dan ergens een 10 km proberen. 

2- 1 kilometer zwemmen in 20 minuten. Dit gaat me nu nog niet lukken, komt na de zomer. Mijn trainingsbenadering is op dit moment vooral om sterk/snel te worden. Proberen me 20x te kunnen optrekken (zit nu op 14). De 25 meter borst/school in 20 en 25 seconden, de 50 meter in 47 en 56 seconden, de 100 in 1.45 en 2.00. Dan in de zomer wat lange afstanden zwemmen op vakantie.

3- 60 km fietsen tijdrit. Het moet even mooi weer worden en ik moet dan een stuk of zes keer een goede harde fietstraining doen (40-60 km met delen op 35 km/uur), daarna kan op een willekeurige voorjaarsavond ik de poging doen: 60 kilometer in 1.45. 


Over planning en tijd: het enige dat ik weet is dat het op alle vlakken gigantisch druk gaat worden dit jaar. Ik weet ook dat als ik alles bewust ga plannen (wat op welke dag moet gebeuren) ik in de stress raak.
Mijn benadering van dit 'probleem' is dan ook dat ik zoveel mogelijk probeer alles zichzelf te laten regelen (lastig uit te leggen, maar het komt er op neer dat ik de dingen doe zodra ik voel dat ik er energie voor heb, keuzes maak op intuitie, en erop vertrouw dat dit een soort onbewust proces is dat zichzelf regelt, een soort 'natuur'. Ik probeer me te gedragen, te doen, te reageren, te acteren, als een spin die zijn web weeft, slechts halfbewust van wat hij allemaal aan het doen is maar er komt uiteindelijk wel iets perfects uit.). 

Enfin....

POV


09 april 2017

Marathon Rotterdam!

Dag allemaal,

Vandaag stond ik dan toch echt aan de start van de Rotterdam marathon!

Niet verwacht, omdat ik zes weken geleden een voetinfectie kreeg waarna ik niet zoveel meer gelopen heb. De langsten waren twee trainingen van zo'n 16 kilometer...

Het plan was vandaag dan ook niet om hem uit te lopen, doch uitsluitend om weer eens te voelen wat het is om aan de start van een Marathon te staan.

Het vage plan was om de eerste 10 km HARD te lopen, en daarna een paar kilometers uitdribbelen, metro pakken en weer terug, om de overige 26 lopers van mij club (loopgroep Roden) te volgen.

Dat HARD, daar kwam alvast niets van terecht. Want een halfuur stil zitten en daarna opeens keihard lopen, nee dat gaat niet. En als je dan de eerste kilometer versneld hebt tussen de trage lopers door en dan de brug op moet, dan slaat dat in je benen. Dus daarna maar rustiger aan gedaan....

Uiteindelijk liep ik het volgende:

  • 10k in 45.55, gemiddelde hartslag 138 (wat me op een nieuwe VO2max van 58 kwam te staan... erg goed)
  • even pauze, wachten op clubgenoot. Daarna 11 km in 52.30
  • even pauze, werd toch wel wat moe... beetje stijve benen, ben niet meer gewend zolang te lopen. Hartslag laag, dat is het probleem niet. Maar marathonbenen verdwijnen snel als je ze niet traint. Daarna nog 7k in 36.00
Totaal 29 k.... een mooie opbouw training weer. Ik had de marathon uit kunnen lopen, maar dat zou mijn nog niet 100% herstelde voet niet fijn gevonden hebben. Dus (gaap) nog maar weer eens (zucht) verstandig doen.


Mijn clubgenoten hebben ook gelopen. Een korte (geanonimiseerde) samenvatting:
  • Drie uitvallers: factor was o.a. je dag niet hebben, warmte.... kan gebeuren. Heb ik ook wel eens gehad.
  • Enkelen die onder hun kunnen liepen. De oorzaak is interessant en is grofweg te omschrijven als 'overprikkeling'. Hier in Roden is het doen van duurlopen simpeler: nergens druk om maken, goed slapen, gewoon in de natuur rustig lang lopen. In Rotterdam: plannen, reizen, overal heen wandelen, warm, stad, lawaai, een heleboel mensen waarmee je praat, slechter slapen, ander eten, later eten... alles is anders. En dat neemt een heleboel energie weg. Ik vermoed dat veel meer mensen hier last van hebben.
  • De 14k-lopers: twee liepen de marathon uit, in rustig tempo, uitsluitend op 14k-duurlopen. Prima.
  • Enkelen die boven hun kunnen liepen (of eigenlijk niet erboven... hun niveau was gewoon goed). Geen last van warmte, vlak of negative split. 
  • Een aantal die last van maag kregen. Teveel water en/of teveel gel's (het was vrij lastig qua omstandigheden: in de droge lucht/zon verlies je veel vocht, dus je drinkt veel water. Daarnaast wil je ook suikers hebben dus gels. Soms blijft het in je maag staan...)
  • En een flink aantal die gewoon goed naar verwachting liepen, Geen problemen... afgezien van die verd... laatste paar kilometers die toch altijd pijn doen!

POV





01 april 2017

De zen van blessures

Dag,

Het is geen tikfout. Er moet geen 'zin' staan. Er staat 'zen'.

Zen is heel vaag, ik weet ook niet precies wat het betekent. Maar ik ga toch het proberen uit te leggen.

Stel je krijgt opeens een blessure. Eerst ben je er cool onder, geen probleem.... dan blijkt het opeens wat langer te duren. Je gaat je ergeren aan de blessure, aan je situatie. De blessure begint bezit van je hoofd te nemen. De halve dag ben je bezig met het managen van de blessure. Wanneer kan ik trainen, wanneer moet ik naar de fysio, wat moet ik doen.
Arme ik, waarom moet mij dit nu weer overkomen, anderen lopen maar lekker en ik, ik, ik, ja ik 'mag dat niet'.

Of anders, er is iets 'mis in je leven', je hebt de verkeerde baan, je weet niet meer waar je mee bezig bent, het is bagger met je relaties, je krijgt allerlei pech. Je trekt de conclusie dat je een geboren loser bent en dat het allemaal geen zin meer heeft. Gelukkig hoef je nog maar 20 jaar....

Dit geheel aan gedoe en ellende: je kan er op een aantal manieren in staan: met verzet, met hopeloze afwachting, depressie, of .... of... op een derde manier.

De derde manier is de zen manier. Het gaat ongeveer als volgt:

Alle situaties, toestanden, gebeurtenissen overkomen JOU niet, ze overkomen zichzelf of  ze gebeuren gewoon. Jij hebt er niet echt iets mee te maken. Pas zodra je zinnetjes gaat gebruiken als 'waarom ik', gaan de dingen zich op jou betrekken. Je knoopt ze als het ware vast aan 'ik'. En elke keer als je dan een eindje gaat wandelen rammelen ze als vervelende blikjes achter je aan.

De kunst is daarom de vervelende situaties, de blessures, gewoon te laten bestaan zonder er iets aan te veranderen. Afgezien van wat gewone logische acties zoals naar de dokter gaan of solliciteren etc etc. Maar die acties doe je eigenlijk alleen maar omdat je toevallig in de buurt bent van" de situaties.

Bij blessures gebeurt bij mij ongeveer het volgende: een minuutje schrik 'oei er is een blessure in de buurt'. Dan 'ik heb er in principe niets mee te maken maar nu hij er toch is zal ik ermee omgaan'. En vervolgens overgaan tot de orde van dag. Herplannen van wat activiteiten, wedstrijdjes etc.... Daarna weer doorgaan waar je mee bezig was. Of bijvoorbeeld (zoals ik) wat lezen over de blessure, je er wat in verdiepen, ervan leren, nagaan welk advies je zou geven.

Verder slaap ik er geen seconde minder om: het idee 'ik lijd eronder' komt niet eens in me op. Het is daarom altijd wat vreemd als mensen heel erg met me meeleven. Ik moet dan iets zeggen als 'ja het is zwaar' maar dat doe ik niet. Misschien is het beter als ik de vraag krijg: hoe ging je ermee om? Of: was dit een interessante blessure?

POV

ps. uiteraard is het erg fijn als je zonder blessures hard kan trainen. Maar er zitten ook wat nadeeltjes aan. Ik heb nu afgezegd voor Rotterdam Marathon. Dit afzeggen zorgde meteen voor flink wat mentale extra ruimte waari je kan nadenken, andere dingen kan doen... ook begeleiden van de groep Rotterdam gangers, ook helemaal uitgerust zijn als je kinderen met je praten... in plaats van toch vaak wel vrij moe te zijn van de afgelopen paar trainingsdagen, een beetje duf in je hoofd, wat afwezig... Die nadelen zijn weg... fijn.

ps2... in werk, of andere situaties: het kan leuk zijn als alles helemaal voor de wind gaat. Maar iedereen weet dat 'groei' pas echt tot stand komt onder weerstand. Door onverwachte situaties en problemen kom je tot ontwikkeling. De natuur voorziet je op geheel natuurlijke wijze van allerlei van die zaken. "en als je mazzel hebt krijg je er lekker veel en groei je goed hard".





23 maart 2017

Wondroos II, the sequel

Net ff bij de dokter geweest, omdat ik me op sommige dagen nog wat koortsig voel en de hartslag bij training te hoog is, en mijn voet nog wat rood en wat dikker is. Uitslag:


Bloedbezinking: check, geen ontsteking in lichaam.


De voet: het volgende blijkt aan de hand te zijn:

Er zijn allerlei lymfekanaaltjes in de voet ontstoken geweest, en ze zijn nog steeds beschadigd. Ze moeten weer geleidelijk herstellen. Door het niet goed functioneren van de lymfe is de voet nog altijd wat dik.
Als ik ga hardlopen, komt er te veel druk op de voet, waardoor mijn lichaam wat gealarmeerd wordt. Ook zitten er nog wat dode cellen of afvalstoffen in de voet. Deze komen tijdens hardlooptraining waarschijnlijk in mijn lichaam terecht en veroorzaken wat reactie (hoge hartslag, koortsig).

Als ik ga fietsen is er minder aan de hand omdat de voet dan veel minder belast wordt. Hij blijft als het ware in een gefixeerde toestand. En de bloeddoorstroming die dan tot stand komt is juist goed.


De acties:

Ik kan gewoon trainen, maar dan wel fietsen en bijvoorbeeld krachttraining bovenlichaam, core. Ik kan dus heel veel doen. 

Maar met lopen moet ik voorzichtig zijn: om de andere dag en dan een klein stukje. 

De marathon is hierbij dus gecancelled!!!


De doelen:

Wielrennen: het 4k-PR aanvallen (nu 13.21 over 4k heen - 4k terug om windvoordeel uit te sluiten)
Kracht: meer dan 13x opdrukken / 20x optrekken
Zwemmen: sub 29 op de 50m schoolslag, sub 22 op borst, en meer van dit soort

Over een paar weken als de voet echt hersteld is, dan pas wat meer lopen. 


Overig:

De voet was VOOR de wondroos al niet helemaal lekker. Volgens de dokter kan dit komen door een willekeurige kleine irritatie ergens in de voet, waardoor er wat vocht ontstaat, en dat vocht drukt dan vervolgens wat lymfevaten dicht waardoor er vocht in de voet blijft bestaan. Hierdoor weer is mijn voet bevattelijker voor infecties als wondroos. Consequentie hiervan:
- voeten goed verzorgen, geen infecties oplopen
- evt strakke sokken dragen om vocht toch af te voeren
- voet regelmatig hoog leggen.

Het is waarschijnlijk erg lastig om die kleine irritatie te vinden en er dan ook nog wat aan te doen. Dat zou een traject van lang zoeken, MRI scans, gedoe,... zijn. Ik weet dat als de voet 'goed' is (zie februari) dat ik dan goed kan trainen. Dus tja.

De sub-3 uur marathon is hiermee nog niet van de baan: het kan nog altijd, maar wel met een meer afwisselende training. Opzich geen slecht vooruitzicht, ik vind fietsen, zwemmen, krachttraining, allemaal leuk. 


POV

21 maart 2017

Wel trainen niet trainen .... wel ziek niet ziek...

Vorige blog is al een tijdje gelden, 15 maart zie ik.


Daarna op de woensdag ging het goed: een 750 meter op 16 km/uur. Veel power,...

En op de donderdag: een eerste harde fietstraining. Het was zulk mooi weer!!!
40 kilometer met 2x4k windmee, waarbij ik zelfs een strava PR'tje scoorde....

Kortom: de benen zijn goed. We noteren ook 13x optrekken / 20x opdrukken.... Maar het lopen ging daarna niet goed: zaterdag/zondag/maandag een licht koortsig gevoel... zou er nog iets als ontsteking ergens zitten? Voet is nog wel wat rood... tja.

Vandaag, dinsdag, voelde alles wat beter: 30'fietsen en 3 km lopen a 12.4 km/uur... nouja....  maar de marathon Rotterdam raakt op deze manier een beetje uit zicht. Ik zou rustig kunnen lopen, 4 uur ofzo, maar dat vind ik eigenlijk niet leuk. Het gaat te langzaam, het is te saai, het levert verder niets op. Ik zou kunnen hazen, ja, dat is misschien een idee....

Maar voor het zover is hoop ik dat het herstel nu eindelijk eens een keertje doorzet....
...
POV

ps... in de tussentijd focus ik me een beetje op looptechniek. Er is een interessante mailwisseling met een lezer van mijn artikelen. Waarschijnlijk zal mijn volgende blogje over looptechniek gaan.

Ok nu bier.

15 maart 2017

Nu eindelijk weer trainen?!?!?

Eerst was er de teen.
Toen een week ziek
Toen een week opbouwen
Vorige week vanaf vrijdag: weer ziek.

Gisteren: eerste goede training weer:


Een fietstraining hometrainer. Deze training dient om te checken of alles weer okee is. Stappen:
1) start op 200 watt, 4minuten. Hartslag rond 120: OK
2) Blokje op 240 watt, 6 minuten. Hartslag moet rond/onder 140 blijven: OK
3) direct doorfietsen op 180 watt. Hartslag met rond 120 uitkomen: ok
4) Blokje op 260 watt, 4 minuten. Hartslag moet rond/onder 150 uitkomen: OK, 148
5) zie 3, Ok
6) hoger vermogen 280 watt 4 minuten. Hartslag moet niet te hoog doorstijgen: OK, 155

Herstel na die laatste gaat niet helemaal soepel meer, maar alles okee.

Ohja: ook nog: 3x20x20kg kettlebell swings, en 13 (dertien, DERTIEN) keer optrekken.


En vandaag blijkt herstel goed want voor het eerst in ruim drie weken is rusthartslag weer rond de 44 aangeland.

Intussen krijg ik allerlei vraagjes en opmerkingen in de trant van "ja je traint zo hard daarom ben je zo vatbaar voor infecties". Mijn antwoord: NEEEEE!!!!!! Ik train helemaal niet hard. Bovenstaande is ongeveer de hardste training van de laatste 3 weken, en stelt helemaal niets voor. Ik ben op dit moment voornamelijk mezelf weer aan het revalideren en hoop over laten we zeggen twee weken weer eens een 'harde training' te kunnen doen (laten we zeggen: 6x1000 in 4.00 ofzo).

POV

12 maart 2017

Weer even wat ziek.... achja komt wel weer

TRAININGSWEEKEND!!!

Vrijdag heen fietsen naar vlakbij Dwingeloo, om daar het weekend door te brengen en de training wat op te voeren. Het vage plan was: vrijdag heen fietsen, 's avonds een training geven en rustig eindje lopen; dan zaterdagochtend training geven / 10 km lopen; eventueel tussen de middag nog 30-40 km lekker vlot fietsen; later op de dag nog een paar kilometer lopen; zondag 18 km lopen en dan nog 50 km lekke vlot terugfietsen.

Maar helaas werd ik een beetje ziek. Iets verhoging, wat hoofdpijn.

Meteen alarm! Zou de teen weer ontsteken? Leek van niet. Teen zag er goed uit. Misschien toch virusje ofzo. In de gaten houden.

Teen is, hoewel okee, toch aandachtspunt. Want is helemaal verveld na de wondroos. De onderliggende goede huid is heel dun en teer. Als deze openschuurt, blaar, of zo, dan kan er weer een wondje ontstaan en misschien nogmaals wondroos. Dit betekent dat ik voorlopig nog geen 25 kilometer hoog tempo kan lopen. Geduld dus nog weer. Marathon uitlopen gaat nu al een uitdaging worden....

Ik heb na de vrijdag die nog goed ging ,slechts 2 langzame trainingen meegedaan en durfde - wilde - kon niet harder. Komt later wel weer. Hardlopen met koorts heeft geen enkele zin.

POV


ps... verder was het een zeer interessant trainingsweekend.

Ik heb namelijk de afgelopen week de BK methode (Bosch en Klomp) weer eens bestudeerd, en enkele filmpjes gevonden die alle principiëen van deze methode overduidelijk in beeld brengen. Daarna deze filmpjes uitgebreid toegelicht aan de aanwezigen, en vlak daarna de die middag geschoten slowmotionbeelden van onze eigen looptechniek geanalyseerd. En ja! Deze aanpak: perfecte beeld - eigen beeld, blijkt heel goed te werken. Iedereen ziet bijna zelf al wat hij/zij fout doet. De lijst van fouten:

  • bekken naar voren gekanteld houden (beperkt paslengte en vermindert krachten overdracht via bekken en vermindert 'kwaliteit van de landing')
  • romp naar voren / teveel met hellingshoek lopen (vermindert effectiviteit van afzet omdat rugspieren enigszins worden uitgeschakeld - ze zijn bezig met romp recht trekken en niet met bekken kantelen - afzetten)
  • iets te lang nastrekken en als gevolg iets te ver met landingsbeen naar voren - zwembadpassen - te weinig gebruik makend van elastische energie in de pezen. Energie 'verdwijnt in de grond'
  • bekken en afzetbeen te laat naar achteren kantelen cq te laat bijtrekken. Hierdoor komt er 'wachttijd' in de loopbeweging, tijd waarin a) de elastische energie verdwijnt uit de pezen zonder gebruikt te woren (het wordt 'weggeamortiseerd') en b) die 'loze tijd is', niet gebruikt wordt om snelheid te genereren, bijvoorbeeld via vaker afzetten).
  • te weinig (been, core) kracht hebben (hoewel dat bij ons meeviel, de meesten doen wat krachttraining en we zijn vrij stabiel). Gevolg van te weinig beenkracht of kracht in core is dat je zijwaartse bewegingen, zwabberen, krijgt, energie vloeit weg.  


Maar veel ging er ook goed, uiteraard. Vergeleken met wereldtoppers zijn er altijd foutjes....



05 maart 2017

Jeej!! Herstel zet door

Dag allemaal,

Een zware infectie, antibiotica....

Hoe hiervan te herstellen.... Als ik het aan anderen vraag krijg ik heel voorzichtige adviezen, van 3 weken nietsdoen tot heeeel rustig opbouwen.

Maar: ik bouw het nu vooral SNEL op, en krijg hier en daar toch wat blikken van "waar ben je mee bezig".

Enfin... de opbouw dus:

  • Donderdag hometrainer 40' 200 watt met een hartslag die nog 10 slagen te hoog is.
  • Vrijdag 35' 200-240 watt met een hartslag die nog 7 slagen te hoog is.
  • Zaterdagochtend EERSTE DUURLOOPJE 5 km. Ik kreeg na 4K last van mijn voet, en dan vooral van de plek van de oude enkelblessure. Even stoppen, en nog een kilometertje doorharken. 
  • Zaterdagmiddag: 25k op 30 km/uur fietsen. In mijn enthousiasme ging ik vrij hard, op racefiets met zachte bandjes. De hartslag was gemiddeld 142, eigelijk veel te hoog.... oei zouden de critici dan toch gelijk hebben? 
  • Zondagochtend: 6 kilometer cross training, ik liep heel rustig met alles mee.... Geen last, maar wel wat zere huid op mijn voet, omdat de oude huid vervelt en eraf valt en nieuwe huid erg dun is. 
  • Zondagmiddag: 25k op 30 km/uur. Dit keer op harde bandjes. En, belangrijker, mijn hartslag gemiddeld 131, vrijwel normale waarden, misschien nog 4 slagen te hoog. 
Conclusie: het herstel zet door. 

Ook het gevoel: ik voelde me 4 dagen enorm ziek, daarna 2 dagen '50%', toen 2 dagen 60%, en vanaf woensdag t/m zaterdag 70%. Maar vandaag: 90%!

POV

02 maart 2017

Eerste enigszins normale training

Goedenavond,

Vanavond, na tien dagen rustig aan doen, een eerste opbouwtraining gedaan.

Nadat ik zondag, maandag, dinsdag wat rustig gefietst had en de harslag nog te hoog opliep en de voet te zeer deed om enige intensiteit te bereiken, en nadat ik gisteren training gaf (waarbij ik zelf niet meeliep maar wel af en toe wat oefeningen voordeed en toch wel een aantal meters rustig dribbelde...),
,
,
voelde ik me vandaag dan eindelijk 'normaal'. Beter dan alle tien dagen hiervoor. Een fitter gevoel. De voet is vrijwel weer van normale afmetingen.

Ik begon de training met 30 minuten fietsen, 200 watt. Hierbij bleek hartslag op 125 te blijven steken, een mooie lage waarde (10 slagen boven mijn topvorm hartslag maar 10 slagen lager dan de voorgaande dagen). Ook wat hoger wattage gefietst en dit voelde goed.

Daarna proberen te lopen. Dit lukte nog niet. voelde wat onwennig en moeilijk terwijl ik maar 8 km/uur liep. Laat maar.

En wat kracht: eigenlijk gemakkelijk een aantal x 8x optrekken en wat andere dingetjes.

...

Nu afwachten: voel ik me morgen ook goed of komt er een terugslag. Als ik me goed voel ga ik het snel opbouwen: blokken trainingen op de fiets, wat krachttraining, en in het weekend misschien kort wat lopen, en zwemmen.

FIJN om me weer goed te voelen!!!!!!!!!!!!!

POV

ps... antibiotica: mee gestopt ondanks doktersadvies om nog t/m morgen ermee door te gaan (de doorslag gaf het zinnetje dat ze zei: "kijk ook zelf maar hoe het gaat, je kan stoppen als alles er goed uitziet"...??? Dit is erg vaag. Of het moet nog (gebaseerd op solide argumenten) of het hoeft niet meer.. of???. Enfin. Er was dus een onderzoekje waaruit bleek dat 5 dagen antibiotica hetzelfde effect heeft als 10 dagen, dus daarop gebaseerd voel ik me veilig genoeg. Bij terugslag zien we dan wel weer.