21 maart 2017

Wel trainen niet trainen .... wel ziek niet ziek...

Vorige blog is al een tijdje gelden, 15 maart zie ik.


Daarna op de woensdag ging het goed: een 750 meter op 16 km/uur. Veel power,...

En op de donderdag: een eerste harde fietstraining. Het was zulk mooi weer!!!
40 kilometer met 2x4k windmee, waarbij ik zelfs een strava PR'tje scoorde....

Kortom: de benen zijn goed. We noteren ook 13x optrekken / 20x opdrukken.... Maar het lopen ging daarna niet goed: zaterdag/zondag/maandag een licht koortsig gevoel... zou er nog iets als ontsteking ergens zitten? Voet is nog wel wat rood... tja.

Vandaag, dinsdag, voelde alles wat beter: 30'fietsen en 3 km lopen a 12.4 km/uur... nouja....  maar de marathon Rotterdam raakt op deze manier een beetje uit zicht. Ik zou rustig kunnen lopen, 4 uur ofzo, maar dat vind ik eigenlijk niet leuk. Het gaat te langzaam, het is te saai, het levert verder niets op. Ik zou kunnen hazen, ja, dat is misschien een idee....

Maar voor het zover is hoop ik dat het herstel nu eindelijk eens een keertje doorzet....
...
POV

ps... in de tussentijd focus ik me een beetje op looptechniek. Er is een interessante mailwisseling met een lezer van mijn artikelen. Waarschijnlijk zal mijn volgende blogje over looptechniek gaan.

Ok nu bier.

15 maart 2017

Nu eindelijk weer trainen?!?!?

Eerst was er de teen.
Toen een week ziek
Toen een week opbouwen
Vorige week vanaf vrijdag: weer ziek.

Gisteren: eerste goede training weer:


Een fietstraining hometrainer. Deze training dient om te checken of alles weer okee is. Stappen:
1) start op 200 watt, 4minuten. Hartslag rond 120: OK
2) Blokje op 240 watt, 6 minuten. Hartslag moet rond/onder 140 blijven: OK
3) direct doorfietsen op 180 watt. Hartslag met rond 120 uitkomen: ok
4) Blokje op 260 watt, 4 minuten. Hartslag moet rond/onder 150 uitkomen: OK, 148
5) zie 3, Ok
6) hoger vermogen 280 watt 4 minuten. Hartslag moet niet te hoog doorstijgen: OK, 155

Herstel na die laatste gaat niet helemaal soepel meer, maar alles okee.

Ohja: ook nog: 3x20x20kg kettlebell swings, en 13 (dertien, DERTIEN) keer optrekken.


En vandaag blijkt herstel goed want voor het eerst in ruim drie weken is rusthartslag weer rond de 44 aangeland.

Intussen krijg ik allerlei vraagjes en opmerkingen in de trant van "ja je traint zo hard daarom ben je zo vatbaar voor infecties". Mijn antwoord: NEEEEE!!!!!! Ik train helemaal niet hard. Bovenstaande is ongeveer de hardste training van de laatste 3 weken, en stelt helemaal niets voor. Ik ben op dit moment voornamelijk mezelf weer aan het revalideren en hoop over laten we zeggen twee weken weer eens een 'harde training' te kunnen doen (laten we zeggen: 6x1000 in 4.00 ofzo).

POV

12 maart 2017

Weer even wat ziek.... achja komt wel weer

TRAININGSWEEKEND!!!

Vrijdag heen fietsen naar vlakbij Dwingeloo, om daar het weekend door te brengen en de training wat op te voeren. Het vage plan was: vrijdag heen fietsen, 's avonds een training geven en rustig eindje lopen; dan zaterdagochtend training geven / 10 km lopen; eventueel tussen de middag nog 30-40 km lekker vlot fietsen; later op de dag nog een paar kilometer lopen; zondag 18 km lopen en dan nog 50 km lekke vlot terugfietsen.

Maar helaas werd ik een beetje ziek. Iets verhoging, wat hoofdpijn.

Meteen alarm! Zou de teen weer ontsteken? Leek van niet. Teen zag er goed uit. Misschien toch virusje ofzo. In de gaten houden.

Teen is, hoewel okee, toch aandachtspunt. Want is helemaal verveld na de wondroos. De onderliggende goede huid is heel dun en teer. Als deze openschuurt, blaar, of zo, dan kan er weer een wondje ontstaan en misschien nogmaals wondroos. Dit betekent dat ik voorlopig nog geen 25 kilometer hoog tempo kan lopen. Geduld dus nog weer. Marathon uitlopen gaat nu al een uitdaging worden....

Ik heb na de vrijdag die nog goed ging ,slechts 2 langzame trainingen meegedaan en durfde - wilde - kon niet harder. Komt later wel weer. Hardlopen met koorts heeft geen enkele zin.

POV


ps... verder was het een zeer interessant trainingsweekend.

Ik heb namelijk de afgelopen week de BK methode (Bosch en Klomp) weer eens bestudeerd, en enkele filmpjes gevonden die alle principiëen van deze methode overduidelijk in beeld brengen. Daarna deze filmpjes uitgebreid toegelicht aan de aanwezigen, en vlak daarna de die middag geschoten slowmotionbeelden van onze eigen looptechniek geanalyseerd. En ja! Deze aanpak: perfecte beeld - eigen beeld, blijkt heel goed te werken. Iedereen ziet bijna zelf al wat hij/zij fout doet. De lijst van fouten:

  • bekken naar voren gekanteld houden (beperkt paslengte en vermindert krachten overdracht via bekken en vermindert 'kwaliteit van de landing')
  • romp naar voren / teveel met hellingshoek lopen (vermindert effectiviteit van afzet omdat rugspieren enigszins worden uitgeschakeld - ze zijn bezig met romp recht trekken en niet met bekken kantelen - afzetten)
  • iets te lang nastrekken en als gevolg iets te ver met landingsbeen naar voren - zwembadpassen - te weinig gebruik makend van elastische energie in de pezen. Energie 'verdwijnt in de grond'
  • bekken en afzetbeen te laat naar achteren kantelen cq te laat bijtrekken. Hierdoor komt er 'wachttijd' in de loopbeweging, tijd waarin a) de elastische energie verdwijnt uit de pezen zonder gebruikt te woren (het wordt 'weggeamortiseerd') en b) die 'loze tijd is', niet gebruikt wordt om snelheid te genereren, bijvoorbeeld via vaker afzetten).
  • te weinig (been, core) kracht hebben (hoewel dat bij ons meeviel, de meesten doen wat krachttraining en we zijn vrij stabiel). Gevolg van te weinig beenkracht of kracht in core is dat je zijwaartse bewegingen, zwabberen, krijgt, energie vloeit weg.  


Maar veel ging er ook goed, uiteraard. Vergeleken met wereldtoppers zijn er altijd foutjes....



05 maart 2017

Jeej!! Herstel zet door

Dag allemaal,

Een zware infectie, antibiotica....

Hoe hiervan te herstellen.... Als ik het aan anderen vraag krijg ik heel voorzichtige adviezen, van 3 weken nietsdoen tot heeeel rustig opbouwen.

Maar: ik bouw het nu vooral SNEL op, en krijg hier en daar toch wat blikken van "waar ben je mee bezig".

Enfin... de opbouw dus:

  • Donderdag hometrainer 40' 200 watt met een hartslag die nog 10 slagen te hoog is.
  • Vrijdag 35' 200-240 watt met een hartslag die nog 7 slagen te hoog is.
  • Zaterdagochtend EERSTE DUURLOOPJE 5 km. Ik kreeg na 4K last van mijn voet, en dan vooral van de plek van de oude enkelblessure. Even stoppen, en nog een kilometertje doorharken. 
  • Zaterdagmiddag: 25k op 30 km/uur fietsen. In mijn enthousiasme ging ik vrij hard, op racefiets met zachte bandjes. De hartslag was gemiddeld 142, eigelijk veel te hoog.... oei zouden de critici dan toch gelijk hebben? 
  • Zondagochtend: 6 kilometer cross training, ik liep heel rustig met alles mee.... Geen last, maar wel wat zere huid op mijn voet, omdat de oude huid vervelt en eraf valt en nieuwe huid erg dun is. 
  • Zondagmiddag: 25k op 30 km/uur. Dit keer op harde bandjes. En, belangrijker, mijn hartslag gemiddeld 131, vrijwel normale waarden, misschien nog 4 slagen te hoog. 
Conclusie: het herstel zet door. 

Ook het gevoel: ik voelde me 4 dagen enorm ziek, daarna 2 dagen '50%', toen 2 dagen 60%, en vanaf woensdag t/m zaterdag 70%. Maar vandaag: 90%!

POV

02 maart 2017

Eerste enigszins normale training

Goedenavond,

Vanavond, na tien dagen rustig aan doen, een eerste opbouwtraining gedaan.

Nadat ik zondag, maandag, dinsdag wat rustig gefietst had en de harslag nog te hoog opliep en de voet te zeer deed om enige intensiteit te bereiken, en nadat ik gisteren training gaf (waarbij ik zelf niet meeliep maar wel af en toe wat oefeningen voordeed en toch wel een aantal meters rustig dribbelde...),
,
,
voelde ik me vandaag dan eindelijk 'normaal'. Beter dan alle tien dagen hiervoor. Een fitter gevoel. De voet is vrijwel weer van normale afmetingen.

Ik begon de training met 30 minuten fietsen, 200 watt. Hierbij bleek hartslag op 125 te blijven steken, een mooie lage waarde (10 slagen boven mijn topvorm hartslag maar 10 slagen lager dan de voorgaande dagen). Ook wat hoger wattage gefietst en dit voelde goed.

Daarna proberen te lopen. Dit lukte nog niet. voelde wat onwennig en moeilijk terwijl ik maar 8 km/uur liep. Laat maar.

En wat kracht: eigenlijk gemakkelijk een aantal x 8x optrekken en wat andere dingetjes.

...

Nu afwachten: voel ik me morgen ook goed of komt er een terugslag. Als ik me goed voel ga ik het snel opbouwen: blokken trainingen op de fiets, wat krachttraining, en in het weekend misschien kort wat lopen, en zwemmen.

FIJN om me weer goed te voelen!!!!!!!!!!!!!

POV

ps... antibiotica: mee gestopt ondanks doktersadvies om nog t/m morgen ermee door te gaan (de doorslag gaf het zinnetje dat ze zei: "kijk ook zelf maar hoe het gaat, je kan stoppen als alles er goed uitziet"...??? Dit is erg vaag. Of het moet nog (gebaseerd op solide argumenten) of het hoeft niet meer.. of???. Enfin. Er was dus een onderzoekje waaruit bleek dat 5 dagen antibiotica hetzelfde effect heeft als 10 dagen, dus daarop gebaseerd voel ik me veilig genoeg. Bij terugslag zien we dan wel weer.

26 februari 2017

Revalidatie, antibiotica

Nu, 6 dagen na de eerste koortsaanval, ben ik helemaal koortsvrij en is de infectie dankzij de antibiotica weg. Overigens toch wel vrij confronterend, is de wetenschap dat zonder antibiotica ik dit misschien niet zou hebben overleefd, als ik de huisarts mag geloven. "wat zou er gebeuren zonder de antibiotica?" "dan zou je eraan doodgaan".

Ik leef dus nog, fijn! Lijkt een raar zinnetje maar ergens voelt het wel zo. Na die terror woensdagochtend waar de infectie nog vrij rondwoedde voel ik me nu erg fijn.

Een aantal dingetjes

De voet

Deze is nog dik maar past sinds vandaag wel in de schoen.
Naar mijn idee zit er nog veel lymfevocht en dode cellen in de voet. Deze moeten nog weg.


Antibiotica: hoe lang?

Tot nu toe dacht ik altijd: kuur afmaken, want anders blijven er nog een paar bacteriën over en die worden resistent.

Maar nu even verder over nagedacht en wat dingen opgezocht. Het volgende komt uit mijn onderzoekje naar voren:
In het algemeen is het het beste om een zo SMAL mogelijk spectrum antibioticum (dat alleen de ene bacterie doodt waar je last van hebt en niet bijvoorbeeld al die vele darmbacterieën) te nemen, gedurende zo KORT mogelijke tijd. Dat laatste woordje KORT is verrassend want we moeten de kuur toch afmaken? Nou dat zit zo:
  • Bij bacteriën die ALLEMAAL WEG MOETEN moet je de kuur afmaken (bijv: ontsteking in kaak, ontsteking onder kies, ook bacteriën waar het lichaam een slechte afweer tegen heeft, tuberculose). 
  • Bij bacteriën die het lichaam ook zelf wel kan opruimen is het niet zo belangrijk dat werkelijk ook de laatste weg is. Bijvoorbeeld urineweginfecties. Vaak 6 of 10 dagen maar 3 dagen blijkt ook verrassend goed te werken. Ook bij wondroos: er bestaat 1 onderzoek waarbij 5 of 10 dagen kuur niets uit blijkt te maken in herstel of recidive.
  • Juist lange kuren leiden tot meer resistentie. Want de bacterieën die de lange kuur overleven, kunnen kennelijk goed tegen het antibioticum, en als die zich vermenigvuldigen, dan zit je in de problemen. Dit zuig ik niet uit mijn duim, er is wetenschappelijk bewijs. Lees ook http://www.volkskrant.nl/archief/is-het-erg-om-een-keer-een-antibioticakuur-niet-af-te-maken~a3429548/
Ik zit nu in dag 5. Moet er even over nadenken. Als ik het de dokter vraag en die zegt 'natuurlijk gewoon afmaken waarom vraagt u dat' dan komt er misschien een lastige discussie. We gaan het zien.

Revalidatie

Vandaag heb ik voor het eerst in 7 dagen weer getraind: gewoon even naar buiten op de racefiets, zonder op snelheidsmeter te kijken gewoon wat losgetrapt. Doel: bloedsomloop stimuleren om de linkervoet wat te stimuleren.
Bleek nog best vlot te gaan, zo'n 28 km/uur gemiddeld.

Hoe verder: het fietsen bevalt me wel. Als ik vanaf nu elke dag een uurtje kan fietsen dan zou dat mooi zijn. Ik denk nog niet aan lopen, daarvoor moet eerst mijn voet+enkel+onderbeen dunner worden.

Conditie is denk ik niet heel erg veel achteruitgegaan, maar loopbenen verdwijnen snel. Maar helaas kan ik dat niet snel rechttrekken... gewoon maar wat fietsen dus en dan over een week kijken wat er weer op te bouwen is.

POV

22 februari 2017

Wondroos

Het ging zo:

Maandag kreeg ik zomaar vanuit het niets opeens hoge koorts. Ik begon om half 11 op het werk te rillen en moest om 12.00 naar huis. Anderhalf uur later: 40 graden koorts.
Ik dacht: een griepje, maar vond het wel raar dat ik dan niet last van keel/longen ofzo had.

Dinsdag, na een nacht vol ellende, hoofpijn, meer hoofdpijn, paracetamol, ontdekte ik wat lichte irritatie aan mijn linkervoet/grote teen. Huid leek beetje rood te zijn. Een paar uur later, tegen vier uur, viel het me opeens op dat er ook in mijn lies een soort rood achtige plek was, en iets gezwollen lymfeklieren.

Huisarts gebeld om 4 uur... was er niet meer, of ik moest vervanger bellen. Naja... de volgende ochtend dan maar.

Woensdag, na nog een nacht vol ellende, huisarts gebeld: "voet bij teen pijnlijk, lijkt een infectie, trekt door naar lies, daar ook rood".  Okee kom vanmiddag maar.

Woensdagmiddag: ik liet been zien. Huisarts schrok zichtbaar. Meteen aan antibiotica, en 'je had dinsdag meteen moeten bellen, je had vanochtend meteen moeten komen'. Tja.


Door de snelle marathon kan een streep.
Eerst maar eens hopen dat de infectie niet te ver doorslaat en dat de antibiotica aanslaan.


POV

ps...

De antibiotica slaat aan. Voet wordt nog wel dikker maar gaat beter.

Waar je dan de eerste dagen niet eens aan hardlopen kan dénken, jazelfs eigenlijk helemaal niet helder kan denken (koorts slaat het brein dood), komen vandaag weer wat hardloop ideeën naar boven. Er was een marathon ja. Ach... niet echt belangrijk. Maar zodra het kan ga ik wel weer trainen, alleen al omdat het ook als heb je geen enkel doel, fijn is om te doen.

De training zal als de koorts echt weg is eerst bestaan uit wat fietsen en simpele krachttraining.
Ook proberen normaal wat stukken te wandelen. en enkel die nu helemaal stijf is wat soepel krijgen.
Dan volgende week zaterdag ofzo kort stukje joggen, zoiets.

Verder kreeg ik dinsdag nog een belangrijk inzicht in 'Het Leven'. Het kan ook een koortsdroom geweest zijn, maar het gaat ongeveer als volgt:

Ieder mens, ieder organisme, is alleen geïnteresseerd in overleven. Een klein beetje vrij vertaald voor mensen: we willen veiligheid, voorspelbaarheid, comfort. En in een dergelijke 'omgeving' kunnen cq willen we acties met bepaalde 'risico's' nemen. Risico is tussen quotes omdat het maar relatieve risico's zijn: we weten zeker dat we veilig zijn of het zogenaamde risico nu wel of niet optreedt. Dit gedrag is prima, kan ook waarschijnlijk niet anders. Maar stel dat de structuur van een samenleving niet meer lekker draait maar nog wel ongeveer voldoet, en er actie genomen moet worden (met risico) om dit weer te veranderen. Dan ontstaat er een conflict: in het geding is en er een of andere actie nodig is: dan ontstaat er een probleem: de mens wil alleen 'veilige' acties doen wil dus niet aan de samenleving sleutelen (omdat die de basisvoorwaarde weghaalt) DUS er veranders iets niet wat wel zou moeten omdat er niemand is die het wil doen. Door dit mechanisme van instandhouden van veiligheid wordt de veiligheid dus juist bedreigd. En dit speelt ook in kleinere verbanden. Relaties bijvoorbeeld, of werk... de lieve vrede bewaren terwijl het veel beter voor iedereen zou zijn om gewoon de zaak op te breken en iets anders te gaan doen. Of de situatie in de kern veranderen. Pas als het echt niet anders kan, of pas als je opeens in de kern van overleven geraakt wordt, dan, ja dan, dan doe je opeens wat je al tijden geleden had moeten doen. Of dan ga je opeens veel te snel alles veranderen, oorlogen etc. Het inzichtje is: deze onbalans, dit mechanisme, dit zit gewoon in de menselijke natuur en in de hele natuur. Dingen moeten hun tijd hebben....

Goeoeoedd..... dit was dus de... koortsdroom. Nouja.

17 februari 2017

Nu ik kennelijk 'in vorm ben': wat is het beste vervolg in de marathontraining

Sinds afgelopen dinsdag (de 8x1000) ben ik 'in vorm'.

De woensdag bleek dit in de training: ondanks vermoeide benen kon ik toch vrij gemakkelijk 14 km/uur lopen (althans, het voelde 'rustig'). De donderdag met zwemmen en 11 km rustig was een onderhoudsdagje.

Maar: wat nu, hoe verder?

Uitgaande van de volgende veronderstellingen:

  • Ik ben sterk en belastbaar. Enkel is goed, hart is goed, beenspieren zijn goed
  • Ik ben gewend aan dingen als lange blokken, lange stukken 12-13 km/uur lopen
  • Mentaal schrik ik op dit moment nergens van
kom ik tot het volgende schema voor de komende anderhalve week:

za: 26 km in 2.03 ofwel 'vlotte duurloop'. Eventueel daarna nog wat zwemmen.
zo: 12 km tijdens de clubtraining. Misschien in de middag een uurtje vlot (30km/h) fietsen
ma: zwemmen, evt stukje fietsen
di: lange training op de nieuwe asics (cumulus 18) met paar lange stukken tegen marathontempo aan, loopband. Doel = het 'gemakkelijk vlot lopen' verder uitbouwen. Techniektraining eigenlijk: efficiënt lopen, beetje kaatsen, vrij korte pas, goed letten dat ik beide enkels even zwaar belast. Hartslag check. Bijv 20km met 3x5 km T13-14. 
wo: 16 km rustig
do: zwemmen, 10 km rustig
vr: rust
za: 30 km met 3x5 km marathontempo: ca 4.15-4.20, rest T12. 
zo: 12 km en uurtje fietsen. Kijken of ik de training van gisteren verwerkt heb. Zo ja -> kansen op marathon sub 3 uur stijgen. Maar het kan ook zo zijn dat ik op de zaterdag het tempo niet eens aan kan. In dat geval vermoed ik dat ik nog te moe van de andere trainingen was.... 

Kortom: lange vrij zware trainingen maar toch ook redelijk veel rustige dagen. Denk in termen van polarisering en afwisseling. Het zware wordt zwaarder, het lichte blijft vrij licht. 

POV

14 februari 2017

YYYESSSSSS!!!!!! 8x1000 3.45 / 2.30p

Eindelijk!

Naar deze training ben ik al een half jaar op zoek: een 8x1000 op hoog tempo met gevoel van macht, power.

Vanavond was het dan zover. Ik ging naar de sportschool met het vage idee om "Yasso 800's" te doen en om dan de ervaringen in een ProRun stukje vast te leggen. Yasso 800's bestaat uit 10x800 meter vlot met ca 3 minuten pauze. De theorie is dat als je ze in bijvoorbeeld 3.00 weet af te leggen, je dan ook de marathon in dezelfde tijd (maar dan in uren) kan lopen. 

10x800 op 16 km/uur is dan gelijk aan 3 uur-potentieel, dus ik stelde de loopband in op 16 km/uur en go!

Maar het ging iets anders:
  • De eerste 800 in 3.00. Gevoel: gemakkelijk, tot mijn verbazing. Goed coördinatief gevoel, alsof elke pas raak was. Een wereld van verschil met de vele 'hark' trainingen die ik tot nu toe gedaan had. We weten dat loopcoordinatie bij dit soort tempo's tot op de 100sten van seconden moet kloppen. Het aan- en ontspannen van antagonistische spiergroepen luistert heel nauw.
  • 1000 in 3.45. Gevoel: nog steeds gemakkelijk.
  • 1200 in 4.30. Gevoel: het gaat hard, maar omdat het qua coordinatie zo goed loopt, loop ik hem moeiteloos uit.
  • En nog 2x1200 in 4.30. Ik verwachtte eigenlijk dat het elk moment afgelopen zou kunnen zijn en dat ik slechts kruipend de rest van de training zou kunnen afmaken. Maar alles bleef eigenlijk vrij gemakkelijk lopen.
  • 1000 in 3.45. Gevoel: moet nu behoorlijk concentreren om op de been te blijven. Als ik goed let op afzet, kaatsen, ritme, is er niets aan de hand. Maar zodra ik concentratie verlies wordt het opeens erg lastig. 
  • En nog 2x800 in 3.00. Meer was niet nodig en we moeten ook niet te veel risico lopen. 
Hartslag keurig binnen de perken, max 155 in de 1200'jes, nog rond de drempel. Hartslag dus rond drempel bij tempo hoger dan drempel, een normaal verschijnsel bij dit soort relatief korte afstanden. 

Verder zijn er opeens vele vragen beantwoord:

Marathon binnen de 3 uur: IS MOGELIJK

De queeste naar de sub-3 uur marathon, ik hoef deze nog niet op te geven. De 8x1000 (of 800-1000-1200-1200-1200-1000-800-800) in T16 duidt op een tijd net binnen de 3 uur. En: theoretisch, als er meer van deze trainingen volgen, zal het niveau nog stijgen. 

Mijn visie op looptechniek klopt

De visie is dat een belangrijk deel van de looptechniek 'onzichtbaar' is. 
Er is uiteraard een deel dat bestaat uit 'armen netjes bewegen, kort genoeg kaatsen, loopritme', maar er is ook een belangrijk deel bestaande uit 'juiste lichaamsspanning, voldoende voorspanning in benen'. En nog belangrijker: precieze coördinatie tussen de diverse spiergroepen. Als je landt moeten kuiten en hamstrings precies genoeg gespannen zijn om de landing op te vangen, ook moeten ze op exact het juiste moment weer verkorten om een goede voorwaartse snelheid te verkrijgen. Het luistert allemaal erg nauw, maar als het klopt, dan kan je met meer gemak en minder verbruik hoge snelheden halen. 

Ik ben nog altijd erg sterk

Ik twijfelde best wel vaak het afgelopen jaar. Ben ik nu opeens oud en kan ik niet meer onder de 40 minuten lopen? Hoe zit het nu? Is mijn jeugd voorbij? Nee... niets van dat alles. Het bleek slechts een ritme en coordinatie kwestie te zijn. 

Leeftijd speelt wel degelijk een rol, voornamelijk in herstelcurven

Nadat ik vorige week van zaterdag t/m woensdag hard had getraind, bleek ik drie dagen later nog lang niet hersteld. Zie zaterdagtraining. Alles was spanningsloos en slap. Ik zat in de herstelfase van een trainingsblok. Op je 20e ben je binnen 2 dagen overal van hersteld, maar op je 53e duurt alles 2x zo lang. Oplossing: gewoon wat daagjes wachten.....

Is de enkelblessure dan weg?

Nee.... daar zit wel iets, nog. Maar wat er ook zit, een verstopt adertje of lymfevat (is mijn idee), de voet is belastbaar en in combinatie met het vorige puntje (je moet hoe dan ook toch herstellen van zware trainingen) zou het okee moeten zijn.


POV