07 oktober 2017

Even pas op de plaats... even terug naar realiteit

Vanavond: ik sta aan de vooravond van een 30 kilometer duurloop (of was het 31).

(toevoeging zondag)

Het bleek 35.0 kilometer te zijn.

Na een eerste rustige 9 kilometer waarin ik last van mijn enkel had en me afvroeg of dit marahtonproject ooit zou kunnen lukken, volgde een tweede ronde van circa 7 kilometer. Hierin een gemakkelijk 2x2k T4.50. 
Enkel nog steeds niet helemaal lekker maar na wat buigen en rekken ging het beter. Ook ging het beter nadat ik mijn schoen flink strak had aangesnoerd. De voet heeft dan geen ruimte mee om door te zwikken en staat vast op het asfalt. 
Het derde rondje was sneller met 7k op 5.40 ongeveer en 5k rond de 4.45-tempo. 
Enkel was nu helemaal los. Laatste rondje van ruim 6k met 3k op 4.32 tempo. Uiteindelijk een perfecte training!!!


De laatste weken had / heb ik het (te) druk.
Alles vliegt me aan
Dingen zitten tegen
Dan ook nog die marathon, de enkelblessure...
Overige dingetjes die niet goed lopen
Ik lig kilometers achter in het schrijven van stukjes, er moet nog een clinic voorbereid worden...

HELP!!!

Of.... of... misschien is het niet zo erg.

Soms als het erg druk is gaat de Mensch zich een beetje verzetten, proberen alles ook nog in goede banen te leiden of een bepaalde richting op te duwen. En als er bijvoorbeeld tegenwerking of kritiek komt, dat OOK nog pareren en ermee bezig gaan.

Het beeld dringt zich op van het gevangen zitten in een web.


Je zit gevangen.
Alles wat je doet om eruit te komen leidt tot meer verwarring.

Maar in een onbewaakt moment realiseer je je opeens: het web, de eisen, de omstandigheden, de moeilijkheden... het zijn slechts uitdrukkingen van het leven zelf, ik hoef me er niet tegen te verzetten... hooguit logisch mee omgaan...

Het houdt ook in: het is niet nodig om dingen extreem belangrijk te maken. Hardlopen of marathons onder de drie uur... fijn als het op een of andere manier lukt maar realistisch gesproken is de kans slechts 13%. De ultieme hardlooptheorie bedenken, opschrijven, en clinics over geven: leuk maar ach....

Een andere manier van hiernaar kijken is: bij het web zie je alleen de draden. Denk je. Maar er zijn ook de gaten tussen de draden. Die kan je ook zien. Maar de westerse mens ziet alleen de draden, de dingen, de obstakels, de moeilijkheden. De gaten die er zijn (zie ik opeens, net als de beroemde afbeelding van oude vrouw / jonge vrouw, zie hieronder) vragen aandacht. Ja het zijn JUIST de gaten die aandacht vragen. Sorry gaten, dat ik jullie even niet in de gaten had (...).


En eenmaal de gaten gezien, kunnen ze niet meer 'ontzien' worden. Ik weet voor eens en voor altijd welk een enorme ruimte het leven omgeeft (of hoe zeg je dit anders: "ik ben me bewust van ruimte zo groot als het universum en die draadjes ofwel alle 'problemen' zijn eerder grappig dan beklemmend).

Ik zal mijn leven beteren.

Ofnee eigenlijk niet. Dat zinnetje komt voort uit die eeuwige zelf controle. Nee. Ik zal de gaten hun gang laten gaan, de ruimte geven. De gaten geven mij zuurstof, ik voel me al veel lichter, het Universum gaat door mij heen ademen. Ja. Dat is beter.

Okee....(nu bier)

POV


04 oktober 2017

Looptechniek in al zijn details, volledige uitleg


...zo, de titel staat.

De inhoud zal spoedig volgen. Hier een eerste zeer ruwe versie van wat inhoud:

Belangrijk artikel:


Samenvatting: ondanks tegengestelde meningen in literatuur over wat nu bepalend is voor goede looptechniek, toch 5 dingen gekozen:
1.       stride parameters
a.       kortere GCT zowel gelinkt aan betere RE (34/38) of slechtere RE (16)
b.       stride rate (cadans) relatie onduidelijk (hoewel veel te lage cadans, een beginnersfout, wel invloed heeft)
c.       swing time (38) checken 38
2.       lower limb angles,
a.       positie onderbeen at touchdown (8) checken 8
b.       swing leg energy 20% (30)
3.       vertical displacement of the body (vertical oscillation),
a.       smaller -> better RE (20,45)
b.       no relation (46)
4.       changes in horizontal velocity during ground contact (braking),
a.       grotere change paradoxaal better RE
5.       trunk and pelvis orientation (posture). 
a.       Forward lean and pelvis rotation (46) niet overtuigend.

Pelvis oscillation during ground contact: grote factor RE:. Zo weinig mogelijk inzakken. Elke inzakking moet weer ongedaan gemaakt worden.
Beenstijfheid is zeer belangrijk. Hoe stijver het been bij landing hoe minder inzakken. Ook rond heupen / core.
Beenstijfheid erg goed te trainen met krachttraining (ergens is onderzoek gedaan met 4x4 squats met zwaar gewicht, 4x per week. Dit is wel zwaar maar door beperkte omvang goed te doen).
Pelvis snelheid grote RE factor: zoveel mogelijk ‘doorgaan’. Elke afremming moet ook weer versneld worden.
Pelvis transverse rotation grotere energy cost / RE. Interpretatie: als heupen ‘te los zijn’ dan is er te weinig stijfheid, dan moeten naar achter gebrachte heup weer in positie gebracht worden met spierkracht. Maar bij bijv mo farah en dafne schippers zie je wel degelijk enige transverse rotatie, alleen deze wordt sterk beperkt door het enorme spierkorset dat ze hebben en dat de heup heel stabiel houdt. Dus wel rotatie ‘nodig’ maar tegelijkertijd strak spierkorset -> CORE
Korte grondcontacttijd niet per se lagere RE, maar kortere paslengte wel
Kleine ROM van knie/heup (een ‘hogere kortere pas’) betere RE Bijv te grote kniehoek leidt tot minder statische, meer dynamische contractie. Dynamisch kost meer.

Minder heupflexie (minde optillen knie) betere RE. HET ADVIES OM DIE KNIE IN TE ZETTEN WERKT AVERECHTS. Beter een voldoende maar niet te grote knie inzet.









Reden waarom ik hierover ga schrijven:

  • Er zijn te veel misvattingen, misverstanden, onjuistheden, over looptechniek. Ook, onverwacht, onder diverse toptrainers en onder deskundigen.
  • Looptechniek is erg complex maar is verder prima uit te leggen
Ik zal er een groot stuk van maken, met beelden, details, etc etc en er misschien later een Echt Boek van maken, dat te downloaden is als pdf'je. 


Maar voordat het zover is eerst even een update.

Maandag zag ik dit filmpje van Jordan Hasay, een Amerikaanse marathonloopster. Ze is erg licht en klein, maar squat toch iets van 80 ofzo kilo: zie: kracht

Daardoor geinspireerd deden we in de fitnessruimte Roden het volgende:
  • leg press o.a. 120x49 herhalingen, 130x39 herhalingen. Je zult vragen: waarom niet gewoon 50 en 40 herhalingen? Reden: dat lukte niet meer. Benen waren te verzuurd. 
  • squat o.a. 15x40 kg twee sets
  • single leg squat (een been wat naar voren, andere naar achter) met 30 kg
Nu hier en daar wat spierpijn, niet al te erg..

Dit heeft met looptechniek te maken. Want een van de belangrijkste techniek indicatoren: grondcontacttijd, wordt sterk beinvloed door het krachtniveau van de loper. Anders gezegd: als de loper geen kracht in de benen heeft zal het niet goed lukken om kort/krachtig af te zetten. Er is simpelweg te weinig beenkracht. 


POV

p.s.
De woensdagtraining: erg gemakkelijk 15 km/uur kunnen lopen, slechts beperkt worden door het voorzichtig doen ivm de enkel. Het gevoel van macht deed me eigenlijk weer wat aan vroeger denken. De benen riepen nu heel hard '15 KM PER UUR IS GEEN ENKEL PROBLEEM JOH'. Ik zei terug: eerst zien dan geloven.





02 oktober 2017

Marathontraining: wel of niet die zware duurloop

De zaterdag was gereserveerd voor de eerste 30 kilometer duurloop.

Maar ik heb hem niet gedaan, want:
(  ) ik had geen zin
(x) een klein katertje van vier bier
(x) de enkel protesteert na een 90 kilometer in de laatste week
(x) het voelde niet goed
(  ) vorige week ook al lang gelopen

Het katertje was geen belemmering. Had later op de dag gewoon kunnen lopen. Overigens heeft bier wel altijd wat invloed: hartslag bij inspanning is de volgende dag lager, alsof het parasympatische zenuwstelsel even de overhand heeft.

De enkel was deels oorzaak van de afgebroken loop (na 15 gestopt). Voelde net zoals de afgelopen twee jaar net niet goed, voelt alsof er iets bekneld zit, alsof bloeddoorstroming niet goed is. De praktijk wijst overigens uit dat ik er wel gewoon mee kan doorlopen dus het was niet echt een geldig excuus.

Vorige week voor het eerst een langere loop gedaan: 26 kilometer. Misschien nog op een of andere manier wat moe hiervan. Zou kunnen.


Het voelde niet goed

Ik doe de echt lange duurlopen eigenlijk altijd volgens 'systeem Kipchoge': de lange lopen vrij vlot zodat ze behoorlijk veel lijken op de echte marathon en ook een grote druk leggen op benen en lichaam. Met als voordeel dat die druk en stress ook een grote reactie uitlokt: je komt snel in vorm en kan met een stuk of drie van dit soort lopen de marathon al aan.

Een variant hierop is de 'blokkentraining': duurlopen met bijvoorbeeld 6-5-4 kilometer tegen marathontempo aan.

Maargoed: deze kunnen dus alleen in genoeg uitgeruste toestand, anders werken ze averechts.

Ik zou hem ook 'echt rustig' kunnen lopen, bijvoorbeeld 5.40 per kilometer. Maar de echt rustige lopen zijn meer voor algemene conditie, niet voor wedstrijdvorm. En nu, al vrij dicht voor Athene, wil ik dus liever de snelle variant.


POV


30 september 2017

Verslag biersessie II

Biersessie II

Jaarlijks bespreken ik en Dik (zie ook rechts... de marathondiscussie) onder het genot van goed bier de toestand in de/onze (hardloop) wereld. Dit levert unieke visies, denkbeelden, ideeën op (althans dat vinden wij zelf, na drie bieren), ook omdat we een lange deels gezamenlijke hardloopgeschiedenis hebben die zich uitstrekt tot in de jaren'90, de barre tijden waarin er nog nauwelijks hartslagmeters waren, training nog simpel was, maar waarin de op dit moment gehype'te ideeën toen al bekend waren onder de betere lopers.

Hieronder een overzicht van de interessantste (...) onderwerpen


Berlijn marathon

De marathon: Kipchoge loopt in de regen 2.03.32. De officiële lezing is: 
  • Tegenvallend, Kipsang en Bekele uitgestapt, geen wereldrecord.
  • Kipchoge startte te hard en had daardoor te weinig glycogeen en miste daardoor het wereldrecord.
Wij zagen een heel andere wedstrijd. Allereerst dat hard starten. Dat is natuurlijk niet zo. Berlijn MOEST wel zo snel starten, gegeven alle hype en reclame. Regen of geen Regen. In Regen zijn wereldrecords gelopen. Het zou belachelijk zijn om te behoudend te starten.. enfin.

Wij zagen Guye Adola. Hij is een goede halvemarathon loper (59.05) en werd pas de woensdag voor Berlijn gevraagd om de marathon te lopen. Geen mentale voorbereidingstijd, niet een halfjaar toeleven naar De wedstrijd. Welnee... De planning was op de marathondag, dat hij in de tweede groep zou lopen 'om ervaring op te doen'. Maar, zoals hij zelf na afloop uitlegde, hij besloot terwijl hij op de startlijn stond om gewoon met de kop mee te gaan. Gewoon om de sensatie eens te ervaren van het lopen in de kopgroep in een grote marathon. 

En een sensatie was het! Zeker toen hij in een laat stadium gewoon wegliep van Kipchoge. Onbevangen durfde hij de Meester te tarten "niet geschoten is altijd mis". Ik zag hem lopen en vroeg mij af: waar heeft hij die perfecte techniek vandaan? Hieronder een slow motion van wat ik bedoel (check vanaf ca 2.40).


Op een of andere manier ziet het er bij Guye Adola erg efficiënt uit, alsof hij met een rustig duurloopje bezig is. Kipchoge wrikt en trekt een beetje. Een houteriger techniek dan in Monza.


Gadgets, schema's. Kennis is beperkend

Tegenwoordig zien we steeds vaker lopers uitgedost als kerstboom. De lampjes 's avonds zijn prima, maar ik heb het over de podjes, de hartslagmeters, de strava, runkeeper, de drempels, de paslengtes, contacttijden.... En de schema's, de perfecte tempo's, de goede raad.

Nee, dan vroeger, vroeger (mijmer....). 

Vroeger liep ik met mijn Kronos-clubje (Univ Twente) vaak op de vrijdag een "rondje vliegveld". Vliegveld ergens bij Oldenzaal ofzo. We renden die kant op, dan een of andere weg met een bult (berg) over, dan via einde van landingsbanen linksaf en terug via rand van Hengelooo naar Drienerlo. Het was (we hadden geen GPS) ongeveer 22 a 26 kilometer, dat was wat onduidelijk. 

We begonnen vrij rustig (12 km/uur) maar op een bepaald moment, na ruim een uur ofzo, werden de eerste speldenprikken uitgedeeld. Iemand ging per ongeluk 14 lopen, argeloos kletsend, of om een auto te ontwijken. Daarna nam de volgende het over op 14.2 en vroeg de rest zich af waarom het niet meer zo ontspannen ging. Op zo'n 5k voor het einde knalde dan altijd Luuk eroverheen op tempo 17 en ontstond de acute vraag: mee of niet mee. "niet mee" kon een keer, je had een pijntje of net gisteren een wedstrijd gelopen. Maar soms MOEST je mee. En dat betekende een kilometer lekker hard rennen en daarna hopen dat het niet te erg pijn deed. 

En dan 's avonds een Grolsch en met zere benen op de bank... ach... mooi...

Gelukkig wisten we niet dat dat slecht was. Je moest natuurlijk niet zomaar boven je drempel gaan lopen toch?!?! En als je woensdag 6x1000 in 3.18 gedaan had dan kon je toch vrijdag niets anders doen dan een duurloop op de aerobe drempel (AeD)?!? T13.4 en harder niet! 

Maar we ontdekten wel uit eerste hand hoe het voelt om hard te gaan en net niet kapot, of om hard te gaan en net wel kapot. Of om even overtraind of overreached te zijn. 

"Als je je afvraagt of je ooit verliefd bent geweest ben je nooit verliefd geweest"
"Als je je afvraagt of je te veel hebt getraind, dan heb je niet te veel getraind"

En dan de Gagdets. Mijn beste duurloop ooit was er eentje waarin ik door een bos bij Borne ergens liep en minstens een half uur erg hard ging zonder moe te worden. Het was denk ik 17 km/uur, de hartslag was denk ik 180... maar gelukkig had ik geen meters. Ik had alleen het gevoel en dat was fantasties. 


...

later meer... 

POV











22 september 2017

het voelt ... goed ...

Goedenavond!

Na de zondags 8mijl (niveau: 40.45, zie vorige blog)  meteen op de maandag een krachttraining uitgevoerd.

Want: ik had helemaal geen spierpijn van de wedstrijd.
Een teken dat (aankruisen wat van toepassing is)

(  ) Ik niet diep genoeg gegaan ben
(x) Ik niet diep genoeg kon gaan wegens te slappe benen
(  ) Ik gewoon heel erg fit ben

Enfin: 31x130 kg legpress en nog wat meer dingetjes. Waaronder 18x shoulder press met 10 kg (en vandaag 20x, een PR).

Daarna de dinsdag: benen voelen nog steeds goed en geen kniepijn oid. Wegens voorbereiding op marathon athene had ik allang duurlopen moeten doen maar ik deed een 17x120 meter vlot bergaf lopen, om klappen op bovenbenen te simuleren. Gestopt na 14k wegens gevoelige enkel.

De woensdag: het plan was om rustig aan te doen. Lang ingelopen. Op de baan toch enkele tempo's meegedaan a ca 14 km/uur. Maarja het voelde goed.

De donderdag: dit had een rustdag moeten worden maar ik trainde in Groningen met R.K mee in het kader van looptrainer 4 begeleiding. En de bergafloopjes gingen best lekker en iets te hard...

De vrijdag: ik moet nu boeten. Iets gevoelige knieën. Hopelijk trekt het weg want morgen wil ik een lange duurloop doen.


De benen: die hebben dit jaar nog niet zo goed gevoeld als nu. De krachttrainingen werken. De beenspieren geven signaaltjes naar boven, ze vertellen me dat een tijd onder de 40' geen enkel probleem meer hoeft te zijn. Ja ik meen zelfs een sub 39 te ontwaren vanuit de berg diffuse signalen die de benen naar het brein zenden. En sub 39 is ook een sub 3 uur. Jazelfs hoorde ik in gecodeerde vorm het zinnetje "die 3 uur is helemaal geen probleem joh" naar boven komen!

Ik geloof nog niet dat de benen gelijk hebben. De benen moeten eerst maar eens bewijzen dat het dit keer geen vals alarm is, zoals het de afgelopen jaren zo vaak wél het geval was.

POV


ps
Vandaag 26k gelopen.

In totaal 86 km in de laatste zeven dagen.
Het 7daags voortschrijdend gemiddelde is altijd een goede maat voor belasting.

De 26k: eigenlijk probleemloos, afgezien van wat gevoelige knieen (maar is geen probleem).
Tijdens de 26k ook 2k T13 en 2x1k rond marathontempo. Ik kwam erachter dat ongeveer 4.23 nog vrij prettig aanvoelt, alsof het marathontempo zou kunnen zijn op een perfecte dag.

17 september 2017

Wedstrijdje: 8 mijl. Nooit gelopen dus een PR

Jahaa...

53.37 de gelopen tijd ofwel 4.10 per kilometer gemiddeld.

Ging best goed. Start was zelfs snel met 3.52, daarna wat 4.05-4.10's, toen vlakgehouden op 4.15.

Plan was om vlot te starten (gelukt) en daarna te proberen goed door te trekken naar de 10k. Dit punt werd gepasseerd in 41.30. Inclusief eindsprint zit er dus zo'n 41.10 ongeveer in. En meegerekend dat het Meppel parcours nogal bochtig en uitsluitends stoepen, klinkers, bochtjes, meer bochtjes, nog mee klinkers, af- en op gangetjes bevat reken ik mezelf nog dertig seconden rijker.

40.40 is mijn niveau nu dus.

Ik heb ooit 33.30 gelopen. Volgens de age grade calculator http://www.howardgrubb.co.uk/athletics/wmaroad15.html zou ik, als ik het zelfde niveau als 'vroegah' zou hebben, uit op 39.30.

Ik moet dus nog 70 seconden overbruggen. Lijkt te doen.

Een beetje meer uitrusten (ik heb deze week eigenlijk vrijwel doorgetraind: van maandag t/m zaterdag 54 kilometer gelopen plus kracht). Dit levert 30 seconden op.

Mezelf meer pijn doen tijdens de loop. Dit levert 20 seconden op.

Nog 20 seconden te gaan. De handigste methode om dit te bereiken is gewoon wat meer trainingskilometers maken. Ik loop nu 60 km/week. Als dit circa 90 wordt, verbeteren een aantal dingen: beenspieren, capillarisatie, koolhydraatvoorraden, interne loop efficiëntie (welke spier trekt wanneer samen).

Daarmee is de laatste 20 seconden ook binnen.

Maar we gaan verder!

Krachttraining verbetert loopeconomie. Ik heb net drie krachttrainingen gehad en de volgende twintig zullen ongetwijfeld nog 30 seconden voordeel brengen. 39.00 komt in zicht.

En er is nog zoiets als topvorm: een laatste paar harde trainingen voor een topwedstrijd:

  • De 8x1000 met 1'pauze in 3.48;
  • De 12x400 met 40" pauze in 1.24;
  • De 2x4000 in 15.20-15.40. 
Dan zie ik een 38.40 in mijn nabije toekomst (periode: jaar)... dit zou een all time best zijn (omgerekend).

Enige waar ik mee rekening moet houden:
  • Blessuregevoeligheid (r.knie, r.teen, l.enkel)
  • Belastbaarheid / leeftijd (alles stap voor stap opbouwen. Een factor vergeten is terug naar af)

POV

16 september 2017

Nog even over de bitcoin

Waarom Bitcoin waardeloos wordt

In Mei schreef ik een stukje: klik op stukje

Strekking: bitcoin wordt waardeloos.

Ik zal het nog een keer herhalen: de bitcoin wordt waardeloos.

Het probleem op dit moment is het woordje 'coin' in BitCoin. Kennelijk dachten op een bepaald moment een aantal mensen 'hee er staat coin... dus het is geld.... KOPEN!!!!'

En toen liep het uit de hand.

Nogmaals: bitcoin is geen geld. Bitcoin is een spelletje. Het spelletje gaat als volgt: je bedenkt wat programmatuur, iets met publieke en private sleutels, drukt op een of ander knopje en voila: 21 miljoen "dingen" zijn gecreerd.  Deelnemers aan het spel kunnen een private sleutel krijgen en andere deelnemers kunnen hem wat van die "dingen" (tokens) sturen. Die kan hij daarna weer ergens anders heen sturen. 

Nou spannend zeg...

Er zijn nu al wel tweeduizend of meer van die sets tokens gecreerd. Elke set bevat miljoenen tot miljarden tokens.... en maar naar elkaar sturen, heel fijn. 

De grap is nu, dat om onduidelijke reden je die tokens aan anderen niet alleen kunt sturen, maar ook kunt verkopen. Je stuurt dus een token naar persoon X en deze maakt bedrag Y naar jou over. Of je stuurt een token naar persoon X en deze verkoopt het omdat iemand anders bedrag Y naar hem overmaakt als hij het doorstuurt. 

Het is natuurlijk veel handiger om gewoon, als je iets wilt kopen, gewoon het bedrag X over te maken. Bank, creditcard etc. Waarom dat ingewikkelde gedoe van tokens ertussen? Zeg nou zelf... heb je bij betalen problemen het feit dat men dan "weet wie je bent"? 

Enfin... nu mensen nog denken dat het geld is hebben ze nog waarde. Deze manie moet uitwoeden. Allerlei mensen moeten ze kopen en verkopen. Op het laatst hebben we genoeg van dit spelletje, verkopen onze laatste token aan wie ze nog hebben wil en gaan we over tot de orde van de dag. Alle bitcoin prekers zijn dan allang met pek en veren overgoten en naar huis getrapt. 


De voorspelling:
  • Bitcoin stond op 5000, ging razendsnel naar 3000, en veerde toen nog sneller weer op naar 3800. 
  • Speculanten roepen verhalen de wereld in en argeloze mensen gaan "investeren" in "cryptocurrency". En zolang ze eraan verdienen is het slim, dat wel.
  • Bitcoin zal naar laten we zeggen 15000 gaan, dat is gevoelsmatig voor mij de top. 
  • Daarna een verwoestende daling naar 1000 ofzo. Deze daling is zo groot dat er een heleboel slachtoffers vallen: mensen die hun huis hebben verkocht om alles in bitcoins te steken. 
  • Dan bedenkt iemand een briljante andere manier om anonieme snelle betalingen te doen waardoor bitcoin overbodig wordt. Deze manier moet simpel te bedenken zijn... alles is er, netwerken, technologie, 3rd parties om geld te stallen, betaling in seconden is simpel.
  • Bitcoin en alle andere muntenbagger verliest zijn laatste bestaansrecht en zal waardeloos worden. Maar dit zal pas gebeuren als niemand er meer in gelooft (met andere woorden: pas als het hele bos is platgebrand kan er geen brand meer ontstaan). 
... nou we gaan het zien. 
... nu ff snel op bittrex inloggen om mijn portefeuille te bekijken:

77700 siacoin: je zou er data opslag in de cloud mee kunnen doen... waardeloos spul 
80 stratis: iets met programmeren of... ach ik weet het niet
200 komodo: een 'munt' waarmee je iets kan koppelen met andere munten ofzo
38 civic: iets met beveiliging. Klinkt goed. Zal vast stijgen.


POV


ps. samenvattend: bitcoin wordt waardeloos (net als al zijn broertjes en zusjes). De onderliggende technologie (blockchain) wordt belangrijk. Voor betalingen wordt een ander en sluitend en ook voor criminelen te gebruiken systeem bedacht (eventuel met een (gratis) coinmechanisme). Het is een fase in de ontwikkeling der mensheid.

ps2... het probleem, het centrale probleem, met bitcoin is het volgende: bitcoin/blockchain is een technologie om het gezamenlijk eens te blijven over transacties. Leuk. MAAR: sommige mensen denken opeens dat het een 'hypermoderne technologie is' die 'alles zal veroveren'. Fout. Het is gewoon een beperkte, vrij trage, wat omslachtige technologie. Leuk als speeltje en goh ja je kan transacties doen. Maar de cruciale denkfout is te denken dat je met een hamer ook schroeven kan draaien of ingewikkelde technische handelingen kan uitvoeren. Welnee! Wil je bijvoorbeeld geld snel sturen, bedenk dan gewoon de bijbehorende (passende!) technologie, iets met een centrale database en eenvoudige doeltreffende snelle verificatiemechanismen. Supersnel, eenvoudig, gemakkelijk. Wil je schroeven bedenk een schroevendraaier, neem geen super geavanceerde hamer.

Maar zolang mensen dit niet inzien zal de bitcoin blijven stijgen. Nouja... er zijn belangrijker dingen

15 september 2017

De effecten van de krachttraining.... auw! en ...power!

De maandag dus de krachttraining

Waaronder 30x120kg legpress.

Dinsdag

Oei... licht gevoelige rechterknie. "verstandig zou zijn een paar dagen rust te nemen".

Probleem is: met een dergelijke mentaliteit zal je niet de oorlog winnen. Als een marathonloper bij elk pijntje zou rusten zou hij geen marathon kunnen lopen.

Dus: 14.5 kilometer op ca 5.23 tempo gelopen. Ging moeizaam. Strakke benen.

Woensdag

Licht gevoelige knie. Toch maar wat extra rustige kilometers verzamelen. Eerst 6 km a 5.25, daarna training geven. Handrem erop. Stijf, moe.

Donderdag: rustdag. Leek me verstandig. Afgelopen 5 dagen 60 km gelopen, is voorlopig even genoeg opbouw. Wel even gezwommen, erg lekker...

Vrijdag: POWER: nog altijd iets gevoelige knie, oppassen, maar toch even op de loopband gelopen: 2k T12.4, 2k T13.6, 1k T14.6. En vooral bij de laatste kilometer merkte ik het effect van de krachttraining: veel gemakkelijker om af te zetten, en benen die een beetje lachen om de lichtheid van dit tempo.


OKEE Hoe verder?

Het kracht plan lijkt te werken.
Oppassen met rechterknie, gelukkig zijn er krachtoefeningen die niet knie-belastend zijn en wel goed voor lopers. Bijvoorbeeld 5x20x40kg deadlift.

Ik moet, dat is het concept, naast de krachttraining vooral veel en rsutgi lopen. Heel hoog tempo lopen hoeft niet, althans niet met veel volume, omdat de kracht die je verondersteld wordt daarvan op te doen, al verkregen wordt door de krachttraining. De krachttraining is eigenlijk een soort 'escape' om geen zware en belastende tempo's te hoeven doen. Misschien is het doen van krachttraining voor sommige typen lopers wel gewoon een veel efficiëntere manier van trainen dan het doen van allerlei tempo's.


We gaan het zien!

11 september 2017

krachttraining.... KRACHTTRAINING!!!!!!!!

Vandaag was mijn derde krachttraining

Voor wie het niet weet: 25 jaar geleden begon ik voor het eerst met krachttraining. Hierdoor gingen binnen een jaar al mijn PR's met 6 procent naar beneden:

  • 3000 9.38 -> 9.10
  • 5000 16.38 -> 15.52
  • 10000 35.05 -> 33.30
  • Marathon 2.44 -> 2.35 (uiteindelijk)
Dit alles dankzij de krachttraining want voor de rest was er niets veranderd. 

De afgelopen 15 jaar deed ik sporadisch wat aan krachttraining en voelde ik mijn knie af en toe en hield ik er maar weer mee op. Maar nu heb ik het weer serieus opgepakt. Vroeger haalde ik getallen als 80x160 kg legpress of 20x snel optrekken aan rekstok of 40x200 legpress. 

Doel is om weer een klein beetje in de buurt te komen. Waar ik de afgelopen jaren af en toe 20x100kg probeerde zat ik vandaag alweer aan 25x120kg en 20x40kg squat. 

Ook deed zich het grappige verschijnsel voor dat ik al een halfjaar regelmatig arm oefeningen doe zoals opdrukken. Mijn PR was zo'n 18 x met goede uitvoering, vandaag aan het eind van de krachttraining en na allerlei oefeningen kon ik opeens 23x opdrukken. Dit komt omdat beenkrachttraining ook effect op de armen heeft (later meer hierover).

POV

10 september 2017

Winschoten, marathontraining, fietsbenen die loopbenen worden, voorspellingen

Winschoten

Zaterdag liep ik Winschoten.

Het is een eerste testje, nadat ik 2 weken geleden ben begonnen de kilometer wat op te voeren (50,60,65 km afgelopen 3 weken). Het ging best goed: ik kon vrij vlot starten, en toen het moeilijk werd na 7 km ben ik rustiger verder gegaan (het had geen zin om te forceren).

De kilometers: 4.05/3.57/4.10/06/06/12/28/28/28/14.  = 42.14

Ofwel: 6 kilometer lekker doorgelopen ca 24.36, daarna was de power wat weg. Ik had er doorheen kunnen lopen en doortrekken naar 41.20 denk ik, maar dat zou dan drie dagen spierpijn hebben opgeleverd en dat wilde ik niet. Nouja, een aardig wedstrijdje, met zicht op verbetering.. het moet zeker mogelijk zijn om ooit weer onder de 40.00 te lopen!

Sterker nog, als ik dit linkje gebruik: http://www.chatnrun.nl/calculator/calc/agtimes.php?graded=81.0&age=55&gender=M&Submit=Bereken , dan kan ik berekenen hoe goed ik nu nog zou moeten zijn gebaseerd op mijn PR lijstje uit een ver verleden (15.52 / 33.13 / 2.35.55). Ik heb overigens 55 jaar ingevuld omdat ik pas volgend jaar weer denk in vorm te zijn.

Wedstrijd streeftijden

AfstandStreef-
tijd
Min
/mijl
1 km03:1405:12
1500 m05:0405:26
1 mijl05:2805:28
2 km06:5905:37
3 km10:5005:49
2 mijlen11:4405:52
5 km18:4106:01
8 km30:3606:09
5 mijlen30:4706:09
10 km38:3906:13
12 km46:4606:16
15 km59:0906:21
10 mijlen01:03:4206:22
20 km01:20:0806:27
Halve marathon01:24:4806:28
25 km01:41:3706:32
30 km02:03:3106:37
20 mijlen02:13:2206:40
40 km02:48:3606:47
Marathon02:58:4106:49
50 km03:35:1606:56
100 km07:50:0107:34

Oei... moet ik dit nog kunnen? 10 km 38.39? Best snel!


The day after

Ik had als plan om heel rustig te trainen. Er stond 6x60meter, 2x6 minuten, 4x80 meter, 3x4 minuten op het schema. Maar tot mijn verrassing liep het allemaal erg lekker. De korte stukken iets rustig, maar de 6' liepen per ongeluk in ca 4.22 per kilometer. Het voelde als 4.40...  het lijkt wel alsof ... alsof... het ritme in mijn benen terugkomt.

Zou 38.39 dan toch nog mogelijk zijn? 3.53 per kilometer met een eindsprintje.... moettochmogelijkzijnmoettochmogelijkzij

De verdere training

Deze zal simpel zijn, de komende weken:
Maandag krachttraining en bijvoorbeeld zwemmen
Dinsdag lang rustig lopen (20 k ofzo), 11 km/uur na de krachttraining
Woensdag rustig lopen (16 k ofzo), vrij rustig 
Donderdag rust of fietsen of zwemmen
Vrijdag rustig lopen 10k
Zaterdag blokken, bijvoorbeeld 5-4-3-2 kilometer voorlopig nog langzamer dan marathontempo (!) ca 4.25 per km.
Zondag rustig lopen 16k ofzo.

Totaal ca 80-90 km

De basisgedachte van de hele training is: kracht opbouwen via de maandagse krachtraining, duur opbouwen via rustige trainingen, en in de trainingen proberen de coordinatie weer goed te krijgen (afzet, timing, links/rechts symmetrie). 

De gedachte qua tempo's is: ik hoef dingen als VO2max niet te trainen. Aerobe power is groot zat. Zodra coordinatie okee is zal tempo vanzelf komen.






07 september 2017

Een nieuw stukje, in 7 minuten opgeschreven

(10.55.28)

De Triathlon

Zaterdag was er de kwart tri in Ten Boer.
Het zwemmen ging goed: veel power in armen... helaas liep mijn zwembrilletje om onduidelijke reden vol water .Dit heeft me minstens anderhalve minuut gekost (aan de kant hangen, bril leegmaken x 10).

Het fietsen: ik kon geen tempo maken, dit kwam doordat (denk ik) ik niet opgewarmd was. Koud water, geen warming up, houten benen. Ik wilde stoppen maar maakte toch maar de tri af, rustig.

(10.57.12)
(werk intermezzo)
(11.23.05)

Hoe Verder

Zondag meteen even getraind.... 2x1000 ca 3.55, 4x1 minuut T17. Ging goed. En nog even losgefietst. Opzich is er niets aan de hand, afgezien van een 'gemiste kans' gevoel. Nouja....

(11.23.59)
(werk intermezzo)
(13.34.23)

MARATHON

Athene lonkt, 12 november. Ik moet nog beginnen met de training. Deze winter wil ik de krachttraining structureel oppakken. Athene lopen deels als test om te kijken of de training goed loopt, en deels om nostalgisch-emotionele redenen (Nijboer liep daar zijn 1982-overwinning en ik begon toen met hardlopen).

De krachttraining. Hierover zegt de theorie:

  • Hardlopen is voor een belangrijk deel 'statisch': je levert veel statische kracht. De krachtproductie kan aanzienlijk worden vermeerderd via krachttraining, en het maakt in het begin nauwelijks iets uit wat je doet, "als het maar zwaar is"
  • Krachttraining en rustige duurtraining gaan prima samen.
Ik heb dus maandag een eerste echte krachttraining gedaan: o.a. 5x30x100kg legpress, 3x15x40kg squat (met load op bilspieren). Daarna op de dinsdag en woensdag rustig lang lopen (20 en 13k) en donderdag nog steeds spierpijn.

(13.38.36, de 7 minuten zijn om)

POV



26 augustus 2017

Zeau.... weer eens wat meer schrijven

De frequentie van eens per twee weken moet omhoog.
Kan makkelijk, ik typ normaalgesproken in 7 minuten een stukje.

Een aantal onderwerpen: training, haklanding, voeding

De training

De training gaat goed.
Ik heb gisteren en vandaag een fiets/loop combi gedaan die als doel heeft om zowel marathonbenen (Athene marathon November) te krijgen als voor te bereiden op de kwart triatlon volgende week.

De combi:

  • Vrijdag 60 km T32.1 fietsen. Gemiddelde hartslag 131, is dus 'aeroob'. Deze snelheid en hartslag betekent dat ik (na wat berekeingen) bijna 35 km in 1 uur kan fietsen.
  • Zaterdagochtend, na ekspres koolhydraten NIET aagevuld te hebben, dus met vrij lege benen, een 20 km duurloop met 4x2000 in tempo's van 12.5/13.5/14/12.5 km/uur gelopen. Dit voelt voor mijn benen als 'ergens middenin de marathon'.
Verder zelfs donderdag nog een PR gefietst: 4000 heen en terug in 5.44/7.22 (er was vrij veel wind).

Zwemmen gaat ook goed: ik kan tegenwoordig vrij gemakkelijk 1200-1500 meter per training zwemmen, niet achter elkaar maar met korte pauzes. Voelt ook echt prettig, relaxed, lekker ff zwemmen. Alles los en soepel.

Ja alles gaat goed!!!


Haklanding

"gij zult niet op uw hakken landen". 

We horen het te vaak.

"als je op je hak landt rem je jezelf af" en er wordt een plaatje getoond van een man die op zijn hak landt (midden, ik had geen zin om hem er tussenuit te knippen). 




Het ziet er overtuigend uit: oei ik mag niet op mijn hak landen. Maar wat blijkt: als ik goed kijk naar alle lopers in mijn loopgroep, video opnames bekijk van loopjes, andere lopers zie: NIEMAND LOOPT ZO. Hooguit absolute beginners lopen de eerste twee weken zo. Ze leren heel snel het hard op de hak landen af.

Het lopen evolueert: na enige tijd lopen vrijwel alle lopers meer op de middenvoet. Ze raken de grond nog wel met de hak, maar niet meer 'hard'. En dat is prima. Zie bijvoorbeeld de volgende video:


Rond 4.50 is een mooie slow motion te zien van 10 km lopers. Ze lopen 21 km/uur maar toch landt de helft op de hak. Is dat dan fout? Uiteraard niet.

Er zitten voordelen aan haklanding: het is energiezuinig. Er zitten niet echt nadelen aan, tenzij je te hard op de hak landt of tenzij je bepaalde blessures zoals shin splints hebt.

Het is natuurlijk wel zo dat je 'actief' moet landen. Het moet niet zo zijn dat je na landing enorm doorzakt en geen gebruik maakt van elastische elementen in voeten en achillespezen.

Als mensen toch de voorvoetlanding gaan aanleren dan ziet dat er soms heel onhandig uit. Voorbeeldje:


Deze man loopt aan het eind op zijn voorvoet maar hij zou er beter aan doen om gewoon op zijn hak te blijven landen. Maar dan wel wat beter zijn heupen uit te strekken en met wat meer voorspanning en iets 'hoger' te landen. Hak of middenvoet maakt dan niets uit.

Zoals het er nu uitziet is het geforceerd 'ik mag niet op mijn hak landen'. Tot overmaat van ramp trekt hij bewust zijn hak op (wat helemaal niet de bedoeling is). Hij moet beter zijn afzetbeen uitstrekken en daarna feller naar voren halen, waarna de hak vanzelf genoeg omhoog komt.

Voeding

In deze periode waarin ik veel en ook hard train (veel fietsen, alles op tempo, hardlopen ook veel op tempo) zou je denken dat ik enorm veel koolhydraten gebruik en dan ook bijvoorbeeld 500 gram koolhydraten per dag 'moet eten'.

Maar: dat doe ik ekspres niet. Ik leg de nadruk meer op eiwitten en goede vetten. Na een 60 kilometer fietstocht ben ik 1500 kcal kwijt. Dit is 370 gram suikers. Maar ik eet slechts een halve liter kwark met noten en wat musli. Misschien 100 gram koolhydraten erin, hooguit. Ook 75 gram noten bijvoorbeeld.

En wat blijkt? Ik ben de afgelopen twee maanden eigenlijk nog helemaal niet tegen een koolhydratentekort aangelopen. Nergens een muur te bekennen. Of er is gewoon genoeg in mijn spieren, of het lichaam past zich wat aan door op een meer vetrijke mix te lopen.

Enfin... hoef je niet te doen hoor, maar weet wel dat het niet NODIG is om enorm veel koolhydraten te eten.


POV


18 augustus 2017

Marathon Athene en triathlon: training

Dag allemaal,

... even zoeken wanneer was dat ook alweer, de Marahton Athene waar ik me voor ingeschreven heb.

Ahh, 12 november... dan heb ik nog, https://days.to/12-november/2017  negentig dagen! Ofwel 13 weken.

Mijn langste duurloop de laatste maand is 9 kilometer, nog flink wat te doen dus. Maar: mijn langste intensieve aerobe inspanning is 120 minuten (44k fietsen, 8k lopen).
En er zijn best veel lange (1-2 uur) aerobe inspanningen geweest. 

Het enige probleem is dan het wennen van de beenspieren aan de duur. De aanpak is gebaseerd op de volgende uitgangspunten:
  • Benen zijn sterk en belastbaar
  • Ik heb al een zeer lange trainingsgeschiedenis: in dat geval heeft het minder zin om met een heel voorzichtige opbouw met rustige duurlopen te beginnen (alles is al sterk, pezen/bloedvaten etc)
Ik ga daarom dit najaar trainen volgens het blokkenprincipe: vrijwel elke training zal blokjes op tempo bevatten. Heel vroeger liep ik 2.35 op de marathon en mijn training bevatte toen vrijwel geen rustige duurlopen. Eigenlijk alles ging in de vorm van blokken.
Voorbeeldweekje vroeger:
  • maandag even inlopen; 3k T15; krachttraining; 3k T16; kort uitlopen
  • dinsdag 8x1000 3.40 (= marathontempo)
  • woensdag 12 km met 2x4000 T14-15
  • donderdag 18 km met 5000 T15, 10x1' T18, 5000 T15, uitlopen
  • vrijdag rust
  • zaterdag duurloop met daarin 2x8000 T13.5 / T14.5 (inlopen 15', tussen 10', uitlopen 10', totaal 23k)
  • zondag duurloop met daarin 2x8000 T13.5 / T14.5 (expres hetzelfde; hierdoor vergelijken gevoel en hartslag etc mogelijk)
Nu, de komende weken zal dit zijn:
  • Maandag inlopen, 6k T13 loopband, kracht armen, kort uitlopen
  • Dinsdag 12k met 2x4000 T12-13
  • Woensdag clubtraining rustig tempo en wat korte snelle stukken T12-14
  • Donderdag 18km met 4000 T13 / 6000 T12
  • vrijdag rust
  • Zaterdag 20k waarvan laatste 14km T12 (uitbreiden tot 34k met hardere blokken)
  • Zondag clubtraining; later op de dag fietsen bijv 40k T32
(wordt vervolgd)

24 juli 2017

Mijn benen komen weer tot leven....

Afgelopen zaterdag, of misschien al eerder, merkte ik dat mijn benen anders, beter, voelen

De zaterdag: een 25km vlot fietsritje (32.5 km/u, niet al te gek, hartslag 132 ofzo), daarna 5 kilometer vlot in 20.55.

Die 5k vlot was raar: ik dacht wel vrij vlot te lopen maar opeens zag ik kilometertijden van 4.05 en 4.08 staan... dit kwam niet overeen met mijn gevoel (ik dacht 4.20-4.25 te harken).

En ook de zondag. De ochtendtraining verliep qua benen al vreemd: ik kon erg gemakkelijk snelheid maken maar hield me maar even rustig. Van binnen was ik blij: "Het Gevoel" lijkt terug van weggeweest. In de avond trapte ik nog even 20 kilometer op 32.0 km/uur, met een lage hartslag van ca 126 gemiddeld. En weer: "Het Gevoel".

Het Gevoel

Dit moet ik denk ik even omschrijven.

Er is een connectie tussen hoofd en benen. Als de connectie goed is heb je een natuurlijk gevoel voor welke training op dat moment goed is, voor hoeveel belasting je benen aankunnen. Als de connectie er niet is loop je continu te zoeken, naar betere trainingsmethoden, naar "wanneer voelen mijn benen nu eindelijk eens normaal". Je vraagt je telkens af "waarom werkt de training niet zoals vroeger", "waarom levert die HIIT training niet gewoon power en resultaat".

De vraag is dan: wat zorgt voor opbouw van die connectie, wat zorgt voor verstoring van die connectie.

Mijn idee hierover:


Opbouw

Veel rustige duurtraining: zo rustig dat je zonder te verzuren goed kan coordineren, zo snel dat het geen sjokken wordt. Veel training. Goed slapen. Ontspannen zijn, soepel zijn. Relaxed.

Verstoring

Te zware training en in het bijzonder training in niet-herstelde toestand. Ook: onregelmatig trainen waardoor er geen ritme en gevoel wordt opgebouwd; het te druk hebben, te weinig aandacht voor rust, voeding en dergelijke.


Achterliggende gedachten

Er zit een bijzonder grote technische component in hardlopen en fietsen, veel groter dan we willen toegeven of geloven. Er wordt altijd maar gefocust op hartgrootte, kracht, hartminuutvolume, aerobe en anaerobe drempels, verzuringsvermogen, afzetkracht, paslengte, voorspanning etc etc etc etc etc.

Maar we vergeten dat bijvoorbeeld een afzet bestaat uit een exacte coordinatie van allerlei grote en kleine spiertjes. Die afzet is vrijwel niet "bewust erin te rammen", die moet "uit zichzelf ontstaan".  Ik weet niet of je 10vinger blind kan typen? Dat is ongeveer hetzelfde. Je vingers en armspiertjes voeren perfect allerlei enorm ingewikkelde bewegingen uit zonder dat je bewust deze of deze spier hoeft aan te spannen. Sterker nog: je kijkt naar het papier en hoort de woorden en zomaar uit het niets verschijnen de letters.

Die heel fijne coordinatie vereist een soort onbewuste nietgeforceerde oefening. Natuurlijk moet je soms ook 'hard trainen'. Hoge intensiteit. Maar het zou dan fijn zijn als ook die hoge intensiteit op goede coordinatie verloopt. Iedereen kent wel het gevoel van zware benen, twee dagen na een vorige snelheidstraining. Opdracht is 10x400. Je benen blokkeren eigenlijk maar je moet door. Je verzuurt en coordinatie loopt niet goed: uitstekend voorbeeld van verstorende training.

Je kent ook dat andere gevoel wel: een supergoed verlopen 8x1000, heel fijn gecoordineerd verlopen. De volgende dag doe je een duurloopje en eigenlijk zonder dat je het merkt loop je lekker vlot en het lijkt alsof de duizendjes alles naar een hoger plan hebben getild: uitstekend voorbeeld van een training die de goede koppeling tussen benen en hersenen versterkt.


POV

09 juli 2017

Het fietsen begint ergens op te lijken


Vandaag 4x4000 op tempo.

Eerst 2x4000 (heen/terug) in 6.52 / 6.20 voor een PR van 13.12 en gemiddeld 36.4 km/uur.
Hartslag gemiddeld ca 152.

Toen nog 2x4000 ietsje rustiger in 7.10 / 6.28 voor een 13.38 en gemiddeld 35.2 km/uur.
Hartslag gemiddeld ca 147.




Mijn trainersconclusies:
  • Omdat mijn drempel 154 is zou ik misschien die 36.4 een uur vol kunnen houden. Dat zou dan een ALL TIME PR zijn!!! Maar mijn benen zijn nog niet sterk genoeg om die intensiteit te dragen (vandaar ook deze training vandaag: benen verbeteren). 
  • Ik denk, gevoelsmatig, dat ik ca 35 a 35.5 km in een uur zou kunnen fietsen met een hartslag van ca 150-152, dat zou de tax zijn.
  • Ik ben al aardig voorbereid op bergen. Want bergen is niets anders dan wattage trappen (toch?).
Over dat wattage: ik wil benen nog wat sterker maken door 2x4000 onder de 13.00 te brengen (met hartslag 158 ofzo, dus ECHT voluit).


POV


03 juli 2017

Is zwemmen precies hetzelfde als hardlopen?

Vandaag weer gezwommen,
1300 meter.
Inclusief ongeveer 6x25 meter in 21.6 seconden,
Inclusief een paar keer 50 in zo'n 50-52 seconden
Inclusief twee honderdjes in 2.01 ofzo
Inclusief wat schoolslag, wat 25 metertjes in 28-30 sec

Nu is het moment om 'de 1000 meter te gaan construeren'. Ik kan eeuwig 50'jes blijven zwemmen maar eind augustus staat er een 1000 op het schema.

In het hardlopen construeer je een 10 kilometer door een reeks trainingen. Bijvoorbeeld, om een 10 kilometer in 40 minuten te kunnen lopen:

  • 8x1000 in 4.15, 2'pauze: basis leggen
  • 6x1000 in 3.55, 3'pauze: specifiek
  • 3x4000 in 4.20, inhoud
  • 3x2000 in 4.00, 3'pauze: specifiek
  • 8x1000 in 4.10, 1'pauze: basis vasthouden
  • Laatste hand leggen: 4000-2000 in 15.45 - 7.45 (hier ongeveer zit ik nu, qua 10k-voorbereiding)
  • Laatste hand leggen: 6000 in 23.45 
In het zwemmen gaat het zeker en vast precies zo. Ik ga daarom doen, beginnend op donderdag:
  • 2x300 in 6.50, 3'pauze. Leren langer te zwemmen
  • 3x200 in 4.20, 2'pauze. Tempo ietsje drukken
  • 6x100 in 2.05, 2'pauze. Tempohardheid
  • 2x300 in 6.20, 3'pauze. Langer leren hard zwemmen
  • 8x100 in 2.05, 1.30pauze, inhouden en tempohardheid
  • 400-200 in 8.20 - 4.05. Hardheid
  • 600 in 12.30
Dit hoop ik de komende 4 weken af te ronden....
En dan moet 1000 meter in zo'n 21.00 mogelijk zijn denk ik.


POV


02 juli 2017

Bizarre ideeën

Vandaag, al surfend, kwam ik opeens uit op een Youtube-video:


Eerst dacht ik dat het een grap was.

Maar het lijkt er toch echt op dat intelligente mensen (of....) lijken te denken dat dit echt waar is.... Ik zie bijvoorbeeld Elon Musk op het lijstje staan. De Grasse Tyson ook (ook Gij...). Waarschijnlijk is dit een gevolg van het feit dat Musk visioenen heeft en daarin gelooft. Er komt een onwaar visioen langs, hij gelooft het en tja... mensen gaan hem napraten.

Hoe kan dit? Zijn ze gek geworden? Ben ik de enige die nog normaal logisch kan denken?

Even terug naar De Mensch.
De mens kijkt in de wereld en ziet slechts een deel daarvan: namelijk dat deel dat door zintuigen kan worden waargenomen. Bepaalde golflengten zichtbaar licht, bepaalde geluiden.... een groot deel van de werkelijkheid is onkenbaar. Mogelijk zijn er meer dimensies... 

Dat waargenomen spectrum gebruikt hij om de wereld te construeren, en om zodoende enigszins normaal, met kans op overleven, de strijd om het bestaan aan te gaan. Je moet kunnen lezen en schrijven en dingen zien en uit kunnen leggen en/of dingen kunnen maken om geld te krijgen en zodoende eten te kunnen kopen (etc). 

Mensen vinden het ook leuk om dingen af te beelden. De afbeeldingen lijken op wat er waargenomen is. Vroeger waren er grottekeningen. Nu zijn er 3D-computergames. Allemaal afbeeldingen van werkelijkheden. Gewoon leuk, dat doet De Mens. 
Mensen vinden het leuk om dingen te bouwen: tafels, stoelen, huizen, ingewikkelde computers. 
Mensen vinden het leuk om dingen te verzinnen: wat als we met die computer nu een heel ingewikkeld 3D-game kunnen maken. Ja wat als we een simulatie van de werkelijkheid kunnen maken... ja of zijn we zelf een simulatie?

Het zijn allemaal aardige bedenksels maar daar moet het ook bij blijven. Leuk om wat over te filosoferen... maar niet om echt serieus te nemen. Waarom kunnen mensen niet het onderscheid maken tussen hersenspinsels en realiteit? Zucht...

Afijn het maakt me ook eigenlijk niets uit. 

Andere mensen weer, maken zich druk over looptechniek. En op dat gebied laat men zich gewoon overtuigen door daadwerkelijke simpele argumenten die hout snijden. Daar wordt het hebben van een onware of hoogdravende theorie gewoon keihard aangepakt. Strookt het niet met realiteit? Dan is het onzin. Is het te speculatief? Dan hebben we er niets aan. 

Wat is dan toch de reden dat totale speculatieve onzin serieus wordt genomen en een eigen leven gaat leiden? Wwwaaaaaa!!!!!


POV


01 juli 2017

Vorm? Vorm!!!

Ja!

"Den Training Zal Niet Zonder Resultaath Blijven"

Vandaag liep ik 6x1000, pauze 1.35 (elke ca 5.30 starten).
Ging erg goed, het was wel doorlopen maar zonder kwellende pijnen, gewoon vrij soepel.

Tijden 3.55/55/51/53/57/51, gemiddel 3.53.7. Pauzes 1.36.

EN! Mijn Garmin verkondigde een nieuwe VO2max, van 59!
Trainers weten dat met 59, je onder de 40 minuten moet kunnen lopen dus dat is fijn.

De grafiek:

Zoals te zien is: hartslag ca 153 wat een drempelwaarde is, contacttijd 215 milliseconden wat lekker laag is. Herstel telkens 50 slagen in anderhalve minuut wat heel mooi is. 

Verder had ik mijn milestonepod nog op, en die gaf naast bovenstaande informatie nog het volgende:
- 100% haklanding (!) zelfs in de tempo's.
- hoge rate of impact in de tempo's. Misschien moet ik hier iets aan doen, bijvoorbeeld landing iets minder op hak maar iets meer op middenvoet krijgen, zodat de 'klap' minder is. 
- een hoge 'leg swing', ik til mijn hakken hoog genoeg op. Gevaar is dat het te hoog kan zijn en dat ik een te hoge 'achterpendel' krijg.

Qua Milestone Pod is mijn conclusie dan ook dat ik wellicht een iets korter pasje moet aanmeten, iets meer frequentie, iets fellere schaarbeweging (buik/beenhefspieren) waardoor zowel contacttijd omlaaggaat, hak ietsje lager blijft en been sneller naar voren komt en frequentie iets omhooggaat. Training: vlotte 200'jes of 100'jes op frequentie; wat core/buikspierwerk, wat sprongwerk om de impuls te vergroten. Misschien wat kracht. 

POV

ps... de vorm kondigde zich woensdag al aan toen ik opeens een 500 in 1.41 liep zonder echte problemen (afgezien van zere poten dan). En ook toen ik donderdag heel relaxed 15 km/uur kon lopen....

25 juni 2017

Totale bagger.... of...???

Vandaag 3.5 km Estafette Run van Roden gelopen.

Het ging erg slecht.

Na 700 meter ofzo, ik liep 16 km/uur, voelde ik me al niet helemaal goed, en even later werd ik wat licht in het hoofd. Omdat het niet per se nodig was om ook die laatste seconde er uit te persen ("we zouden toch wel de estafette winnen") ging ik iets rustiger, ca 15-14 km/uur, verder en kwam op 14.09 uit.

Zucht.

Ergens voelde ik het al aankomen.

De laatste weken/maanden/jaren is er het verschijnsel dat als ik hard heb getraind, ik een aantal dagen daarna 'slechte benen' heb. Dat duurt 3 tot 5 dagen ofzo en daarna kan ik alles weer. Vermoedelijk heb ik vorige week te hard getraind, ik weet het ook niet precies, en nu viel de estafette precies in een slechtebenen momentje.

Wat dit hele verhaal tegenspreekt is dat ik wel goede fietsbenen lijk te hebben.
Heb 's avonds nog even gefietst en kon met enige moeite op een heen/terug stukje van 2 km ca 32 en ca 39 km/u trappen dus gemiddeld 35.5. Maar geen lichtheid in hoofd, kon gewoon hard trappen....

Dus.... zou ik wel in fietsvorm zijn maar niet in loopvorm?

Kan ik niet meer hardlopen? Of moet ik gewoon weer veel gaan hardlopen? (zit nu op ca 40 km/week, de laatste 8 weken .Dat moet toch genoeg zijn om een goede 4 km neer te zetten, zou je zeggen....) .

Is dit de manier van het Universum om mij te vertellen dat ik moet stoppen met hardlopen?

Zomaar wat vraagjes.

Enfin.

Wellicht goed om voor de vakantie (eind juli) het 60 km fietstestje te plannen en het zwemmen wat uit te bouwen en daarna weer te focusen op hardlopen. Want afgezien van het 'niet lukken' van een klein 3.5 km wedstrijdje is er niet veel 'aan de hand'. Fiets en zwemvorm is groeiend en ik denk dat als ik over 2 dagen bijvoorbeeld 10x500 ga doen ofzo, dat dan opeens ook weer helemaal goed gaat.


POV


ps.. Twee dagen later een fijne fietstraining, in totaal 49.2 km in 1.30.00 gefietst.
Hierin ca 4x5 km op 34.5 km/u getrapt, wat eigenlijk heel goed ging. Vermoedelijk kan ik binnenkort 1.44.laag op de 60 km 'tijdrit' fietsen (tijdrit = stukken heen en terug over een goed asfaltparcours van ca 6 km met telkens de keerpuntjes eruit geknipt (= stopwatch stoppen, remmen, keren, op gang komen, en bij 25+ km/u weer indrukken, zonder pauze te nemen)).

Hartslag bij dat 34.5 km/u trappen is gemiddeld 145. Uit het verleden bleek dat ik als ik echt in vorm ben een uur rond de 150+ moet kunnen trappen dus een mooie vervolgtraining lijkt iets te zijn als 4x4 km met lange pauze in ca 36-36.5 km/u HF152. Als ik dat kan dan is een 35.5 km in een uur en tegen de 35 km op 60 km mogelijk.



19 juni 2017

mijn oog valt op de LAgroep clubtraining....

Ik zie staan: 1600 T 1/2M->10 en 5x600 T5 p200m/90sec

En eindelijk.... eindelijk.... denk ik dat ik weer eens een training mee kan doen zoals het hoort.

Want sinds begin mei heb ik al zo'n acht 'harde' trainingen gedaan, allemaal zonder echte problemen (als je een licht dikkere enkel twee dagen na een training geen probleem vindt). Ook heb ik vergelijkbare bovenstaande training gedaan, en ik denk deze dan ook aan te kunnen.

1600 in 6.15, 5x600 in 2.14. Dat zou al erg mooi zijn. Een comeback!

Niet meer dat suffe gedoe van 14.5 km/uur lopen en moeten afhaken. Nee... gewoon lekker melkzuur maken zoals het hoort, benen zwaar belasten, progressie afdwingen. Niet dat autistische hartslagchecken "oh wee als we boven de drempel komen, foei dat mag niet", welnee! Gewoon net zoals dertig jaar geleden. Erachter aan tot het niet meer gaat. Doen als Seb Coe!

POV

ps... zondag (gisteren) in de ochtend 1000-1000-800 in 3.50/3.37/2.48 gedaan, en 's avonds een beetje tot verrassing nog 48 km a 32.4 km/u gefietst. Ofwel: benen zijn goed. En dat blijkt een dag later (vandaag) ook wel, alles voelt krachtig, zonder spierpijn.

ps2... ohja

DE TRAINING:
Het ging eigenlijk best goed...

De 1600 ging in 6.09, ik kon goed doorlopen op bijna 16 km/uur, het voelde nog niet aan m'n tax. Moest wat sparen voor de 600jes.

De eerste 600: deze ging in 2.16, vrij moeizaam. Ik voelde nog vermoeidheid van zondag. Ik moest wat teveel hyperventileren om zuurstof binnen te krijgen en besloot dat het handiger en beter qua trainingseffect zou zijn om nog wat vlotte 200jes te doen. Reden is dat 200jes een 'andere prikkel' is dan 600jes die misschien te veel lijken op de zondagtraining (je zou dit anders kunnen zeggen "wegens mentaal falen lukte het me niet een 600je te doen. Ik heb te weinig mentaliteit en het zal me niet meer lukken om ook maar enig wedstrijdresultaat van enige relevantie neer te zetten. Als ik al geen 600jes kan lopen hoe kan ik dan ooit een wedstrijd uitlopen". Maar ik zeg dat soort dingen nooit tegen mezelf, omdat het aan elkaar hangt van foute aannames en generalisaties). 

De 200jes gingen goed. Lekker wat aan coordinatie gewerkt.
Tijden:
41.2 / 40.8 / 40.7 / 39.3 / 38.0 / 38.5 / 41.4 / 37.6, pauzes ca 60 seconden, gemiddeld 39.7. Fijn.



03 juni 2017

De klassieker: 1500 - 6x600 - 1500, gelukt! Of: geloof niet alles wat je denkt!

Vandaag de zesde training in een mooi opbouwend reeksje.

Het begon een paar weken geleden met 6x1000 3.53, een paar 10x500 trainingen, een paar duizendjes. En vandaag was het dan tijd voor 'de klassieker': 1500 - 6x600 - 1500, pauzes 4 minuten cq 1.30 tussen de 600jes. 

De 1500's moeten vlot worden gelopen, iets sneller dan 10k-tempo, en de 600'jes nog wat harder. De hele training "lijkt dan op een tien kilometer": snelle start, moeilijk middenstuk, snelle finish. Als de laatste 1500 ook nog goed gaat dan belooft dat in elk geval een redelijke 10k.

En ja! Het ging behoorlijk goed.

De afstanden waren iets korter: 1480 resp 590 meter omdat dat mooie paadjes zijn hier in Roden.
Tijden: 5.40 / 2.12/2.13/2.11/2.14/2.08/2.16 /5.54.  Omgerekend 15.6 km/u, 16.0 km/u / 15.1 km/u

De grafiek: 



Te zien in de grafiek: tempo (niet nauwkeurig in de grafiek omdat de Garmin site een verkeerde schaalverdeling gebruikt), hartslag: heel mooi en heel nauwkeurig. Stijgt naar max ca 159, ruim boven de drempel die op ongeveer 154 ligt.

Ook te zien: pasfrequentie (rencadans). Deze ligt op ca 185-190 bij de tempo's, en dat is hoger dan mijn duurloop-cadans van 171. Dit is normaal: frequentie is afhankelijk van snelheid. Het is dus niet zo dat je altijd met frequentie 180 moet lopen. Soms is dat te hoog (duurloop), soms is dat te laag (tempo's).

10km-voorspelling

Op basis van 'het gevoel' denk ik dat mijn niveau op de 10 nu rond 40.30 zit. Ik kan zeker 20 minuten T15 lopen en heb genoeg power om dat behoorlijk door te trekken.

Misschien zit een sub 40 er al bijna in, bij koud en windstil weer.

Ik heb ekspres helemaal uitgerust voor de training van vandaag: na afgelopen maandag (8x500 hard) geen tempo's meer gedaan. Wel duurwerk zoals 45k fietsen en zo, maar daar worden benen in tegenstelling tot wat soms gedacht wordt, helemaal niet moe van.

Het grappige is dan dat ik vlak voor deze training niet voelde dat er macht in benen zat. Dat voel je pas tijdens het lopen. Tevoren was mijn houding een beetje 'gatver wat is het warm. Ik voel me slap. Het gaat vast niet goed'. De truc is uiteraard om dit soort gedachten niet te geloven ("geloof niet alles wat je denkt!!!!") en gewoon te starten en dan kijken hoe het gaat.


POV