25 juni 2017

Totale bagger.... of...???

Vandaag 3.5 km Estafette Run van Roden gelopen.

Het ging erg slecht.

Na 700 meter ofzo, ik liep 16 km/uur, voelde ik me al niet helemaal goed, en even later werd ik wat licht in het hoofd. Omdat het niet per se nodig was om ook die laatste seconde er uit te persen ("we zouden toch wel de estafette winnen") ging ik iets rustiger, ca 15-14 km/uur, verder en kwam op 14.09 uit.

Zucht.

Ergens voelde ik het al aankomen.

De laatste weken/maanden/jaren is er het verschijnsel dat als ik hard heb getraind, ik een aantal dagen daarna 'slechte benen' heb. Dat duurt 3 tot 5 dagen ofzo en daarna kan ik alles weer. Vermoedelijk heb ik vorige week te hard getraind, ik weet het ook niet precies, en nu viel de estafette precies in een slechtebenen momentje.

Wat dit hele verhaal tegenspreekt is dat ik wel goede fietsbenen lijk te hebben.
Heb 's avonds nog even gefietst en kon met enige moeite op een heen/terug stukje van 2 km ca 32 en ca 39 km/u trappen dus gemiddeld 35.5. Maar geen lichtheid in hoofd, kon gewoon hard trappen....

Dus.... zou ik wel in fietsvorm zijn maar niet in loopvorm?

Kan ik niet meer hardlopen? Of moet ik gewoon weer veel gaan hardlopen?

Is dit de manier van het Universum om mij te vertellen dat ik moet stoppen met hardlopen?

Zomaar wat vraagjes.

Enfin.

Wellicht goed om voor de vakantie (eind juli) het 60 km fietstestje te plannen en het zwemmen wat uit te bouwen en daarna weer te focusen op hardlopen. Want afgezien van het 'niet lukken' van een klein 3.5 km wedstrijdje is er niet veel 'aan de hand'. Fiets en zwemvorm is groeiend en ik denk dat als ik over 2 dagen bijvoorbeeld 10x500 ga doen ofzo, dat dan opeens ook weer helemaal goed gaat.


POV

19 juni 2017

mijn oog valt op de LAgroep clubtraining....

Ik zie staan: 1600 T 1/2M->10 en 5x600 T5 p200m/90sec

En eindelijk.... eindelijk.... denk ik dat ik weer eens een training mee kan doen zoals het hoort.

Want sinds begin mei heb ik al zo'n acht 'harde' trainingen gedaan, allemaal zonder echte problemen (als je een licht dikkere enkel twee dagen na een training geen probleem vindt). Ook heb ik vergelijkbare bovenstaande training gedaan, en ik denk deze dan ook aan te kunnen.

1600 in 6.15, 5x600 in 2.14. Dat zou al erg mooi zijn. Een comeback!

Niet meer dat suffe gedoe van 14.5 km/uur lopen en moeten afhaken. Nee... gewoon lekker melkzuur maken zoals het hoort, benen zwaar belasten, progressie afdwingen. Niet dat autistische hartslagchecken "oh wee als we boven de drempel komen, foei dat mag niet", welnee! Gewoon net zoals dertig jaar geleden. Erachter aan tot het niet meer gaat. Doen als Seb Coe!

POV

ps... zondag (gisteren) in de ochtend 1000-1000-800 in 3.50/3.37/2.48 gedaan, en 's avonds een beetje tot verrassing nog 48 km a 32.4 km/u gefietst. Ofwel: benen zijn goed. En dat blijkt een dag later (vandaag) ook wel, alles voelt krachtig, zonder spierpijn.

ps2... ohja

DE TRAINING:
Het ging eigenlijk best goed...

De 1600 ging in 6.09, ik kon goed doorlopen op bijna 16 km/uur, het voelde nog niet aan m'n tax. Moest wat sparen voor de 600jes.

De eerste 600: deze ging in 2.16, vrij moeizaam. Ik voelde nog vermoeidheid van zondag. Ik moest wat teveel hyperventileren om zuurstof binnen te krijgen en besloot dat het handiger en beter qua trainingseffect zou zijn om nog wat vlotte 200jes te doen. Reden is dat 200jes een 'andere prikkel' is dan 600jes die misschien te veel lijken op de zondagtraining (je zou dit anders kunnen zeggen "wegens mentaal falen lukte het me niet een 600je te doen. Ik heb te weinig mentaliteit en het zal me niet meer lukken om ook maar enig wedstrijdresultaat van enige relevantie neer te zetten. Als ik al geen 600jes kan lopen hoe kan ik dan ooit een wedstrijd uitlopen". Maar ik zeg dat soort dingen nooit tegen mezelf, omdat het aan elkaar hangt van foute aannames en generalisaties). 

De 200jes gingen goed. Lekker wat aan coordinatie gewerkt.
Tijden:
41.2 / 40.8 / 40.7 / 39.3 / 38.0 / 38.5 / 41.4 / 37.6, pauzes ca 60 seconden, gemiddeld 39.7. Fijn.



03 juni 2017

De klassieker: 1500 - 6x600 - 1500, gelukt! Of: geloof niet alles wat je denkt!

Vandaag de zesde training in een mooi opbouwend reeksje.

Het begon een paar weken geleden met 6x1000 3.53, een paar 10x500 trainingen, een paar duizendjes. En vandaag was het dan tijd voor 'de klassieker': 1500 - 6x600 - 1500, pauzes 4 minuten cq 1.30 tussen de 600jes. 

De 1500's moeten vlot worden gelopen, iets sneller dan 10k-tempo, en de 600'jes nog wat harder. De hele training "lijkt dan op een tien kilometer": snelle start, moeilijk middenstuk, snelle finish. Als de laatste 1500 ook nog goed gaat dan belooft dat in elk geval een redelijke 10k.

En ja! Het ging behoorlijk goed.

De afstanden waren iets korter: 1480 resp 590 meter omdat dat mooie paadjes zijn hier in Roden.
Tijden: 5.40 / 2.12/2.13/2.11/2.14/2.08/2.16 /5.54.  Omgerekend 15.6 km/u, 16.0 km/u / 15.1 km/u

De grafiek: 



Te zien in de grafiek: tempo (niet nauwkeurig in de grafiek omdat de Garmin site een verkeerde schaalverdeling gebruikt), hartslag: heel mooi en heel nauwkeurig. Stijgt naar max ca 159, ruim boven de drempel die op ongeveer 154 ligt.

Ook te zien: pasfrequentie (rencadans). Deze ligt op ca 185-190 bij de tempo's, en dat is hoger dan mijn duurloop-cadans van 171. Dit is normaal: frequentie is afhankelijk van snelheid. Het is dus niet zo dat je altijd met frequentie 180 moet lopen. Soms is dat te hoog (duurloop), soms is dat te laag (tempo's).

10km-voorspelling

Op basis van 'het gevoel' denk ik dat mijn niveau op de 10 nu rond 40.30 zit. Ik kan zeker 20 minuten T15 lopen en heb genoeg power om dat behoorlijk door te trekken.

Misschien zit een sub 40 er al bijna in, bij koud en windstil weer.

Ik heb ekspres helemaal uitgerust voor de training van vandaag: na afgelopen maandag (8x500 hard) geen tempo's meer gedaan. Wel duurwerk zoals 45k fietsen en zo, maar daar worden benen in tegenstelling tot wat soms gedacht wordt, helemaal niet moe van.

Het grappige is dan dat ik vlak voor deze training niet voelde dat er macht in benen zat. Dat voel je pas tijdens het lopen. Tevoren was mijn houding een beetje 'gatver wat is het warm. Ik voel me slap. Het gaat vast niet goed'. De truc is uiteraard om dit soort gedachten niet te geloven ("geloof niet alles wat je denkt!!!!") en gewoon te starten en dan kijken hoe het gaat.


POV




02 juni 2017

Looptechniek!

Dag allemaal,

Ik heb in de ProRun Magazine allemaal stukjes geschreven. Een overzicht:

1) "Loopeconomie: wat is het, hoe krijg je het" :  wat is loopeconomie.
2) "Loopeconomie: hoe doe je het" :  hoe kun je economischer lopen?
3) "Looptechniek in de jaren'50" : op basis van het boekje van Gordon Pirie: hoe keek men vroeger tegen looptechniek aan?
4) "Techniekstromingen overzicht" : vergelijking tussen BK methode, Chi Running, Pose, Natural running. Welke komt als beste uit de bus?

Ben benieuwd naar de recensies....

POV

29 mei 2017

Waarom Bitcoin (en de altcoins) zeer belangrijk en zeer veel waard worden

Bitcoin is booming!

Bitcoin kostte op zijn hoogtepunt 2740 dollar / 2425 euro.

Bitcoin zal stijgen naar laten we zeggen 100000 dollar. Koop er nu vijf voor 11000 dollar, en over tien jaar is je pensioen verzekerd.

Bitcoin heeft NUL waarde. Net zoals dollars, goud (afgezien van wat mooie sieraadjes), euros (de europese bank 'maakt' gewoon geld). Het verschil is dat Bitcoin, in tegenstelling tot de voorbeelden, gewoon anoniem zonder enige tussenkomst kan worden uitgewisseld. Tussen iedereen. Zonder tussenkomst van banken (die miljarden aan ons verdienen), regeringen (die alles willen reguleren)....

De prijs. Deze zal een reflectie worden van alle waarde in de wereld. Dus minimaal 100000 dollar per stuk, er zijn er tenslotte maar 20 miljoen van. Er worden ook waarden genoemd van twee tot vijf MILJOEN DOLLAR per bitcoin. Serieus.

De nieuwe muntjes: ja je kan een nieuwe munt creeren. Maar pas als erin geloofd wordt en als deze toepassing heeft en als deze geaccepteerd wordt door bedrijven zal hij waarde krijgen. En dat zal niet gebeuren want 99% van bedrijven zullen zich committen aan Bitcoin of een van de populaire andere munten (laten we zeggen de top 20, welke allemaal snel uitwisselbaar zijn tegen bitcoin).

Later meer

POV

25 mei 2017

Waarom Bitcoin waardeloos wordt

Bitcoin is booming!

Bitcoin kostte op zijn hoogtepunt 2740 dollar / 2425 euro.

Zucht.

In tegenstelling tot wat sommige mensen denken, heeft bitcoin op zichzelf NUL waarde.
Ergens in 2008? verzon iemand een verzameling 'eenheden' en een manier om ze uit te wisselen. Haha... Hij beperkte de verzameling tot 21.000.000 stuks en maakte programmaatjes om de 'dingen' van de ene naar de ander 'portemonnee' te transporteren. Helaas waren ze waardeloos.... het zou ook heel raar zijn, zomaar uit het niets waarde creëeren.

Goud bijvoorbeeld, heeft waarde omdat je er dingen van kan maken. Net zoals koper, ijzer.... dollars en euro's zijn ook wat waard omdat ze een tegenwaarde in goud hebben (hoewel...).

De waardeloosheid van bitcoin wordt geïllustreerd door het gemak waarmee dit soort 'eenheden' te produceren valt. Er zijn op dit moment al 840 'coins' gestart. Het schijnt zelfs mogelijk te zijn om op je laptop een nieuwe 'munt' de lucht in te schoppen.

Maar ergens ging iets fout. Iemand mis-interpreteerde het begrip 'Bitcoin' en dacht dat het een munt was, en begon ze te kopen. Eerst voor 0,001 dollar (ja)..., later meer.

De waarde bestaat dus alleen maar uit aannames en speculaties. Een lijstje:
- aannames: sommige mensen denken dat bitcoins 'waarde hebben'
- speculaties: wetend dat ze niets waard zijn kopen we ze om ze morgen duurder door te verkopen
- anonieme waarde uitwisseling. Van een X bedrag bitcoins kopen en het bedrag X dan in bitcoins overmaken. Een bedrag X in bitcoins ontvangen en snel uitwisselen tegen geld.

Nummer 1 is geen factor. Nummer 3 maakt gebruik van de huidige waarde van bitcoins en verdwijnt zodra de bitcoins weer waardeloos worden. Nummer 2 zal blijven. Mensen zullen ze blijven kopen. Maar zodra ze niet meer te verkopen zijn gaat het moeilijk worden.

Het lijkt een beetje op de tulpenbollenrally van de 17e eeuw. Nouja we gaan het zien...


Later meer

POV

19 mei 2017

Trainingsweek!

OMG ik heb al ik drie weken ofzo niets geschreven!!!

Nouja dat komt zo: druk met van alles en nog wat. Ook: druk met trainen.

Vandaag zit ik op de bank met behoorlijk vermoeide benen en ik vraag me af waarvan?

Dan herinner ik me de afgelopen trainingsweek....


Vrijdag: 35 km fietsen T32, niet super snel maar ook niet langzaam.
Zaterdag: 6x1000 3.53. Niet slecht, eerste snelle tempo's na februari.
Zondag: ochtend 10 km met wat stukjes vlot, avond 33km T31
Maandag: 700m zwemmen en 25k fietsen T30
Dinsdag: Een echte triathlontraining met 800m zwemmen, 30' fietsen en 20' lopen. Niet echt hard maar toch veel
Woensdag: ca 6x400 hard T17. Tikt er aardig in
Donderdag: ca 1300 meter zwemmen en 15 km fietsen

Een hele lijst, even tellen... 12 trainingen waarvan 3 intensief (keurig 75% rustig dis). Maar: het zwemmen, daarbij zet ik me hard af vanaf de kant en op een of andere manier voel je dat in de bovenbenen.

Vandaag dus.... ergens voel ik dat ik een rustdag nodig heb om de komende mooie dagen helemaal fit te zijn en hard te gaan.


Ok dit was dan weer mijn blog. Niet erg veel deze keer....

POV

ps1: zwemmen
- op 1 mei: De PR regen houdt aan: Borstcrawl 25/50/100 in 20.7/48.4/1.50.4. 
- nu: Borstcrawl 19.9 / 46.2 / 1.47.5, 

ps2: fietsen: op 1 mei: HF137 32 km/u, nu: HF134 32 km/u....

ps2 ohja ik kreeg nog een stukje tekst onder ogen m.b.t. hart verkalking en hardlopen. Het lijkt erop dat langeafstandlopers als ze maar lang genoeg trainen wat meer kalkvorming in de aderen van het hart hebben dan niet-lopers. Voor iedereen in paniek stopt met hardlopen ga ik er een genuanceerd stukje over schrijven op ProRun.




01 mei 2017

Drinken en voeding tijdens de marathon: mijn ervaringen en aanpak

Vroeger, heel vroeger, lang, lang geleden....

Ik spreek over een tijd dat er nog geen sportdrank bestond, gels nog niet waren uitgevonden....

Ik deed mee aan de Apeldoorn Marathon 1985. Eindtijd: een snelle 2.44. Vochtinname tijdens de marathon: een half kopje thee.

Ja je leest het goed.... ergens rond 25 kilometer kreeg ik een wat droge mond en langs de kant stonden mensen met water en thee (met suiker). Ik koos voor het laatste, maar kreeg slechts een halve beker weg. Enfin... het bleek genoeg.


Later, begin jaren 90, begon ik aan een serie marathons: elk voor- en elk najaar een, ongeveer.
Ik nam toen meestal zo'n 4 bekertjes sportdrank over de hele marathon, en als het warm was ook nog wat water hier en daar. Totale vochtinname ongeveer een liter.

Dit bleek genoeg voor snelle tijden, maar zo rond 1995 merkte ik dat ik af en toe op het eind van de marathon te veel honger had. Ik deed toen het volgende experiment, in Amsterdam'96 (je weet wel die marathon met windkracht 7):

kilometer 17: 1 flesje AA drink (ja die zoete die je zogenaamd niet mag drinken tijdens het sporten). Hier kon ik qua energie en onderdrukking honger wel 8 kilometer op lopen
kilometer 25: 1 banaan + water. Kon ik weer een paar kilometer mee
kilometer 32: 1 flesje AA drink. Dit bracht me tot aan de finish, zonder enige inzinking

Later heb ik het systeem aangepast door de eerste fles achterwege te laten en wat meer sportdrank te drinken (zeg 3 bekers de eerste 25 km).

Voor mij is dus de gouden formule: km 10,15,20: telkens 1 beker sportdrank; km 25 1 banaan + water; km 30 1 fles AA drink


Analyse

In 1 fles AA drink (500 ml) zit bijna 15 gram suiker per 100 gram. Zo'n halve liter bevat dus 75 gram suikers. In een banaan zitten zo'n 50 gram suikers. In een bekertje sportdrank ongeveer 15 gram. Totaal kom ik in mijn 'systeem' dus aan 170 gram suiker. Eigenlijk een prima aantal dus.

Ik lees hier en daar dat je 20 bekers sportdrank moet drinken. Dit is 20x15 gram denk ik, dus zo'n 300 gram suikers. Voldoende voor 5 uur sporten.

... wordt vervolgd

Memories.... misschien weer gewoon eens fanatiek worden.

Vandaag kwam ik na wat youtube omzwervingen opeens op de volgende video uit.... en die bracht allerlei memories naar boven.


Sebastian Coe, Born to Run.

Ik heb deze video iets van 30? jaar geleden ook al gezien... en heb daar toen al (besef ik nu, dit terugkijkend) vele trainingslessen geleerd.

Veel van die lessen blijk ik (nu, terugkijkend), vergeten te zijn. De belangrijkste lessen:

1. JE MOET GEWOON HEEL HARD TRAINEN

Tegenwoordig is iedereen erg voorzichtig, want, oei, laten we ons niet overtrainen. Nou ik heb goed nieuws beste atleet: ik vermoed dat je nog nooit overtraind bent geweest. Wel ondertraind....

Op basis van het fameuze 'Rivelin Valley Road' filmfragment waarin Seb Coe 6x800 meter heel erg hard loopt met korte pauze, en overduidelijk nog lang niet hersteld is na elk 800je en toch door moet (en het gerucht gaat dat hij dit 6x in 1.52 met 1 minuut pauze heeft gedaan),
op basis dus van dat filmfragment deed ik wel eens dingen als: rondje van 8 km heel hard lopen in stukken van telkens 2 minuten hard 1 minuut op de plaats rust. En dan de nettotijd omlaag krijgen. Beginnen op 31 minuten en na vijf weken (en acht identieke trainingen) met pijn en moeite 28.45 klokken. Fantastisch!

En dan natuurlijk wel een minuut van het 10 km PR af lopen.

2. Je moet agressief zijn en resultaat willen halen

Werkt iets goed, pas het dan meteen toe, maak er veel gebruik van. Werkt iets niet of gaat je vorm in de verkeerde richting, stuur dan meteen bij (weet je het zelf niet, vraag de coach. Geeft die een vaag antwoord, vraag dan door.).  Mis je iets, snelheid, kracht: verzin trainingsvorm en pas toe.


Okeeee...... betekent dit iets, misschien, voor mij, nu?
Ik weet nog niet. Moet even over na denken. Morgen wel in elk geval een wat hardere loopbandtraining, iets als 2x3000 T15 ofzo.
Ergens heb ik het idee dat 3.00 marathon helemaal geen probleem is, maar dat de grootste uitdaging is, om in de juiste mind-set te komen. De vraag is ook of ik dat wel wil. Waarom een halfjaar daar 'voor gaan' als er ook zoveel andere dingen zijn. Maar misschien is er toch een soort modus om het wel te doen. Er is niets mis met hard trainen uiteraard.


POV

ps.. trainingen gaan verder okee. Ben hele week verkouden geweest, maar:
- fietstraining is okee. Vandaag weer eens buiten gefietst, ging prima. Moet nog wat warmer worden.
- zwemmen gaat goed. De PR regen houdt aan: Borstcrawl 25/50/100 in 20.7/48.4/1.50.4. Scholslag 25/50 in 25.4/55.7. Op naar het ultieme doel van sub 20' op de kilometer.
- lopen: ik denk dat ik weer intensieve trainingen aan kan.


14 april 2017

In training. Allerlei doelen:10k, 1k, 60k, in 40/20/115 minuten.

Ha,

Zondag tikte ik 29 kilometer aan in Rotterdam.
Zondag ook begeleidde ik 26 lopers naar de start in van de marathon.... 

En dan wordt het vanzelf maandag... de tijd schrijdt voort. Raar eigenlijk, 'tijd'. Wat schrijdt er nu precies voort? Voor mij is het altijd 'nu', ik weet niets van tijd. Ik weet alleen iets van planning, van dingen in volgorde doen, van dingen niet doen omdat je er 'nu' geen zin in hebt.... 

Bestaat tijd wel? Geef toe, zelf weet je ook niet wat het is. 

Gisteren: dit is slechts een gezamenlijke herinnering. We denken terug aan de zondag, met alle PR's en drama... nu is alles op een of andere manier verdwenen en bestaat het alleen nog maar als idee, gevoel, herinnering, emotie. 

Morgen: er is een vaag idee wat er ongeveer zou moeten gebeuren morgen. Zo vermoed ik dat ik in de ochtend een duurloopje ga doen en daarna een uurtje ga zwemmen bij Nienoord (12-13 banen zwemmen). De duurloop zal rond 5.10 per km gaan: rustig tempo. Het zwemmen: waarschijnlijk probeer ik een PR op de 25 en 50 meter borstcrawl te scoren, en ook op de 25 en 50 meter schoolslag. En op de 100 meter borst en school. En op 25 meter alleen beenslag ('wrikken').  Ook zal ik dan eindelijk mijn artikelen over looptechniek voor ProRun verder uitwerken.

Over die artikelen: ze staan al in de steigers, maar ik moet wachten totdat ik ze kan schrijven. Ze worden 'in mijn hoofd al geschreven', er zijn processen gaande, ik lees diverse artikelen over looptechniek en deze brengen me op ideeën en laten me tot conclusies komen. Er komen formuleringen op en briljante ideeën, en er komt de vraag op hoe dat het beste in woorden te verpakken. Kleine voorproefjes: hak- en voorvoetlanding maakt weinig uit; lange of korte steunfase maakt weinig uit; timing van de afzet schijnt wel veel uit te maken; er is 'onzichtbare' loop efficiëntie, lichaamsspanning is belangrijk.... veel trainen is ERG belangrijk (kracht, vlot lopen, duurwerk). Maar zeg dat maar eens op een aansprekende en niet-saaie manier..... lastig.

Maar tijd dus... 'nu' is echt, verleden en heden vallen beiden in de categorie 'denkbeelden en gedachten'. Wat mooi eigenlijk, en bizar tegelijkertijd. Hoeveel mensen zijn niet uitsluitend met het optimaliseren van toekomstbeelden bezig, of met het proberen orde in de chaos van alle verleden gebeurtenissen te scheppen. Je kan ook gewoon 'nu' een biertje pakken, af en toe terugdenken aan die gigantische wanordelijke stoet beelden van vroeger zonder ze te willen of hoeven veranderen, of vooruitdenken aan 'wat er nog moet gebeuren'. Beiden soms interessant maar ook tot op zekere hoogte saai. Loslaten die gedachten, zoals een kind opeens een speeltje laat vallen....

gooeeeedd.... eerst bier. Hertog Jan.


Ohja de training:
  • maandag zwemmen
  • woensdag 14 km lopen incl 2x12x30 seconden vlot (ca 14-17 km/uur)
  • donderdag zwemmen (o.a. 21.4 borstcrawl, 1.01.5 schoolslag 50m) en hometrainer 40 minuten vlot
  • vrijdag 17 km in ca 5.00 tempo
De doelen: 

1-  10 kilometer liefst onder de 40 minuten. Het zou kunnen gebeuren rond half-eind mei. Hiervoor moet ik eerst wat specifieke trainingen doen. Een paar 6x1000's, en paar 4-6 km tempolopen op wedstrijdschoenen (asics gel hyperspeed), en dan ergens een 10 km proberen. 

2- 1 kilometer zwemmen in 20 minuten. Dit gaat me nu nog niet lukken, komt na de zomer. Mijn trainingsbenadering is op dit moment vooral om sterk/snel te worden. Proberen me 20x te kunnen optrekken (zit nu op 14). De 25 meter borst/school in 20 en 25 seconden, de 50 meter in 47 en 56 seconden, de 100 in 1.45 en 2.00. Dan in de zomer wat lange afstanden zwemmen op vakantie.

3- 60 km fietsen tijdrit. Het moet even mooi weer worden en ik moet dan een stuk of zes keer een goede harde fietstraining doen (40-60 km met delen op 35 km/uur), daarna kan op een willekeurige voorjaarsavond ik de poging doen: 60 kilometer in 1.45. 


Over planning en tijd: het enige dat ik weet is dat het op alle vlakken gigantisch druk gaat worden dit jaar. Ik weet ook dat als ik alles bewust ga plannen (wat op welke dag moet gebeuren) ik in de stress raak.
Mijn benadering van dit 'probleem' is dan ook dat ik zoveel mogelijk probeer alles zichzelf te laten regelen (lastig uit te leggen, maar het komt er op neer dat ik de dingen doe zodra ik voel dat ik er energie voor heb, keuzes maak op intuitie, en erop vertrouw dat dit een soort onbewust proces is dat zichzelf regelt, een soort 'natuur'. Ik probeer me te gedragen, te doen, te reageren, te acteren, als een spin die zijn web weeft, slechts halfbewust van wat hij allemaal aan het doen is maar er komt uiteindelijk wel iets perfects uit.). 

Enfin....

POV


09 april 2017

Marathon Rotterdam!

Dag allemaal,

Vandaag stond ik dan toch echt aan de start van de Rotterdam marathon!

Niet verwacht, omdat ik zes weken geleden een voetinfectie kreeg waarna ik niet zoveel meer gelopen heb. De langsten waren twee trainingen van zo'n 16 kilometer...

Het plan was vandaag dan ook niet om hem uit te lopen, doch uitsluitend om weer eens te voelen wat het is om aan de start van een Marathon te staan.

Het vage plan was om de eerste 10 km HARD te lopen, en daarna een paar kilometers uitdribbelen, metro pakken en weer terug, om de overige 26 lopers van mij club (loopgroep Roden) te volgen.

Dat HARD, daar kwam alvast niets van terecht. Want een halfuur stil zitten en daarna opeens keihard lopen, nee dat gaat niet. En als je dan de eerste kilometer versneld hebt tussen de trage lopers door en dan de brug op moet, dan slaat dat in je benen. Dus daarna maar rustiger aan gedaan....

Uiteindelijk liep ik het volgende:

  • 10k in 45.55, gemiddelde hartslag 138 (wat me op een nieuwe VO2max van 58 kwam te staan... erg goed)
  • even pauze, wachten op clubgenoot. Daarna 11 km in 52.30
  • even pauze, werd toch wel wat moe... beetje stijve benen, ben niet meer gewend zolang te lopen. Hartslag laag, dat is het probleem niet. Maar marathonbenen verdwijnen snel als je ze niet traint. Daarna nog 7k in 36.00
Totaal 29 k.... een mooie opbouw training weer. Ik had de marathon uit kunnen lopen, maar dat zou mijn nog niet 100% herstelde voet niet fijn gevonden hebben. Dus (gaap) nog maar weer eens (zucht) verstandig doen.


Mijn clubgenoten hebben ook gelopen. Een korte (geanonimiseerde) samenvatting:
  • Drie uitvallers: factor was o.a. je dag niet hebben, warmte.... kan gebeuren. Heb ik ook wel eens gehad.
  • Enkelen die onder hun kunnen liepen. De oorzaak is interessant en is grofweg te omschrijven als 'overprikkeling'. Hier in Roden is het doen van duurlopen simpeler: nergens druk om maken, goed slapen, gewoon in de natuur rustig lang lopen. In Rotterdam: plannen, reizen, overal heen wandelen, warm, stad, lawaai, een heleboel mensen waarmee je praat, slechter slapen, ander eten, later eten... alles is anders. En dat neemt een heleboel energie weg. Ik vermoed dat veel meer mensen hier last van hebben.
  • De 14k-lopers: twee liepen de marathon uit, in rustig tempo, uitsluitend op 14k-duurlopen. Prima.
  • Enkelen die boven hun kunnen liepen (of eigenlijk niet erboven... hun niveau was gewoon goed). Geen last van warmte, vlak of negative split. 
  • Een aantal die last van maag kregen. Teveel water en/of teveel gel's (het was vrij lastig qua omstandigheden: in de droge lucht/zon verlies je veel vocht, dus je drinkt veel water. Daarnaast wil je ook suikers hebben dus gels. Soms blijft het in je maag staan...)
  • En een flink aantal die gewoon goed naar verwachting liepen, Geen problemen... afgezien van die verd... laatste paar kilometers die toch altijd pijn doen!

POV





01 april 2017

De zen van blessures

Dag,

Het is geen tikfout. Er moet geen 'zin' staan. Er staat 'zen'.

Zen is heel vaag, ik weet ook niet precies wat het betekent. Maar ik ga toch het proberen uit te leggen.

Stel je krijgt opeens een blessure. Eerst ben je er cool onder, geen probleem.... dan blijkt het opeens wat langer te duren. Je gaat je ergeren aan de blessure, aan je situatie. De blessure begint bezit van je hoofd te nemen. De halve dag ben je bezig met het managen van de blessure. Wanneer kan ik trainen, wanneer moet ik naar de fysio, wat moet ik doen.
Arme ik, waarom moet mij dit nu weer overkomen, anderen lopen maar lekker en ik, ik, ik, ja ik 'mag dat niet'.

Of anders, er is iets 'mis in je leven', je hebt de verkeerde baan, je weet niet meer waar je mee bezig bent, het is bagger met je relaties, je krijgt allerlei pech. Je trekt de conclusie dat je een geboren loser bent en dat het allemaal geen zin meer heeft. Gelukkig hoef je nog maar 20 jaar....

Dit geheel aan gedoe en ellende: je kan er op een aantal manieren in staan: met verzet, met hopeloze afwachting, depressie, of .... of... op een derde manier.

De derde manier is de zen manier. Het gaat ongeveer als volgt:

Alle situaties, toestanden, gebeurtenissen overkomen JOU niet, ze overkomen zichzelf of  ze gebeuren gewoon. Jij hebt er niet echt iets mee te maken. Pas zodra je zinnetjes gaat gebruiken als 'waarom ik', gaan de dingen zich op jou betrekken. Je knoopt ze als het ware vast aan 'ik'. En elke keer als je dan een eindje gaat wandelen rammelen ze als vervelende blikjes achter je aan.

De kunst is daarom de vervelende situaties, de blessures, gewoon te laten bestaan zonder er iets aan te veranderen. Afgezien van wat gewone logische acties zoals naar de dokter gaan of solliciteren etc etc. Maar die acties doe je eigenlijk alleen maar omdat je toevallig in de buurt bent van" de situaties.

Bij blessures gebeurt bij mij ongeveer het volgende: een minuutje schrik 'oei er is een blessure in de buurt'. Dan 'ik heb er in principe niets mee te maken maar nu hij er toch is zal ik ermee omgaan'. En vervolgens overgaan tot de orde van dag. Herplannen van wat activiteiten, wedstrijdjes etc.... Daarna weer doorgaan waar je mee bezig was. Of bijvoorbeeld (zoals ik) wat lezen over de blessure, je er wat in verdiepen, ervan leren, nagaan welk advies je zou geven.

Verder slaap ik er geen seconde minder om: het idee 'ik lijd eronder' komt niet eens in me op. Het is daarom altijd wat vreemd als mensen heel erg met me meeleven. Ik moet dan iets zeggen als 'ja het is zwaar' maar dat doe ik niet. Misschien is het beter als ik de vraag krijg: hoe ging je ermee om? Of: was dit een interessante blessure?

POV

ps. uiteraard is het erg fijn als je zonder blessures hard kan trainen. Maar er zitten ook wat nadeeltjes aan. Ik heb nu afgezegd voor Rotterdam Marathon. Dit afzeggen zorgde meteen voor flink wat mentale extra ruimte waari je kan nadenken, andere dingen kan doen... ook begeleiden van de groep Rotterdam gangers, ook helemaal uitgerust zijn als je kinderen met je praten... in plaats van toch vaak wel vrij moe te zijn van de afgelopen paar trainingsdagen, een beetje duf in je hoofd, wat afwezig... Die nadelen zijn weg... fijn.

ps2... in werk, of andere situaties: het kan leuk zijn als alles helemaal voor de wind gaat. Maar iedereen weet dat 'groei' pas echt tot stand komt onder weerstand. Door onverwachte situaties en problemen kom je tot ontwikkeling. De natuur voorziet je op geheel natuurlijke wijze van allerlei van die zaken. "en als je mazzel hebt krijg je er lekker veel en groei je goed hard".





23 maart 2017

Wondroos II, the sequel

Net ff bij de dokter geweest, omdat ik me op sommige dagen nog wat koortsig voel en de hartslag bij training te hoog is, en mijn voet nog wat rood en wat dikker is. Uitslag:


Bloedbezinking: check, geen ontsteking in lichaam.


De voet: het volgende blijkt aan de hand te zijn:

Er zijn allerlei lymfekanaaltjes in de voet ontstoken geweest, en ze zijn nog steeds beschadigd. Ze moeten weer geleidelijk herstellen. Door het niet goed functioneren van de lymfe is de voet nog altijd wat dik.
Als ik ga hardlopen, komt er te veel druk op de voet, waardoor mijn lichaam wat gealarmeerd wordt. Ook zitten er nog wat dode cellen of afvalstoffen in de voet. Deze komen tijdens hardlooptraining waarschijnlijk in mijn lichaam terecht en veroorzaken wat reactie (hoge hartslag, koortsig).

Als ik ga fietsen is er minder aan de hand omdat de voet dan veel minder belast wordt. Hij blijft als het ware in een gefixeerde toestand. En de bloeddoorstroming die dan tot stand komt is juist goed.


De acties:

Ik kan gewoon trainen, maar dan wel fietsen en bijvoorbeeld krachttraining bovenlichaam, core. Ik kan dus heel veel doen. 

Maar met lopen moet ik voorzichtig zijn: om de andere dag en dan een klein stukje. 

De marathon is hierbij dus gecancelled!!!


De doelen:

Wielrennen: het 4k-PR aanvallen (nu 13.21 over 4k heen - 4k terug om windvoordeel uit te sluiten)
Kracht: meer dan 13x opdrukken / 20x optrekken
Zwemmen: sub 29 op de 50m schoolslag, sub 22 op borst, en meer van dit soort

Over een paar weken als de voet echt hersteld is, dan pas wat meer lopen. 


Overig:

De voet was VOOR de wondroos al niet helemaal lekker. Volgens de dokter kan dit komen door een willekeurige kleine irritatie ergens in de voet, waardoor er wat vocht ontstaat, en dat vocht drukt dan vervolgens wat lymfevaten dicht waardoor er vocht in de voet blijft bestaan. Hierdoor weer is mijn voet bevattelijker voor infecties als wondroos. Consequentie hiervan:
- voeten goed verzorgen, geen infecties oplopen
- evt strakke sokken dragen om vocht toch af te voeren
- voet regelmatig hoog leggen.

Het is waarschijnlijk erg lastig om die kleine irritatie te vinden en er dan ook nog wat aan te doen. Dat zou een traject van lang zoeken, MRI scans, gedoe,... zijn. Ik weet dat als de voet 'goed' is (zie februari) dat ik dan goed kan trainen. Dus tja.

De sub-3 uur marathon is hiermee nog niet van de baan: het kan nog altijd, maar wel met een meer afwisselende training. Opzich geen slecht vooruitzicht, ik vind fietsen, zwemmen, krachttraining, allemaal leuk. 


POV

21 maart 2017

Wel trainen niet trainen .... wel ziek niet ziek...

Vorige blog is al een tijdje gelden, 15 maart zie ik.


Daarna op de woensdag ging het goed: een 750 meter op 16 km/uur. Veel power,...

En op de donderdag: een eerste harde fietstraining. Het was zulk mooi weer!!!
40 kilometer met 2x4k windmee, waarbij ik zelfs een strava PR'tje scoorde....

Kortom: de benen zijn goed. We noteren ook 13x optrekken / 20x opdrukken.... Maar het lopen ging daarna niet goed: zaterdag/zondag/maandag een licht koortsig gevoel... zou er nog iets als ontsteking ergens zitten? Voet is nog wel wat rood... tja.

Vandaag, dinsdag, voelde alles wat beter: 30'fietsen en 3 km lopen a 12.4 km/uur... nouja....  maar de marathon Rotterdam raakt op deze manier een beetje uit zicht. Ik zou rustig kunnen lopen, 4 uur ofzo, maar dat vind ik eigenlijk niet leuk. Het gaat te langzaam, het is te saai, het levert verder niets op. Ik zou kunnen hazen, ja, dat is misschien een idee....

Maar voor het zover is hoop ik dat het herstel nu eindelijk eens een keertje doorzet....
...
POV

ps... in de tussentijd focus ik me een beetje op looptechniek. Er is een interessante mailwisseling met een lezer van mijn artikelen. Waarschijnlijk zal mijn volgende blogje over looptechniek gaan.

Ok nu bier.

15 maart 2017

Nu eindelijk weer trainen?!?!?

Eerst was er de teen.
Toen een week ziek
Toen een week opbouwen
Vorige week vanaf vrijdag: weer ziek.

Gisteren: eerste goede training weer:


Een fietstraining hometrainer. Deze training dient om te checken of alles weer okee is. Stappen:
1) start op 200 watt, 4minuten. Hartslag rond 120: OK
2) Blokje op 240 watt, 6 minuten. Hartslag moet rond/onder 140 blijven: OK
3) direct doorfietsen op 180 watt. Hartslag met rond 120 uitkomen: ok
4) Blokje op 260 watt, 4 minuten. Hartslag moet rond/onder 150 uitkomen: OK, 148
5) zie 3, Ok
6) hoger vermogen 280 watt 4 minuten. Hartslag moet niet te hoog doorstijgen: OK, 155

Herstel na die laatste gaat niet helemaal soepel meer, maar alles okee.

Ohja: ook nog: 3x20x20kg kettlebell swings, en 13 (dertien, DERTIEN) keer optrekken.


En vandaag blijkt herstel goed want voor het eerst in ruim drie weken is rusthartslag weer rond de 44 aangeland.

Intussen krijg ik allerlei vraagjes en opmerkingen in de trant van "ja je traint zo hard daarom ben je zo vatbaar voor infecties". Mijn antwoord: NEEEEE!!!!!! Ik train helemaal niet hard. Bovenstaande is ongeveer de hardste training van de laatste 3 weken, en stelt helemaal niets voor. Ik ben op dit moment voornamelijk mezelf weer aan het revalideren en hoop over laten we zeggen twee weken weer eens een 'harde training' te kunnen doen (laten we zeggen: 6x1000 in 4.00 ofzo).

POV

12 maart 2017

Weer even wat ziek.... achja komt wel weer

TRAININGSWEEKEND!!!

Vrijdag heen fietsen naar vlakbij Dwingeloo, om daar het weekend door te brengen en de training wat op te voeren. Het vage plan was: vrijdag heen fietsen, 's avonds een training geven en rustig eindje lopen; dan zaterdagochtend training geven / 10 km lopen; eventueel tussen de middag nog 30-40 km lekker vlot fietsen; later op de dag nog een paar kilometer lopen; zondag 18 km lopen en dan nog 50 km lekke vlot terugfietsen.

Maar helaas werd ik een beetje ziek. Iets verhoging, wat hoofdpijn.

Meteen alarm! Zou de teen weer ontsteken? Leek van niet. Teen zag er goed uit. Misschien toch virusje ofzo. In de gaten houden.

Teen is, hoewel okee, toch aandachtspunt. Want is helemaal verveld na de wondroos. De onderliggende goede huid is heel dun en teer. Als deze openschuurt, blaar, of zo, dan kan er weer een wondje ontstaan en misschien nogmaals wondroos. Dit betekent dat ik voorlopig nog geen 25 kilometer hoog tempo kan lopen. Geduld dus nog weer. Marathon uitlopen gaat nu al een uitdaging worden....

Ik heb na de vrijdag die nog goed ging ,slechts 2 langzame trainingen meegedaan en durfde - wilde - kon niet harder. Komt later wel weer. Hardlopen met koorts heeft geen enkele zin.

POV


ps... verder was het een zeer interessant trainingsweekend.

Ik heb namelijk de afgelopen week de BK methode (Bosch en Klomp) weer eens bestudeerd, en enkele filmpjes gevonden die alle principiëen van deze methode overduidelijk in beeld brengen. Daarna deze filmpjes uitgebreid toegelicht aan de aanwezigen, en vlak daarna de die middag geschoten slowmotionbeelden van onze eigen looptechniek geanalyseerd. En ja! Deze aanpak: perfecte beeld - eigen beeld, blijkt heel goed te werken. Iedereen ziet bijna zelf al wat hij/zij fout doet. De lijst van fouten:

  • bekken naar voren gekanteld houden (beperkt paslengte en vermindert krachten overdracht via bekken en vermindert 'kwaliteit van de landing')
  • romp naar voren / teveel met hellingshoek lopen (vermindert effectiviteit van afzet omdat rugspieren enigszins worden uitgeschakeld - ze zijn bezig met romp recht trekken en niet met bekken kantelen - afzetten)
  • iets te lang nastrekken en als gevolg iets te ver met landingsbeen naar voren - zwembadpassen - te weinig gebruik makend van elastische energie in de pezen. Energie 'verdwijnt in de grond'
  • bekken en afzetbeen te laat naar achteren kantelen cq te laat bijtrekken. Hierdoor komt er 'wachttijd' in de loopbeweging, tijd waarin a) de elastische energie verdwijnt uit de pezen zonder gebruikt te woren (het wordt 'weggeamortiseerd') en b) die 'loze tijd is', niet gebruikt wordt om snelheid te genereren, bijvoorbeeld via vaker afzetten).
  • te weinig (been, core) kracht hebben (hoewel dat bij ons meeviel, de meesten doen wat krachttraining en we zijn vrij stabiel). Gevolg van te weinig beenkracht of kracht in core is dat je zijwaartse bewegingen, zwabberen, krijgt, energie vloeit weg.  


Maar veel ging er ook goed, uiteraard. Vergeleken met wereldtoppers zijn er altijd foutjes....



05 maart 2017

Jeej!! Herstel zet door

Dag allemaal,

Een zware infectie, antibiotica....

Hoe hiervan te herstellen.... Als ik het aan anderen vraag krijg ik heel voorzichtige adviezen, van 3 weken nietsdoen tot heeeel rustig opbouwen.

Maar: ik bouw het nu vooral SNEL op, en krijg hier en daar toch wat blikken van "waar ben je mee bezig".

Enfin... de opbouw dus:

  • Donderdag hometrainer 40' 200 watt met een hartslag die nog 10 slagen te hoog is.
  • Vrijdag 35' 200-240 watt met een hartslag die nog 7 slagen te hoog is.
  • Zaterdagochtend EERSTE DUURLOOPJE 5 km. Ik kreeg na 4K last van mijn voet, en dan vooral van de plek van de oude enkelblessure. Even stoppen, en nog een kilometertje doorharken. 
  • Zaterdagmiddag: 25k op 30 km/uur fietsen. In mijn enthousiasme ging ik vrij hard, op racefiets met zachte bandjes. De hartslag was gemiddeld 142, eigelijk veel te hoog.... oei zouden de critici dan toch gelijk hebben? 
  • Zondagochtend: 6 kilometer cross training, ik liep heel rustig met alles mee.... Geen last, maar wel wat zere huid op mijn voet, omdat de oude huid vervelt en eraf valt en nieuwe huid erg dun is. 
  • Zondagmiddag: 25k op 30 km/uur. Dit keer op harde bandjes. En, belangrijker, mijn hartslag gemiddeld 131, vrijwel normale waarden, misschien nog 4 slagen te hoog. 
Conclusie: het herstel zet door. 

Ook het gevoel: ik voelde me 4 dagen enorm ziek, daarna 2 dagen '50%', toen 2 dagen 60%, en vanaf woensdag t/m zaterdag 70%. Maar vandaag: 90%!

POV

02 maart 2017

Eerste enigszins normale training

Goedenavond,

Vanavond, na tien dagen rustig aan doen, een eerste opbouwtraining gedaan.

Nadat ik zondag, maandag, dinsdag wat rustig gefietst had en de harslag nog te hoog opliep en de voet te zeer deed om enige intensiteit te bereiken, en nadat ik gisteren training gaf (waarbij ik zelf niet meeliep maar wel af en toe wat oefeningen voordeed en toch wel een aantal meters rustig dribbelde...),
,
,
voelde ik me vandaag dan eindelijk 'normaal'. Beter dan alle tien dagen hiervoor. Een fitter gevoel. De voet is vrijwel weer van normale afmetingen.

Ik begon de training met 30 minuten fietsen, 200 watt. Hierbij bleek hartslag op 125 te blijven steken, een mooie lage waarde (10 slagen boven mijn topvorm hartslag maar 10 slagen lager dan de voorgaande dagen). Ook wat hoger wattage gefietst en dit voelde goed.

Daarna proberen te lopen. Dit lukte nog niet. voelde wat onwennig en moeilijk terwijl ik maar 8 km/uur liep. Laat maar.

En wat kracht: eigenlijk gemakkelijk een aantal x 8x optrekken en wat andere dingetjes.

...

Nu afwachten: voel ik me morgen ook goed of komt er een terugslag. Als ik me goed voel ga ik het snel opbouwen: blokken trainingen op de fiets, wat krachttraining, en in het weekend misschien kort wat lopen, en zwemmen.

FIJN om me weer goed te voelen!!!!!!!!!!!!!

POV

ps... antibiotica: mee gestopt ondanks doktersadvies om nog t/m morgen ermee door te gaan (de doorslag gaf het zinnetje dat ze zei: "kijk ook zelf maar hoe het gaat, je kan stoppen als alles er goed uitziet"...??? Dit is erg vaag. Of het moet nog (gebaseerd op solide argumenten) of het hoeft niet meer.. of???. Enfin. Er was dus een onderzoekje waaruit bleek dat 5 dagen antibiotica hetzelfde effect heeft als 10 dagen, dus daarop gebaseerd voel ik me veilig genoeg. Bij terugslag zien we dan wel weer.

26 februari 2017

Revalidatie, antibiotica

Nu, 6 dagen na de eerste koortsaanval, ben ik helemaal koortsvrij en is de infectie dankzij de antibiotica weg. Overigens toch wel vrij confronterend, is de wetenschap dat zonder antibiotica ik dit misschien niet zou hebben overleefd, als ik de huisarts mag geloven. "wat zou er gebeuren zonder de antibiotica?" "dan zou je eraan doodgaan".

Ik leef dus nog, fijn! Lijkt een raar zinnetje maar ergens voelt het wel zo. Na die terror woensdagochtend waar de infectie nog vrij rondwoedde voel ik me nu erg fijn.

Een aantal dingetjes

De voet

Deze is nog dik maar past sinds vandaag wel in de schoen.
Naar mijn idee zit er nog veel lymfevocht en dode cellen in de voet. Deze moeten nog weg.


Antibiotica: hoe lang?

Tot nu toe dacht ik altijd: kuur afmaken, want anders blijven er nog een paar bacteriën over en die worden resistent.

Maar nu even verder over nagedacht en wat dingen opgezocht. Het volgende komt uit mijn onderzoekje naar voren:
In het algemeen is het het beste om een zo SMAL mogelijk spectrum antibioticum (dat alleen de ene bacterie doodt waar je last van hebt en niet bijvoorbeeld al die vele darmbacterieën) te nemen, gedurende zo KORT mogelijke tijd. Dat laatste woordje KORT is verrassend want we moeten de kuur toch afmaken? Nou dat zit zo:
  • Bij bacteriën die ALLEMAAL WEG MOETEN moet je de kuur afmaken (bijv: ontsteking in kaak, ontsteking onder kies, ook bacteriën waar het lichaam een slechte afweer tegen heeft, tuberculose). 
  • Bij bacteriën die het lichaam ook zelf wel kan opruimen is het niet zo belangrijk dat werkelijk ook de laatste weg is. Bijvoorbeeld urineweginfecties. Vaak 6 of 10 dagen maar 3 dagen blijkt ook verrassend goed te werken. Ook bij wondroos: er bestaat 1 onderzoek waarbij 5 of 10 dagen kuur niets uit blijkt te maken in herstel of recidive.
  • Juist lange kuren leiden tot meer resistentie. Want de bacterieën die de lange kuur overleven, kunnen kennelijk goed tegen het antibioticum, en als die zich vermenigvuldigen, dan zit je in de problemen. Dit zuig ik niet uit mijn duim, er is wetenschappelijk bewijs. Lees ook http://www.volkskrant.nl/archief/is-het-erg-om-een-keer-een-antibioticakuur-niet-af-te-maken~a3429548/
Ik zit nu in dag 5. Moet er even over nadenken. Als ik het de dokter vraag en die zegt 'natuurlijk gewoon afmaken waarom vraagt u dat' dan komt er misschien een lastige discussie. We gaan het zien.

Revalidatie

Vandaag heb ik voor het eerst in 7 dagen weer getraind: gewoon even naar buiten op de racefiets, zonder op snelheidsmeter te kijken gewoon wat losgetrapt. Doel: bloedsomloop stimuleren om de linkervoet wat te stimuleren.
Bleek nog best vlot te gaan, zo'n 28 km/uur gemiddeld.

Hoe verder: het fietsen bevalt me wel. Als ik vanaf nu elke dag een uurtje kan fietsen dan zou dat mooi zijn. Ik denk nog niet aan lopen, daarvoor moet eerst mijn voet+enkel+onderbeen dunner worden.

Conditie is denk ik niet heel erg veel achteruitgegaan, maar loopbenen verdwijnen snel. Maar helaas kan ik dat niet snel rechttrekken... gewoon maar wat fietsen dus en dan over een week kijken wat er weer op te bouwen is.

POV

22 februari 2017

Wondroos

Het ging zo:

Maandag kreeg ik zomaar vanuit het niets opeens hoge koorts. Ik begon om half 11 op het werk te rillen en moest om 12.00 naar huis. Anderhalf uur later: 40 graden koorts.
Ik dacht: een griepje, maar vond het wel raar dat ik dan niet last van keel/longen ofzo had.

Dinsdag, na een nacht vol ellende, hoofpijn, meer hoofdpijn, paracetamol, ontdekte ik wat lichte irritatie aan mijn linkervoet/grote teen. Huid leek beetje rood te zijn. Een paar uur later, tegen vier uur, viel het me opeens op dat er ook in mijn lies een soort rood achtige plek was, en iets gezwollen lymfeklieren.

Huisarts gebeld om 4 uur... was er niet meer, of ik moest vervanger bellen. Naja... de volgende ochtend dan maar.

Woensdag, na nog een nacht vol ellende, huisarts gebeld: "voet bij teen pijnlijk, lijkt een infectie, trekt door naar lies, daar ook rood".  Okee kom vanmiddag maar.

Woensdagmiddag: ik liet been zien. Huisarts schrok zichtbaar. Meteen aan antibiotica, en 'je had dinsdag meteen moeten bellen, je had vanochtend meteen moeten komen'. Tja.


Door de snelle marathon kan een streep.
Eerst maar eens hopen dat de infectie niet te ver doorslaat en dat de antibiotica aanslaan.


POV

ps...

De antibiotica slaat aan. Voet wordt nog wel dikker maar gaat beter.

Waar je dan de eerste dagen niet eens aan hardlopen kan dénken, jazelfs eigenlijk helemaal niet helder kan denken (koorts slaat het brein dood), komen vandaag weer wat hardloop ideeën naar boven. Er was een marathon ja. Ach... niet echt belangrijk. Maar zodra het kan ga ik wel weer trainen, alleen al omdat het ook als heb je geen enkel doel, fijn is om te doen.

De training zal als de koorts echt weg is eerst bestaan uit wat fietsen en simpele krachttraining.
Ook proberen normaal wat stukken te wandelen. en enkel die nu helemaal stijf is wat soepel krijgen.
Dan volgende week zaterdag ofzo kort stukje joggen, zoiets.

Verder kreeg ik dinsdag nog een belangrijk inzicht in 'Het Leven'. Het kan ook een koortsdroom geweest zijn, maar het gaat ongeveer als volgt:

Ieder mens, ieder organisme, is alleen geïnteresseerd in overleven. Een klein beetje vrij vertaald voor mensen: we willen veiligheid, voorspelbaarheid, comfort. En in een dergelijke 'omgeving' kunnen cq willen we acties met bepaalde 'risico's' nemen. Risico is tussen quotes omdat het maar relatieve risico's zijn: we weten zeker dat we veilig zijn of het zogenaamde risico nu wel of niet optreedt. Dit gedrag is prima, kan ook waarschijnlijk niet anders. Maar stel dat de structuur van een samenleving niet meer lekker draait maar nog wel ongeveer voldoet, en er actie genomen moet worden (met risico) om dit weer te veranderen. Dan ontstaat er een conflict: in het geding is en er een of andere actie nodig is: dan ontstaat er een probleem: de mens wil alleen 'veilige' acties doen wil dus niet aan de samenleving sleutelen (omdat die de basisvoorwaarde weghaalt) DUS er veranders iets niet wat wel zou moeten omdat er niemand is die het wil doen. Door dit mechanisme van instandhouden van veiligheid wordt de veiligheid dus juist bedreigd. En dit speelt ook in kleinere verbanden. Relaties bijvoorbeeld, of werk... de lieve vrede bewaren terwijl het veel beter voor iedereen zou zijn om gewoon de zaak op te breken en iets anders te gaan doen. Of de situatie in de kern veranderen. Pas als het echt niet anders kan, of pas als je opeens in de kern van overleven geraakt wordt, dan, ja dan, dan doe je opeens wat je al tijden geleden had moeten doen. Of dan ga je opeens veel te snel alles veranderen, oorlogen etc. Het inzichtje is: deze onbalans, dit mechanisme, dit zit gewoon in de menselijke natuur en in de hele natuur. Dingen moeten hun tijd hebben....

Goeoeoedd..... dit was dus de... koortsdroom. Nouja.

17 februari 2017

Nu ik kennelijk 'in vorm ben': wat is het beste vervolg in de marathontraining

Sinds afgelopen dinsdag (de 8x1000) ben ik 'in vorm'.

De woensdag bleek dit in de training: ondanks vermoeide benen kon ik toch vrij gemakkelijk 14 km/uur lopen (althans, het voelde 'rustig'). De donderdag met zwemmen en 11 km rustig was een onderhoudsdagje.

Maar: wat nu, hoe verder?

Uitgaande van de volgende veronderstellingen:

  • Ik ben sterk en belastbaar. Enkel is goed, hart is goed, beenspieren zijn goed
  • Ik ben gewend aan dingen als lange blokken, lange stukken 12-13 km/uur lopen
  • Mentaal schrik ik op dit moment nergens van
kom ik tot het volgende schema voor de komende anderhalve week:

za: 26 km in 2.03 ofwel 'vlotte duurloop'. Eventueel daarna nog wat zwemmen.
zo: 12 km tijdens de clubtraining. Misschien in de middag een uurtje vlot (30km/h) fietsen
ma: zwemmen, evt stukje fietsen
di: lange training op de nieuwe asics (cumulus 18) met paar lange stukken tegen marathontempo aan, loopband. Doel = het 'gemakkelijk vlot lopen' verder uitbouwen. Techniektraining eigenlijk: efficiënt lopen, beetje kaatsen, vrij korte pas, goed letten dat ik beide enkels even zwaar belast. Hartslag check. Bijv 20km met 3x5 km T13-14. 
wo: 16 km rustig
do: zwemmen, 10 km rustig
vr: rust
za: 30 km met 3x5 km marathontempo: ca 4.15-4.20, rest T12. 
zo: 12 km en uurtje fietsen. Kijken of ik de training van gisteren verwerkt heb. Zo ja -> kansen op marathon sub 3 uur stijgen. Maar het kan ook zo zijn dat ik op de zaterdag het tempo niet eens aan kan. In dat geval vermoed ik dat ik nog te moe van de andere trainingen was.... 

Kortom: lange vrij zware trainingen maar toch ook redelijk veel rustige dagen. Denk in termen van polarisering en afwisseling. Het zware wordt zwaarder, het lichte blijft vrij licht. 

POV

14 februari 2017

YYYESSSSSS!!!!!! 8x1000 3.45 / 2.30p

Eindelijk!

Naar deze training ben ik al een half jaar op zoek: een 8x1000 op hoog tempo met gevoel van macht, power.

Vanavond was het dan zover. Ik ging naar de sportschool met het vage idee om "Yasso 800's" te doen en om dan de ervaringen in een ProRun stukje vast te leggen. Yasso 800's bestaat uit 10x800 meter vlot met ca 3 minuten pauze. De theorie is dat als je ze in bijvoorbeeld 3.00 weet af te leggen, je dan ook de marathon in dezelfde tijd (maar dan in uren) kan lopen. 

10x800 op 16 km/uur is dan gelijk aan 3 uur-potentieel, dus ik stelde de loopband in op 16 km/uur en go!

Maar het ging iets anders:
  • De eerste 800 in 3.00. Gevoel: gemakkelijk, tot mijn verbazing. Goed coördinatief gevoel, alsof elke pas raak was. Een wereld van verschil met de vele 'hark' trainingen die ik tot nu toe gedaan had. We weten dat loopcoordinatie bij dit soort tempo's tot op de 100sten van seconden moet kloppen. Het aan- en ontspannen van antagonistische spiergroepen luistert heel nauw.
  • 1000 in 3.45. Gevoel: nog steeds gemakkelijk.
  • 1200 in 4.30. Gevoel: het gaat hard, maar omdat het qua coordinatie zo goed loopt, loop ik hem moeiteloos uit.
  • En nog 2x1200 in 4.30. Ik verwachtte eigenlijk dat het elk moment afgelopen zou kunnen zijn en dat ik slechts kruipend de rest van de training zou kunnen afmaken. Maar alles bleef eigenlijk vrij gemakkelijk lopen.
  • 1000 in 3.45. Gevoel: moet nu behoorlijk concentreren om op de been te blijven. Als ik goed let op afzet, kaatsen, ritme, is er niets aan de hand. Maar zodra ik concentratie verlies wordt het opeens erg lastig. 
  • En nog 2x800 in 3.00. Meer was niet nodig en we moeten ook niet te veel risico lopen. 
Hartslag keurig binnen de perken, max 155 in de 1200'jes, nog rond de drempel. Hartslag dus rond drempel bij tempo hoger dan drempel, een normaal verschijnsel bij dit soort relatief korte afstanden. 

Verder zijn er opeens vele vragen beantwoord:

Marathon binnen de 3 uur: IS MOGELIJK

De queeste naar de sub-3 uur marathon, ik hoef deze nog niet op te geven. De 8x1000 (of 800-1000-1200-1200-1200-1000-800-800) in T16 duidt op een tijd net binnen de 3 uur. En: theoretisch, als er meer van deze trainingen volgen, zal het niveau nog stijgen. 

Mijn visie op looptechniek klopt

De visie is dat een belangrijk deel van de looptechniek 'onzichtbaar' is. 
Er is uiteraard een deel dat bestaat uit 'armen netjes bewegen, kort genoeg kaatsen, loopritme', maar er is ook een belangrijk deel bestaande uit 'juiste lichaamsspanning, voldoende voorspanning in benen'. En nog belangrijker: precieze coördinatie tussen de diverse spiergroepen. Als je landt moeten kuiten en hamstrings precies genoeg gespannen zijn om de landing op te vangen, ook moeten ze op exact het juiste moment weer verkorten om een goede voorwaartse snelheid te verkrijgen. Het luistert allemaal erg nauw, maar als het klopt, dan kan je met meer gemak en minder verbruik hoge snelheden halen. 

Ik ben nog altijd erg sterk

Ik twijfelde best wel vaak het afgelopen jaar. Ben ik nu opeens oud en kan ik niet meer onder de 40 minuten lopen? Hoe zit het nu? Is mijn jeugd voorbij? Nee... niets van dat alles. Het bleek slechts een ritme en coordinatie kwestie te zijn. 

Leeftijd speelt wel degelijk een rol, voornamelijk in herstelcurven

Nadat ik vorige week van zaterdag t/m woensdag hard had getraind, bleek ik drie dagen later nog lang niet hersteld. Zie zaterdagtraining. Alles was spanningsloos en slap. Ik zat in de herstelfase van een trainingsblok. Op je 20e ben je binnen 2 dagen overal van hersteld, maar op je 53e duurt alles 2x zo lang. Oplossing: gewoon wat daagjes wachten.....

Is de enkelblessure dan weg?

Nee.... daar zit wel iets, nog. Maar wat er ook zit, een verstopt adertje of lymfevat (is mijn idee), de voet is belastbaar en in combinatie met het vorige puntje (je moet hoe dan ook toch herstellen van zware trainingen) zou het okee moeten zijn.


POV

08 februari 2017

Marathontraining!

Vorige week: hier en daar wat tempo's.

Afgelopen zaterdag: 30 kilometer. Dit bestond uit 25 kilometer met daarin 2x5k T13.5 en de rest T12, daarna nog 5k rustig T11. Totaaltijd 2.27.
De zondag en maandag rustig aan

De dinsdag (gisteren) 4.6/3.5/2.6/1.3 kilometer loopband in 14.2/14.6/15/15.4 km/uur. Totaal 16.8 kilometer, en de meest intensieve-lange training van deze periode.

Nu, vandaag, voelt alles best goed. De enkel doet het, ik voel me uitgerust, heb helemaal geen spierpijn- achtige reactie van al het trainen.

Komend weekend is er de Mensinghe Marathon. Ik heb voor mezelf gepland een flink lange duurloop ergens tussen de 11 en 13 km/uur. Dit zou een combi kunnen worden: 5 rondjes Mensinghe met in elk rondje zo'n 3 kilometer verhard en 5 kilometer enigszins onverhard (door de kou zal het onverharde ook verhard zijn). De 3-kilometer stukken op 13 km/uur, de overige stukken als 'herstel' op ruim 11 km/uur en dan maar kijken hoever ik kom.


POV


01 februari 2017

De marathontraining begint zowaar ergens op te lijken!

Dag allemaal,

Nadat ik al ik weet niet hoe lang loop te worstelen met vorm, enkel, ouderdom etc, begint nu de training tekenen te vertonen van verbetering.

Gisteren namelijk, liep ik voor het eerst in lange tijd een paar lange tempo's BOVEN marathontempo:

  • 4400  meter op 14.4 km/uur, hartslag oplopend van 140 naar 150 (ook wegens warmte binnen op loopband)
  • 4200 meter op 14.6 km/uur, hartslag oplopend van 144 naar 154
Bovendien vond dit plaats, slechts twee dagen na een trainingsdag met 36 kilometer. Ik had verwacht toch wel wat zere benen te hebben van die dag (ochtend 12 training geven, middag 24 in 2 uur, eerste helft T11.5, tweede helft T12.5).  

Ook de totale trainingsomvang lijkt ergens op: ca 80 km/week, nog exclusief zwemmen en wat fietsen.. 

Zou het dan toch nog goed komen!?!??!

Komende zaterdag is de 25 km Road To Rotterdam. Het plan is om dan in elk geval met de 13 km/uur groep mee te gaan, en bovendien ook nog wat extra uit te lopen om zo op ca 30 km uit te komen. Zou mooi zijn. 

De vorm is nog verre van wat nodig is om sub 3 uur te lopen. Ik denk dat ik nu op iets van 3.15-3.20 zit qua inhoud en vorm. 

We gaan het zien....


POV

31 januari 2017

Schrijvenschrijvenschrijvenschrijven.....

Opeens blijk ik bijzonder productief...

Niet op deze blog, maar in allerlei andere vormen:

ProRun: opeens verschijnen er allerlei stukjes:

Dan zijn er nog de schema's voor Rotterdam die continu aangepast en bijgeschaafd worden... al met al vrij druk. Want ik wil ook eigenlijk twee of drie avonden per week 'niets doen'. 

Nietsdoen

Als de nietsdoe tijd te weinig wordt, wordt het creatieve proces verstoord. Op de een of andere manier werkt het niet goed als alles volgepland is. Je werkt dan continu tegen deadlines aan en kan niet even reflecteren of je hoofd leeg maken.

Bits en bytes in je hoofd moeten de ruimte hebben zich te herschikken... is die ruimte er, dan blijken daarna de stukjes en teksten etc etc moeiteloos en snel uit de pen te vloeien. Een merkwaardig proces.

Training

Ok... over naar training. 
De training gaat eigenlijk best goed. Ik loop de laatste weekenden veel, met trainingsdagen van 35 vorige week en 36 dit weekend. De enkel houdt zich goed en de beenspieren zijn soms moe. 

Wel vraag ik me soms af of ik nog moet proberen 'heel erg hard' te lopen. Want "ik ben tenslotte al drieenvijftig". Aderen worden minder soepel, dat hart moet het ook allemaal maar trekken, zou dat wel goed gaan? 


Later meer

POV

22 januari 2017

Een gelukt duurblokje!

Eens kijken...
Vorig weekend 50 incl wat tempo's
Dan de maandag wat zwemmen/fietsen
Dinsdag de 22km op 13.5-14 per uur loopband
Woensdag iets van 12 km met allerlei korte tempo's T13-15
Donderdag vermoeide benen. Beetje fietsen en wat kracht armen en benen
Vrijdag 8 km
Zaterdag: 20k en 1.2k zwem
Zondag: 24k en 10k: een nieuw max van 34 op een dag!

Totaal 146 km in 9 dagen (16 per dag)
En alternatief omgerekend 13k fietsen (factor 1 op 2.5) en 7k zwemmen (factor 3 op 1).

Maakt een totaal van 166 aerobe kilometers in 9 dagen = 18 per dag.

Nu even herstellen (hoewel het voelt als niet nodig) en dan iets als 25k op tempo proberen. Maar weet nog niet eksakt wat te doen. Soms (vaak) wijst het zichzelf... niet jezelf vastzetten door 'bedachte planningen'.

POV


18 januari 2017

Looptechniek en gadgets en theorieen en ...

Gisteren was ik eindelijk weer eens in staat om langere tijd achter elkaar op vlot tempo te lopen op mijn wedstrijdschoentjes.

Nadat ik dit weekend al 50 kilometer had gelopen bleek maandag mij enkel opeens erg goed te voelen. En ik smeed het ijzer altijd als het heet is, dus meteen dinsdag de training stevig aangepakt door op de loopband met wedstrijdschoenen (de fantastische Asics Gel Hyperspeed) lange tempo's te doen.

Ik deed:

  • 0.6 km warming up op 11 km/uur
  • 5.4 km vlot op trainingsschoen (13.2 km/u)
  • 1 km vlot op Hyperspeed (12.8 km/u)
  • 9 km vlot op Hyperspeed (13.6 km/u) incl sanitaire stop
  • 5 km vlot op Hyperspeed (14 km/u) 
En ik merkte... ik merkte... het volgende:
  • Het eerste uur stonden mijn benen in een soort foute stand. Ik zette links zachter af dan rechts, en had langere contacttijd. Net alsof ik 'voorzichtig wilde landen' daarop. Om enkel te ontzien.
  • Na een uur ging dit beter. Kon harder landen. 
  • Daarna merkte ik dat het lopen efficiënter ging door 'kort te lopen': voeten vrij laag bij de grond houden en frequentie iets opkrikken tot ca 184/minuut. Hierdoor is de contacttijd nog iets korter en kan ik nog wat meer kaatsend lopen, waardoor ik meer energieteruggave krijg vanuit elastische energie opgeslagen in pezen. 
  • Ook werd hierdoor de beweging nog iets statischer (minder verkorting/verlenging van spieren, maar lopen met weinig spierbeweging; spieren houden eigenlijk vooral statisch tegen dat je door je benen zakt, en dit statische, dat kunnen spieren heel goed, met weinig energieverbruik). 
  • Ook merkte ik dat het op frequentie lopen wat meer van buikspieren lijkt te vragen. 't is dan allemaal vrij gespannen aan de voorkant. 
  • Ook merkte ik dat mijn hartslag naar de 144 ging. Dit is 'officieel' iets te hoog voor dit type training, MAAR: omdat ik experimenteerde met techniek en omdat het warm was en het tempo vrij hoog was, negeerde ik die hartslag maar.

Achteraf vroeg ik me af: hoe zou ik zo'n training in gaan als ik bewapend was met gadgets en theorieen:
  • Ik zou mijn hartslag onder de 140 houden
  • Ik zou op frequentie 175 per minuut blijven lopen
  • Ik zou muziek luisteren, tv kijken, en hopen dat de training snel voorbij was
  • Ik zou niets geleerd hebben m.b.t. de wat hogere frequentie, de buikspieren, het kortere lopen, het aanpassen van landing met linkervoet. 

Conclusie is dan ook: WEG MET DE APPARATUUR. VOEL HOE JE LOOPT.


...enfin....

POV




13 januari 2017

Filmpjes!

Deze week aardig wat gesport.
Niet heel veel hardgelopen want tja... de enkel. Het is gewoon ouderdom. De weefsels zijn minder soepel. Er blijft bijv een afdruk van mijn sok in mijn enkel staan, ook al is het geen knel sok. Het vocht kan nie meer goe omhoog, ik ben een oude man.

Maar dat mag de pret niet drukken!

Maandag voor het eerst in anderhalf jaar weer eens serieus gezwommen. Een echte training in Norg.
Zou mijn krachttraining armen/bovenlichaam gewerkt hebben? (ik doe: 10x optrekken  / 20x opdrukken / 20x55kg lat pulldown etc).
Ook doe ik de volgende oefening: gewicht naar je toetrekken in zwemhouding. En deze werkte! Ik bleek veel meer power te hebben dan voorheen toen ik heel slap was, me nul keer kon optrekken.


Verder wel wat gelopen hoor:
- zaterdag 16k a 13 km/u
- zo wat lange tempo's
- ma zwemmen/fietsen
- di 10k a 14 km/u
- wo lange tempo's a 13 km/u

Donderdag: het ging een beetje zo: ik ging naar sportcentrum om een lange fiets sessie te doen, maar opeens sloegen mijn benen linksaf het krachthonk in. Daar flink wat armtraining (ook bovenstaande oefening) gedaan.

En ook: de tegenwoordig hoog aangeschreven loopkracht oefening met de kettlebell.

Men neme een Kettlebell:

En gaat er mee zwaaien: tussen benen, door knieen zakken en telkens snel uitstrekken/heupen strekken. Het lijkt gemakkelijk maar na vier keer springt het zuur al in de benen. Zie het volgende filmpje.


Er is altijd discussie over de juiste uitvoering. Ik doe hem iets dieper dan volgens sommigen moet, omdat ik ook mijn quadriceps wat zwaarder wil belasten. Dit is een van de beste loopkracht oefeningen.

En dan nu maar afwachten of het helpt!

POV



05 januari 2017

Eerste stapjes richting echte marathonvorm ?!?!

Goedemiddag allemaal,

De regelmatige lezer van mijn blog weet dat mijn hardlopen de laatste anderhalf jaar gekenmerkt wordt door: "houdt mijn enkel het of niet".

Het afgelopen trainingsblok was niet anders.

In 10 dagen heb ik 128 kilometer hard gelopen, en (omgerekend naar loop equivalent) 32 km gefietst (dit is ca 90 km maar omgerekend naar hardloopinspanning dus 32 km). In totaal dus 16 km/dag 'belasting' wat prima is. Totale trainingsinhoud van dit blok (van 24 december t/m 2 januari):

  • 128 km waarvan ca 30 km rustig, 70 km rond 12-12.5 km/u, de rest nog wat sneller
  • een 6x1000/3.50 training loopband
  • 2 krachttrainingen: 6x24x24kg kettlebell swings
  • 2 blokjestrainingen met wat tempo's rond marathontempo (totaal ca 8 km op 13 a 14 km/u)
Nu drie dagen relatieve rust. En dit is ook wel nodig, voor:
  1. de enkel: deze is gevoelig. Niet dik ofzo maar geïrriteerd, door alle training en ook door de krachtoefeningen.
  2. bovenbenen: deze heb ik goed geraakt met de training. Vooral de krachtoefeningen en de dagen daarna tempo's etc, geven een dubbele klap, wat ook precies de bedoeling is.
En dan zaterdag, in Road to Rotterdam, wil ik 20 kilometer lopen op ca 13 km/uur. De grote vraag is of ik hier trainingseffect zal zien. In het ideale geval loop ik heel gemakkelijk 13 km/uur met een hartslag van ca 140 en heb ik het gevoel nog ruim marge over te hebben. Alleen dan, is de sub 3 uur marathon nog in zicht. Kans daarop schat ik nu ongeveer 7%. Kans op sub 3.10 is 40%, kans op sub 3.20 is 90%. 

POV