Gesink

Ik erger me al bij voorbaat aan de 'deskundigen', die denken dat Robert Gesink 'mentale hulp' nodig heeft.

Hij heeft juist laten zien mentaal enorm sterk te zijn door door te gaan na die valpartij, en ondanks dat hij misschien allang voelde dat hij niet sterk genoeg was, door te gaan totdat het hem en de wereld op de col vanmiddag volkomen duidelijk werd: niet sterk, slechte benen.

Niets verscholen, gewoon het gedaan, gereden en getoond wat erin zat.

Mentaal totaal niets aan de hand.

POV.

ps... eigen training: een kilometer of 60 gefietst, lekker droog, geen regen, geen wind, in het oog van de depressie.

pps... vreemd hoe een gedachte van Gesink, "de mannen waren aan het praten terwijl ik al stuk zat", wordt omschreven als improductieve gedachte die uitgebannen moet worden. En dat een beetje twijfel okee is maar meer twijfel 'uitgebannen moet worden'. Vaagheid alom. Wat moeten we hiermee. Niets. Want ik ben een groot aanhanger van immense twijfel. Twijfel kent een grootse potentie. Gebrek aan twijfel betekent gebaande paden, genomen beslissingen en een vastliggende toekomst, dus is volkomen onrealistisch. Twijfel is alle kanten uitkunnen helemaal los zijn, perfect.

ppps...

nog een baantraining

Met de loopgroep,
6x200 en 6x300 gedaan, in 43-50 en 1.08-1.18, rustig, maar ging goed. Blessure is steeds minder van te merken, ik denk zelfs in het weekend een voorzichtige 20 te kunnen proberen.

Ook een foto van de tuin gemaakt: er moet nodig gemaaid worden, en gesnoeid.



... en de eendjes gevoerd.

POV

training en spierpijn

Eerst de training:

Vandaag kon ik, ondanks de spierpijn (zie onder) toch een mooie baantraining lopen: 1600, 4x600 , 1600. 6.15/4x2.09/6.19, met wel af en toe wat lichte steekjes in been, maar was wel verantwoord... in totaal 15 loopkilometers. Kon slechter.

Dan de spierpijn:

Maandagochtend: ik stond op met spierpijn. Huh! Ik, die maar een paar pasjes bergop had gerend. En ja, er sijpelen toch wat berichtjes door van mensen die de zondagtraining met spierpijn moeten bekopen. Hoewel de heuvelsprints leuk waren, de adembenemende finale staat in mijn geheugen gegrift, zorgde het wedstrijdelement toch wel voor wat geforceerde pasjes omhoog en zullen enkelen van ons zich deze training nog lang heugen. En, ikzelf zal hier vermoedelijk nog jaren aan herinnerd worden, een voorzichtige trainer die opeens verrassend uit de hoek kwam met een gemene harde training, en zelfs beginners blootstelde aan een ultieme spier shock!

POV

ps... wilde nog grasmaaien eigenlijk maar de dreigende regen stuurde dit plan in de war.

het moet nie gekker worden!

Een tweede buurvrouw heeft me een op iets subtieler wijze laten weten dat het gras korter moet "tenzij u meent dat uw tuin een wilde bloementuin moet voorstellen". Nou das dan mooi dan laat ik het zo!

Maar okee ik begrijp het wel...

POV

familiedag training

Dit moet de grootste groep zijn geweest, aan wie ik ooit training gaf, zo'n 40 mens!

Het was een geslaagde training, met wat lastige coordinatieoefeningen (waar je overigens niet harder van gaat lopen) en met de nodige pit erin: heuvelaf/op sprintjes. Tevoren had ik iets gemengde gevoelens: zou dit wel goed uitpakken. Want je kan verschillende typen training kiezen voor zo'n groep: wat oefeningen en rustige intervalletjes, of iets pittigers met enig risico op verrekkingen of echte spierpijn. Meestal valt dat risico mee: de minder sterken zjin snel uitgeschakeld; de sterken zijn sterk en 'kunnen het wel hebben', en vaak voelen we de bui al hangen als we niet helemaal okee zijn; maar nu toch 1 verrekking en wat spierpijn hier en daar.

Martijn won voor Fokke, een verrassing omdat Fokke in de voorronden een uiterst sterke indruk maakte. En, omdat ik tijdens de warming up toevallig juist Martijn van zijn plaats trok (tijdens de 'trek elkaar van zijn plaats' oefening), voel ik met toch wel een beetje de morele winnaar van dit geheel. Of...

POV

ps.. vandaag begonnen de eerste vragen mbt marathonschema's Amsterdam te komen. Ik heb dan ook een nieuw 'masterplan' in de maak, ik zal een eerste opzet een dezer dagen versturen.

Alles gaat erg goed

(titel even veranderd want 'weer niet gelopen' was te negatief.

Gisteren dus 42 kilometer wielren (geen toeval), hierin 6x4 minuten 'hard', gemiddeld 33.5 km/uur met hartslag 150 ongeveer, en de rest vrij rustig.

Vandaag ook weer gelopen, 8 km, eigenlijk zonder 'last', heel in de verte nog wel iets, maar afgezien van de kleine dip na de 5 km van dit weekend, gaat het langzaam maar zeker beter. Ik heb het idee dat de blessure gewoon locaal in het been zit, niet per se een uitstralingspijn is. En dat het gewoon langzaamaan herstelt. Ik ga dan ook het aantal kilometers geleidelijk opvoeren, de afgelopen weken was het iets van 30 km/week gemiddeld, ik ga het opkrikken tot 60 of 80, de komende paar weken. Kijken of dat lukt.

Dat opbouwplan is trouwens een rechtstreeks gevolg van een toevallige ontmoeting met PI, bij de koffie automaat. Semi achteloos noemde hij een 100km weekje, want marathon nog slechts 13 weken weg! Ik brabbelde nog iets over die mooi gelukte dinsdagse fietstocht van dinsdag...


POV

kort gras

Vandaag een perfecte fietstocht: 62 kilometer, het meeste tegen de 31 km/uur, hele goede benen. Had ook wel kunnen lopen, voelde vandaag niets aan been, maar: het was zo mooi weer, zo goed temperatuurtje weinig wind en lekker zon, dat ik voor fiets koos.

Vlak voor mijn vertrek kwam buurvrouw nog met hooivork acher me aan omdat ik mijn gras niet gemaaid had en geen onkruid had gewied. N.b. het gaat hier om MIJN tuin! Het leek me een kansloze missie om haar uit te leggen dat ik lang gras mooier vond dan kort gras. Ik wilde geen steen door mijn ruit of vork in achterwiel. Kort gras, die keurige gemaaide gazonnetjes, zucht... ze zijn zoo saai. Niets te beleven. Lang gras, zeer mooi, allerlei bijzondere bloemen, gras dat eindelijk de kans krijgt, ik zal morgen een foto plaatsen.

POV

Wedstrijdje

De Asser stadsloop: een 5, 10, of 21.1 kilometer. Goed gemeten, en een snel parcours. Maar natuurlijk, omdat het heel goed gemeten is, vallen hier en daar de tijden wat tegen. Parcours is simpel: langs kanaal heen, brug over en terug; lusje door de binnenstad. Dat 1, 2 of 4 (+lusje) keer.

Zaterdagavond: als ik er zelf alleen heen had moeten gaan was ik wrsch niet gegaan, maar twee collega's pikten me op en een kans om collega's eruit te lopen laat ik natuurlijk niet liggen! Dus dan toch maar op naar de wedstrijd.

Ik liep de 5 kilometer (of eigenlijk 5.05 volgens de Garmins der deelnemers),
het ging redelijk: 18.50, hiervan de eerste 4 km in ongeveer 14.40, maar omdat ik na zo'n 3.5 km mijn beenblessure ging voelen heb ik de laatste kilometer niet vol doorgelopen, dat durfde ik niet. Na finishen (als 5e ofzo, misschien heb ik nog een masters prijs liggen), nog even de collaegaeae aangemoedigd die de 10 liepen, een minuutje of 44. En ook mede loopgroepster Dorine, die ergens in de 49 minuten ongeveer finishte.

Ik vraag me af of ik nu e.e.a. weer verziekt heb, met dit loopje, ik voel vandaag namelijk weer hetzelfde als drie weken geleden: stijf in heup/rug en zeer been. De marathon van Amsterdam die in de planning lag, komt nu toch wat op de tocht te staan. Vanochtend rustig getraind, geen tempo's, dat ging goed. Vanavond nog een rondje gefietst, even langs de bossen van Norg om een parcoursje te meten ivm komende zondag (of heb ik nu al teveel gezegd?!!?).

Qua blessure: dan toch maar plan B: langs bij de chiroprakter, om e.e.a. eens goed recht te zetten.

POV

5km

Morgen, zaterdagavond, wil ik een 5 km wedstrijdje lopen in Assen, een stratenloopje.

Sinds woensdag heb ik nog niets gevoeld van de blessure dus een 5k durf ik wel aan.

Wie mee wil...