interessant duurblokje

Woensdag was nog bagger. Een 8 km duurloopje @11 km/u, en om de paarhonderd meter een soort 'steek' in mijn bovenbeen. Ik leek weer terug bij af te zijn. Wat gegoogeled, en ik kwam (toch) op het 'pinched nerve' symptoom uit. Dit betekent dat er ergens een zenuw geirriteerd is (waarsch ischias zenuw gerelateerd aan SI gewricht), en dat geeft ergens anders (benen/kuiten) 'steken'. Dit kan volgens Google met 'conservatieve therapie' worden opgelost. Mijn conclusie: IK KAN DUS GEWOON TRAINEN!!

Donderdag 30 km fiets en 8 km loop, dit ging vrij soepel. Maar ik durfde geen tempo.

Vrijdag 33 km fiets en 5 km loop, dit ging redelijk. Ik liep 5x200 T15, niet echt soepel.

Vandaag: tijdens halve marathon Lauwersoog: 2 km rustig (9.00) en daarna 6 km T16 (22.29) en rustig uitgelopen, totale looptijd 1.33. Ik was eigenlijk heel verbaasd dat ik zomaar ongestraft 6 kilometer 'tempo' kon lopen. Het ging tegen mijn max aan hoewel niet 'rammen'. Hartslag torende boven de 160 uit wat een goed teken is, het geeft aan dat mijn benen kennelijk sterk genoeg zijn om de hartslag lange tijd hoog te houden. (soms nl gebeurt het ook wel eens bij marathonlopers dat de hartslag laag blijft en de benen moe zijn, een teken van uitputting).

POV

ps... voor wie wil weten hoe ik er tegenwoordig uit zie:



Wel jammer dat de fotograaf mijn benen 'eraf gezaagd heeft'

nog even terugkomend op...

op die ene rare bewering 'blessures bestaan niet'.


Een kleine toelichting:

Er is geen blessure, wat er is is 'slechts' een soort concept gevormd uit pijnen, steken, last, behandeling, slim en minder slim doen om de pijnen hopelijk te doen afnemen.

Iets is alleen een 'blessure' als ik een 'hardloper' wil zijn.

Iemand in een rolstoel kan zonder enige blessure zijn.

Recept om niet gebukt te gaan onder blessure: jezelf minder als hardloper definieren. Word (tijdelijk) een niet-loper. Probleem opgelost.

POV

fotootje

Hierbij, lang verwacht: foto van tuin.



Foto is eigenlijk een 'scan rondom', met nieuw cameraatje gemaakt. Ik heb boven- en onderkant gescand en aan elkaar geplakt.

Deze foto is na het verwijderen (omduwen want was verrot) van schommel, en na afknippen van een hele berg takken (zie voorgrond).

Verder mooi, toch?!?!?!?!

POV

ps zie de comments hieronder, voor al uw tuinadvies

boom omgezaagd

Vandaag dan de boom aan zijkant van mijn huis omgezaagd. Het was 5 jaar geleden een kleine struk maar inmiddels had de stam een diameter van 10 cm bereikt.

En nu zoon T. bij mij was grepen we de gelegenheid aan. Bomen zagen is toch een mannendingetje. Ik zagen, hij tegenhouden. De buurvrouw zag alles met een tevreden glimlach aan. Nadeeltje: ze moet nu tegen een meter hoge en drie meter lange bos takken aankijken.

Ook hebben we even hardgelopen, ik een kilometer of 8, en hij de geitjes voeren.

Ik had een enorme berg spierpijn, nadat ik ook zondag tot 16 km lopen en 28 km hometrainer fietsen was gekomen. En, spierpijn is, in tegenstelling tot wat sommige mensen denken, een goed teken. Want, er moet iets vernield worden voor er iets beters kan groeien. Als je altijd binnen de grenzen traint dan 'weet je lichaam het nu wel'. Pas als de inventaris kapot wordt gegooid koop je nieuwe borden.

De benen denken nu: even een paar daagjes alleen maar licht trainen. Het is een misvatting dat intelligentie in de hersenen schuilt. De benen hebben zelf hun eigen intelligentie en geven feilloos 'naar boven' door: nu even rustig. Ik zag zo'n boek liggen, 'wij zijn onze hersenen': TOTALE ONZIN. Hardlopers, trap er niet in. Zo'n titel suggereert dat 'ik' 'in' 'de hersenen' zit. Wij hardlopers (mensen) zijn niet beperkt, we zijn grenzeloos.


POV

ps. ik wil vaker 'totale onzin' schrijven, weet niet, voelt lekker....

het universum slaat rechtsaf!

Want:

tot mijn eigen verbazing een probleemloze duurloop van maar liefst 22 km in 1.45.00 gelopen. Hoewel hier en daar nog een klein pijntje (of is het gewoon normaal?!) liep ik in een prettig tempo van 12.6 km/uur naar 7huizen en terug en nog een lusje Mensinghebos.

Hiermee komen de afgelopen 7 dagen op 81 kilometer, erg mooi.
Conditioneel allemaal geen probleem, ik let alleen maar op 'voel ik niks'.

Komende zaterdag is Lauwersoog-Ulrum, misschien ga ik hier een haas taak vervullen, of misschien loop ik wel de eerste 6 of 8 km snel mee. Even afwachten.

POV

en het was weer een mooi dagje

1) in koffiehoek liep ik pi tegen het (geblesserde) lijf. Hij schroefde de druk nog wat hoger op door te beweren dat hij nu al een marathon had gelopen, afgelopen zaterdag in Diever. Hmmm.... moet ik het geloven? Ik zou natuurlijk de uitslagen kunnen checken.... nee laat ik het maar in het onbekende laten.... Het is waarschijnlijk waar...

2) in sportschool zag ik P en G, van loopgroep, "stieken trainen". Dat vindt de trainer altijd leuk natuurlijk. Maar, ze trainden niet, ze vermorsten kostbare trainingstijd door met elkaar te praten. Ik ging er eventjes heen voor een korte begroeting maar rende toen weer snel terug naar loopband, mijn trainingsvoorsprong uitbouwend. Of achterstand inlopend, denkend aan pi. Zij praatten door. Ik weet genoeg.

3) op het werk waren weer allerlei verrassende wendingen van situaties... maar omdat dit een openbaar blog is...

4) heb de tuin gemaaid. Ben nu benieuwd naar de volgende brief.

POV

wat gebeurt er nu allemaal toch weer?!?!?!

zoals ik al eerder schreef...
ik zie alles als perfect.
(niet 'perfect' dat er niets aan moet veranderen, maar perfect in de zin dat er de juiste spanning in zit. Een vervelende opmerking is 'perfect'

Ook de blessures en alle dingen die je overkomen, tuin, buurvrouw, ik noem maar wat... ik heb wat geexperimenteerd met zo tegen de dingen aan kijken, en moet zeggen, bevalt uitstekend. Wat is er mooier dan een stressvolle werkdag, met vreemde wendingen in situaties en dingen die zogenaamd niet kunnen, maar toch gebeuren. Uiterst interessant! (in tegenstelling tot 'eraan ergeren').

De blessure, ik vind het een grote, wonderlijke geschiedenis. Als de blessure zou verergeren zou het betekenen dat het Universum linksaf zou slaan, zeer interessant. Misschien is dat dan een signaal om andere dingen te gaan doen,... En als het zou verbeteren, dan zou het in het ergste geval betekenen dat ik wat zware trainingsweken te verwerken krijg. Of... dat is ook leuk... of... geen idee eigenlijk. In de tussentijd heb ik een flink aantal hele mooie fietstochten gemaakt.

Vandaag in totaal 19 km gelopen, een pr qua afstand sinds anderhalve maand, en met weinig 'last'. Zelfs een minuut of twintig op 15 a 16 km/h gelopen. Ik kon goed 'kort lopen', lopen met korte contacttijd en niet te lange pas, waardoor gevoelsmatig ik de blessurepijn helemaal kon omzeilen. Fijn.

... ben benieuwd wat er morgen allemaal gaat gebeuren.

POV

training... kon slechter

Na twee trainingsloze dagen zondag een duurloop geprobeerd.
Na 12 km op tempo 12: steek in been. In rustiger tempo nog tot 16 km gekomen,, hierbij had ik nergens last van. Maar het is natuurlijk bagger, allemaal. Souplesse is zeer ver te zoeken en ik denk eerlijk gezegd niet dat ik de Amsterdam marathon kan lopen. Maar wie weet...

POV

ps1: maandag getraind, plan was om enkele 400jes op loopband te proberen. Maar het ging goed, ik had wel stijve pezen etc etc maar ik kon de pas goed maken en heb NIET de beruchte steek gehad. Kwam tot 8x800 in 16 km/u, en eindelijk na vele weken voel ik weer eens een normale 'after training' vermoeidheid.

ps2: eerste boompjes zijn gesnoeid #tuin

pro loop

Vandaag het vakblad Pro Loop weer in de bus gekregen.

Zoals vanouds volgeschreven door de redactie zelf, met verhalen van midden 20e eeuw. Ik heb ook ooit eens een artikeltje opgestuurd (HADD moethode, zie rechts), maar is om onduidelijke reden geweigerd.

POV