Om onduidelijke reden gaat het opeens beter met 'mijn blessure'.
Nadat ik maandag al een goed gevoel had, bleek ik dinsdag zonder veel problemen 21 kilometer te kunnen lopen. Meeste kilometers rond 4.45-4.55, maar op het eind ook nog wat kilometers rond de 4.20-25, bijna marathontempo dus. En, belangrijk, die voelden 'langzaam'. Komt natuurlijk doordat ik relatief uitgerust ben.
En ook vandaag, ik begon om kwart over 7, met de bedoeling om 20 kilometer op de teller te krijgen. En zelfs dat lukte.... eerst 6 kilometer T12, daarna warming up loopgroep, zelfs paar krachtoefeningen, en wat lichte tempo's, hier zat in totaal een kilometer of 4, a 4.05-4.20, bij. In de verte wat lichte steken in bovenbenen, maar in tegenstelling tot vorige week voelde het nu niet 'fout'.
Fitheid: na afloop van training heb ik niet echt het gevoel iets gedaan te hebben.
Vooruitblik: ik ben voorbereid op alles. Terugslag, topvorm, laat maar komen. Maar ik mik wel op een 100+ weekje.
POV
ps... verslagje hierboven klinkt wat zakelijk, maar komt omdat ik allemaal andere dingen aan mijn hoofd heb, die niet in dit blog format passen, duizenden gedachten circuleren in het rond...
ps2... donderdag toch weer gevoelig, 6 km rustig
ps3... ik kan nauwelijks geloven dat ons land zo slecht geleid wordt. We klungelen ons met ons allen de afgrond in. We hebben experts nodig die na goed nadenken en consultatie van andere experts, de beste beslissingen nemen. Het kan niet op de politieke manier, zoals nu. Dit gaat gewoon totaal fout. Zucht. Is er een partij die dit op de agenda heeft?!?!?!
27 februari 2013
25 februari 2013
Ik weet dat ik niets weet.....
ook weer van Wittgenstein, vast wel.
Okee.
Nu ter zake. Vandaag een soort herstel-omvang training gedaan: telkens 15' fietsen en 3 km hardlopen, zodat ik op een Aeroob Equivalent van 19 kilometer uit kwam waarvan 9 hardlopen (circa 13 km/uur op loopband op nieuwe tarther's).
Het goede nieuws is dat ik eigenlijk voor het eerst na 9 dagen, weer eens een 'okee' gevoel in mij benen had. Vrijwel geen pijn meer. Het overige nieuws (ik weiger het woord 'slecht' te gebruiken omdat je met dat soort woorden voordat je het weet in een foute stemming terecht komt) is dat de conditie wel is teruggezakt, althans de hartslag was minstens 10 slagen hoger bij vergelijkbare inspanning.
Nog wat nagedacht over oorzaken. Ik heb/had ook gevoelige knieen, en het kan zijn dat bovenbeenspieren zich wat anders zijn gaan spannen om de belasting op knieen te veranderen. Die knieen, dat kwam ook door de kou. Achteraf was de duurloop van 30k bij -6 graden en harde wind, ook eerder slecht dan goed voor knieen. Allemaal redenen om Amsterdam achter de hand te houden als uitwijk, mocht het in Rotterdam niet helemaal goed uitkomen. Ach die mooie zomer, laat maar komen, om 10 uur 's avonds op terrasje Pompstee bij 28 graden....
POV
ps.. over dat weten en niet weten. Alles wat wij 'weten' bestaat volgens mij uit interpretatie, herinterpretatie, her-her interpretatie van 'alles om ons heen'. Het doel van dingen weten is overleven. Kennis is denkbeeldige waarneming. Direkte interpretatie 'hee dit is...koud en.. nat en hard en... dit is ....een flesje bier!' of indirekt 'zeg heb je gehoord bij de AH is het bier in de aanbieding', of zeer zeer indirekt 'wij hebben een kerk gesticht die tot doel heeft de biergoden te pleasen zodat de aanvoer naar de AH gegarandeerd blijft'. Allemaal overleving.
Blessure kennis dient ter overleving van de hardloper.
Okee.
Nu ter zake. Vandaag een soort herstel-omvang training gedaan: telkens 15' fietsen en 3 km hardlopen, zodat ik op een Aeroob Equivalent van 19 kilometer uit kwam waarvan 9 hardlopen (circa 13 km/uur op loopband op nieuwe tarther's).
Het goede nieuws is dat ik eigenlijk voor het eerst na 9 dagen, weer eens een 'okee' gevoel in mij benen had. Vrijwel geen pijn meer. Het overige nieuws (ik weiger het woord 'slecht' te gebruiken omdat je met dat soort woorden voordat je het weet in een foute stemming terecht komt) is dat de conditie wel is teruggezakt, althans de hartslag was minstens 10 slagen hoger bij vergelijkbare inspanning.
Nog wat nagedacht over oorzaken. Ik heb/had ook gevoelige knieen, en het kan zijn dat bovenbeenspieren zich wat anders zijn gaan spannen om de belasting op knieen te veranderen. Die knieen, dat kwam ook door de kou. Achteraf was de duurloop van 30k bij -6 graden en harde wind, ook eerder slecht dan goed voor knieen. Allemaal redenen om Amsterdam achter de hand te houden als uitwijk, mocht het in Rotterdam niet helemaal goed uitkomen. Ach die mooie zomer, laat maar komen, om 10 uur 's avonds op terrasje Pompstee bij 28 graden....
POV
ps.. over dat weten en niet weten. Alles wat wij 'weten' bestaat volgens mij uit interpretatie, herinterpretatie, her-her interpretatie van 'alles om ons heen'. Het doel van dingen weten is overleven. Kennis is denkbeeldige waarneming. Direkte interpretatie 'hee dit is...koud en.. nat en hard en... dit is ....een flesje bier!' of indirekt 'zeg heb je gehoord bij de AH is het bier in de aanbieding', of zeer zeer indirekt 'wij hebben een kerk gesticht die tot doel heeft de biergoden te pleasen zodat de aanvoer naar de AH gegarandeerd blijft'. Allemaal overleving.
Blessure kennis dient ter overleving van de hardloper.
23 februari 2013
cursus
Vandaag samen met Gerard en Arjan (Hoogezandlopers) start van de LB3 (basis loopgroeptrainer 3) cursus meegemaakt. Het was leuk, ik zal de vraag "hoe vond je het zelf gaan?" wat vaker gaan gebruiken.....
Verder nog even gelopen 10k in 50.00, ging redelijk, ik voelde alleen 'iets' als ik er op lette. Dit opent weer wat perspectieven voor de marathontraining. Morgenochend loopgroep, en als dat helemaal okee gaat: morgenavond klein stukje (ja het is wel marathontraining ja, we spelen het scherp) en maandag een lange 200 of 220 watt sessie op de fiets. "ze zijn nog niet van me af"!
POV
ps. een vraagje: hoe hard denken jullie dat nrs 1 en 2 op de 10k, van de laatste Olympische spelen, hun herstelloopjes en rustige duurlopen doen? Antwoord: 16 km/u. Als ze erg moe zijn. Normaal, als ze redelijk fris zijn, tegen de 17 km/uur. Dit lijkt erg extreem hard, maar het is ongeveer 1.33 maal het 10 km tempo (10k tempo = 22 km/u -> duurloopen tegen 17 km/u). 10 km 15 km/uur -> in 11.25 km/uur, klopt aardig. 10 km in 52 minuten = duurlopen in 8.7 km/uur...
Voor wie het toch even wil verifieren: http://www.runnerspace.com/eprofile.php?event_id=13&do=videos&video_id=77612
ps2. zondag erg mooie trainingsdag. Zelf training geven, ging erg lekker... nog last liezen, rustig aan. Daarna via whatsapp gehoord dat de LGRDB zo'n 200k heeft gelopen vandaag. Goed!
Eigen training: komende week is het afwachten. Alles voelt wel okee, maar misschien is langer herstel nodig. Het kan zomaar leiden tot afzeggen Rotterdam, of het kan zijn dat de 30 km RtR van zaterdag goed gaat. Alles is mogelijk. De toekomst staat erom bekend, relatief onvoorspelbaar te zijn. Ik zou ook heel erg blij zijn als iedereen behalve de trainer een PR loopt.
Verder nog even gelopen 10k in 50.00, ging redelijk, ik voelde alleen 'iets' als ik er op lette. Dit opent weer wat perspectieven voor de marathontraining. Morgenochend loopgroep, en als dat helemaal okee gaat: morgenavond klein stukje (ja het is wel marathontraining ja, we spelen het scherp) en maandag een lange 200 of 220 watt sessie op de fiets. "ze zijn nog niet van me af"!
POV
ps. een vraagje: hoe hard denken jullie dat nrs 1 en 2 op de 10k, van de laatste Olympische spelen, hun herstelloopjes en rustige duurlopen doen? Antwoord: 16 km/u. Als ze erg moe zijn. Normaal, als ze redelijk fris zijn, tegen de 17 km/uur. Dit lijkt erg extreem hard, maar het is ongeveer 1.33 maal het 10 km tempo (10k tempo = 22 km/u -> duurloopen tegen 17 km/u). 10 km 15 km/uur -> in 11.25 km/uur, klopt aardig. 10 km in 52 minuten = duurlopen in 8.7 km/uur...
Voor wie het toch even wil verifieren: http://www.runnerspace.com/eprofile.php?event_id=13&do=videos&video_id=77612
ps2. zondag erg mooie trainingsdag. Zelf training geven, ging erg lekker... nog last liezen, rustig aan. Daarna via whatsapp gehoord dat de LGRDB zo'n 200k heeft gelopen vandaag. Goed!
Eigen training: komende week is het afwachten. Alles voelt wel okee, maar misschien is langer herstel nodig. Het kan zomaar leiden tot afzeggen Rotterdam, of het kan zijn dat de 30 km RtR van zaterdag goed gaat. Alles is mogelijk. De toekomst staat erom bekend, relatief onvoorspelbaar te zijn. Ik zou ook heel erg blij zijn als iedereen behalve de trainer een PR loopt.
21 februari 2013
blessure
Ja laat ik het maar zo noemen, dan hebben we dat in elk geval gehad.
Het verhaal van deze blessure begon eigenlijk zaterdag, de dag na de nog goed lopende duurloop met PI.
Zaterdag voelde het voor het eerst 'niet okee'. Zondag was de situatie aanzien, alles leek weg te trekken en goed te gaan. Maandag loopband+fietsen (waarin een 'fietstestje' met zeer goede waarden), ging goed. Dinsdag inlopen zonder problemen maar na de kniebuigingen voelde ik 'de zaak weer verstrakken'. Woendag training gegeven + wat prikkelende oefeningen, gevolg:
-> nu vandaag weer iets gevoelige benen (om exact te zijn: beide kanten, binnenkant been, 'gevoelig punt' midden in kleermakersspier).
Het doet geen 'pijn' maar is net niet okee. Gevolg is dat ik geen zware trainingen kan doen.
Zware trainingen zijn bijv 34 km vlot; 10x1000.
Opties:
1) 'doortrainen' rustig.
2) wachten tot het over is (niet trainen)
3) gewoon doortrainen volgens programma (risico nemen)
4) naar de fysio
Optie 1: nadeel is dat blessure niet echt herstelt (elke stap die men zet belast de geblesseerde plek waardoor het niet 'dichtgroeit'). Voordeel dat je conditie houdt, telt niet echt, omdat rustig trainen te 'licht' is.
Optie 2: voordeel is dat blessure herstelt, en daarna kan je weer hard trainen. Nadeel is dat conditie wegzakt. Kan wel rustig fietsen bijvoorbeeld, of corestability; kuitoefeningen; ach mogelijkheden zat.
Optie 3: dit is 'gokken'. Gok kan goed uitpakken -> geen conditieverlies, geen verstoring programma. Maar de straf als het misgaat: langer geblesseerd zijn, afzeggen marathon.
Optie 4: komt in beeld als ondanks enkele dagen rust er niets gebeurt. Dan is er een 'andere' oorzaak, bijv ischiaszenuw ofzo.
Ik laat beslissing nog open. Of zoals Wittgenstein ook zegt: de wereld gaat ten onder aan verkeerd getimede beslissingen.
POV
update: ik kies een combi van optie 1 + 2. Kon vrijdag 10 kilometer lopen, toen werd het vervelende gevoel in met name rechterlies te onverantwoord. Daarna nog 70 minuten zonder problemen gefietst.
Oorzaak blessure 'verminderde belastbaarheid door 1 overbelasting (gladde wedstrijd in kou) waardoor de opvolgende belasting ongemerkt boven de belastbaarheidsdrempel is gekomen' ofwel 'vingers branden door te dicht bij het vuur te zitten'.
Het verhaal van deze blessure begon eigenlijk zaterdag, de dag na de nog goed lopende duurloop met PI.
Zaterdag voelde het voor het eerst 'niet okee'. Zondag was de situatie aanzien, alles leek weg te trekken en goed te gaan. Maandag loopband+fietsen (waarin een 'fietstestje' met zeer goede waarden), ging goed. Dinsdag inlopen zonder problemen maar na de kniebuigingen voelde ik 'de zaak weer verstrakken'. Woendag training gegeven + wat prikkelende oefeningen, gevolg:
-> nu vandaag weer iets gevoelige benen (om exact te zijn: beide kanten, binnenkant been, 'gevoelig punt' midden in kleermakersspier).
Het doet geen 'pijn' maar is net niet okee. Gevolg is dat ik geen zware trainingen kan doen.
Zware trainingen zijn bijv 34 km vlot; 10x1000.
Opties:
1) 'doortrainen' rustig.
2) wachten tot het over is (niet trainen)
3) gewoon doortrainen volgens programma (risico nemen)
4) naar de fysio
Optie 1: nadeel is dat blessure niet echt herstelt (elke stap die men zet belast de geblesseerde plek waardoor het niet 'dichtgroeit'). Voordeel dat je conditie houdt, telt niet echt, omdat rustig trainen te 'licht' is.
Optie 2: voordeel is dat blessure herstelt, en daarna kan je weer hard trainen. Nadeel is dat conditie wegzakt. Kan wel rustig fietsen bijvoorbeeld, of corestability; kuitoefeningen; ach mogelijkheden zat.
Optie 3: dit is 'gokken'. Gok kan goed uitpakken -> geen conditieverlies, geen verstoring programma. Maar de straf als het misgaat: langer geblesseerd zijn, afzeggen marathon.
Optie 4: komt in beeld als ondanks enkele dagen rust er niets gebeurt. Dan is er een 'andere' oorzaak, bijv ischiaszenuw ofzo.
Ik laat beslissing nog open. Of zoals Wittgenstein ook zegt: de wereld gaat ten onder aan verkeerd getimede beslissingen.
POV
update: ik kies een combi van optie 1 + 2. Kon vrijdag 10 kilometer lopen, toen werd het vervelende gevoel in met name rechterlies te onverantwoord. Daarna nog 70 minuten zonder problemen gefietst.
Oorzaak blessure 'verminderde belastbaarheid door 1 overbelasting (gladde wedstrijd in kou) waardoor de opvolgende belasting ongemerkt boven de belastbaarheidsdrempel is gekomen' ofwel 'vingers branden door te dicht bij het vuur te zitten'.
19 februari 2013
Statusrapport
Heb nu 135 kilometer gelopen in 9 dagen. Alleen rustig tempo, geen 10km tempo. Voel me erg goed, niet moe... maar dus wel gevoelige binnenkant bovenbenen. Mogelijk is de kleermakersspier aan beide kanten tijdens die glij wedstrijd wat overbelast geraakt. Hoe dan ook: het lichaam zal het oplossen, niets forceren.
Komende dagen: donderdag rustig/weinig, en dan vrijdag proberen 34 kilometer te lopen. Waarom 34? Het is een even getal, dat vind ik gemakkelijker rekenen. Priemgetallen zijn ook mooi, maar 37 kilometer is net iets te veel en 31 te weinig.
Nu mijn lezerspubliek, naar ik viavia heb gehoord, wat verder richting "academisch gevormd" opschuift, grijp ik mijn kans door wat teksten van Wittgenstein te introduceren. Als ik het even niet meer weet, lees ik namelijk altijd even in het boekje "the central texts of Wittgenstein", waar hele mooie dingetjes in staan:
- "We often only arrive at the correct answer when we suppress the question 'why'": dit betekent, in het kader van bijvoorbeeld blessures of andere 'erge' gebeurtenissen, dat, zolang je je afvraagt 'waarom ik, waarom ik?', je nergens uitkomt. a) omdat de term 'ik' erg vaag is zodat de vraag zinloos wordt. Wie is die 'ik'. b) zodra je die vraag onderdrukt, zie je opeens de echte redenen (meestal onbenullige redenen die niets met 'ik' te maken hebben). Of er zijn gewoon geen redenen of zijn nutteloos om te weten. Waarom schijnt de zon.
POV
ps1. Woensdag: baantraining gegeven, wat mooie filmbeelden gemaakt. Opzich kon ik al wel weer wat tempo lopen, paar stukjes 15-16 km/u, maar ik moet voorzichtig doen. Het is wat tegennatuurlijk/voelt raar om niet af te zien, om nergens moe van te worden. Een loper in training wil toch ook wel eens 's avonds zijn benen voelen, in de vermoeide zin van het woord, maar niets van dat al. Ik loop eigenlijk te wachten tot het weer 'mag'.
ps2. Zoals Wittgenstein ook zei: de waarheid ligt onder onze neus maar we zien hem niet omdat we 'ergens anders' zoeken. Of was dat weer een andere filosoof....
lastig lastig....
Mini pijntje in linkerbeen binnenkant, 't is geen echte blessure...
Het is onduidelijk of 'bouwsteen 005' (vlotte duurloop 34 km) morgen mogelijk is. Maar zo niet morgen, dan moet hij geschrapt worden want rest van de week geen tijd daarvoor.
"En dan komt de planning in gevaar". Want ik wil in dit duurblok wel twee lange trainingen hebben. En dat komt dan te dicht op de halve marathon van Haren of CPC (want komend weekend lang + volgend weekend lang + weekend daarna halve marathon is trainingstechnisch niet okee, niet voor mij in elk geval).
Dus wat te doen... hier begint hardlopen voor mij al wat 'vervelend' te worden, ik wil me eigenlijk niet in al te veel bochten wringen. Ergens signaleert deze hele situatie (blessure'tje, in bochten wringen qua planning, over nadenken) al een soort 'fout'. Mogelijk 'zit ik er te dicht op', het is wellicht beter even afstand te nemen zodat de betere oplossing in zicht komt.
Natuurlijk, 'onder' dit soort dingen, is er geen enkel probleem. Dit zijn slechts planningskwesties. Zelfs als ik gewoon zou kappen met hardlopen, is er geen enkel probleem. Niets raakt uit evenwicht, nergens wordt wakkergelegen, de perfecte constellatie der dingen blijft bestaan.
POV
Het is onduidelijk of 'bouwsteen 005' (vlotte duurloop 34 km) morgen mogelijk is. Maar zo niet morgen, dan moet hij geschrapt worden want rest van de week geen tijd daarvoor.
"En dan komt de planning in gevaar". Want ik wil in dit duurblok wel twee lange trainingen hebben. En dat komt dan te dicht op de halve marathon van Haren of CPC (want komend weekend lang + volgend weekend lang + weekend daarna halve marathon is trainingstechnisch niet okee, niet voor mij in elk geval).
Dus wat te doen... hier begint hardlopen voor mij al wat 'vervelend' te worden, ik wil me eigenlijk niet in al te veel bochten wringen. Ergens signaleert deze hele situatie (blessure'tje, in bochten wringen qua planning, over nadenken) al een soort 'fout'. Mogelijk 'zit ik er te dicht op', het is wellicht beter even afstand te nemen zodat de betere oplossing in zicht komt.
Natuurlijk, 'onder' dit soort dingen, is er geen enkel probleem. Dit zijn slechts planningskwesties. Zelfs als ik gewoon zou kappen met hardlopen, is er geen enkel probleem. Niets raakt uit evenwicht, nergens wordt wakkergelegen, de perfecte constellatie der dingen blijft bestaan.
POV
17 februari 2013
Drankposten
Tja eh deze titel, nou kijk het zit zo,
Vanochtend eerst training gegeven.
De training van (6x40 sec/40p) 8' halvemarathontempo / (6x30 sec/30p) 6' halvemarathontempo / (6x20sec/20p) 4' halvemarathontempo beviel uitstekend, zo goed zelfs dat deze ook binnenkort op een woensdag/donderdagtraining zal worden gegeven. De afwisseling vlot/rustig is lekker afwisselend. Ik vraag me af of ik patent kan aanvragen op deze training.
Verder een nieuwe krachtoefening waar ik ook patent op ga aanvragen.
Mijn eigen benen: gevoelig. Achteraf herinner ik me dat ik dinsdag ook al 'iets' voelde aan binnenkant bovenbenen, dus "het komt door zondag". Korte broek, 0 graden, gladde ondergrond, ik heb vrijwel zeker iets verrekt.
Dinsdag/woensdag viel het me niet op dat ik last had, waarschijnlijk omdat mijn concentratie er helemaal niet op gericht was, maar vrijdag t/m nu, voel ik deze plekken behoorlijk.
Oorspronkelijk zou ik vandaag 'bouwsteen 005' lopen: 34 kilometer op 12.5-12.8 km/uur, maar dit was te riskant. Dit zal ik, als alles goed en snel herstelt, dinsdag doen. Maar zo niet, dan SCHRAP ik 005. Een bouwsteentje meer of minder. Je kan altijd 1 bouwsteen uit de toren wegtrekken, dan valtie nog niet om.
In plaats van snelle duurloop besloot ik met de groep 'zondagdames' mee te gaan. Ik had al zoveel tweets gezien met vele kilometers en gemakkelijk gelopen uren, dat ik het bijna niet meer geloofde. Zo goed kon het toch niet gaan! Dus even ter controle meegelopen. En inderdaad... we dribbelden een keurige 16 kilometer. Ik kwam vandaag op 24 kilometer, waarbij mijn 6-dagen totaal op 98.5 kilometer komt.
De loop met de dames (J/H/I/R). Harma was mee. Het woord Marathon viel. De term Drankpost kwam ter sprake. Het woord Ikea viel. Nu heb ik al te veel gezegd. Maar kansen Harma -> Marathon nemen toe.
POV
Vanochtend eerst training gegeven.
De training van (6x40 sec/40p) 8' halvemarathontempo / (6x30 sec/30p) 6' halvemarathontempo / (6x20sec/20p) 4' halvemarathontempo beviel uitstekend, zo goed zelfs dat deze ook binnenkort op een woensdag/donderdagtraining zal worden gegeven. De afwisseling vlot/rustig is lekker afwisselend. Ik vraag me af of ik patent kan aanvragen op deze training.
Verder een nieuwe krachtoefening waar ik ook patent op ga aanvragen.
Mijn eigen benen: gevoelig. Achteraf herinner ik me dat ik dinsdag ook al 'iets' voelde aan binnenkant bovenbenen, dus "het komt door zondag". Korte broek, 0 graden, gladde ondergrond, ik heb vrijwel zeker iets verrekt.
Dinsdag/woensdag viel het me niet op dat ik last had, waarschijnlijk omdat mijn concentratie er helemaal niet op gericht was, maar vrijdag t/m nu, voel ik deze plekken behoorlijk.
Oorspronkelijk zou ik vandaag 'bouwsteen 005' lopen: 34 kilometer op 12.5-12.8 km/uur, maar dit was te riskant. Dit zal ik, als alles goed en snel herstelt, dinsdag doen. Maar zo niet, dan SCHRAP ik 005. Een bouwsteentje meer of minder. Je kan altijd 1 bouwsteen uit de toren wegtrekken, dan valtie nog niet om.
In plaats van snelle duurloop besloot ik met de groep 'zondagdames' mee te gaan. Ik had al zoveel tweets gezien met vele kilometers en gemakkelijk gelopen uren, dat ik het bijna niet meer geloofde. Zo goed kon het toch niet gaan! Dus even ter controle meegelopen. En inderdaad... we dribbelden een keurige 16 kilometer. Ik kwam vandaag op 24 kilometer, waarbij mijn 6-dagen totaal op 98.5 kilometer komt.
De loop met de dames (J/H/I/R). Harma was mee. Het woord Marathon viel. De term Drankpost kwam ter sprake. Het woord Ikea viel. Nu heb ik al te veel gezegd. Maar kansen Harma -> Marathon nemen toe.
POV
15 februari 2013
Goede benen
Het blok is nu 4 5 dagen onderweg.
Al67.5 75 kilometertjes gelopen, en het gaat eigenlijk erg soepel.
In een wat lange lunchpauze 21.1 (toevallig) kilometer gelopen met PI, in 1.42.00. Het voelde allemaal erg gemakkelijk, veel beter dan dinsdag. Zelfs na de training merk ik eigenlijk niets, geen spoor vermoeidheid ofzo.
Alleen: pijntje in linkerbovenbeen, lijkt in hamstring te zitten. Oppassen. Kan morgen weg zijn, maar kan ook wat dagen duren. De lange duurloop die zondag of maandag gepland is (34 km) kan in de problemen komen... maar ik lig zover voor op schema, dat ik nog gemakkelijk een week niets kan doen. Ik ga geen risico's lopen.
Donderda in de sneeuw gelopen. Misschien iets weggeslipt ofzo... altijd lastig dat sneeuw.
Zaterdag 7.5 kilometer rustig gelopen. Beiden bovenbenen gevoelig. Het feit dat het niet 1 maar 2 benen zijn, en dat ik woensdag nog nergens last van had, duidt erop dat het van de donderdag/sneeuw training komt. Mogelijk dat sommige krachtoefeningen de zaak verergerd hebben (dit ligt overigens uitsluitend aan mezelf, gebrek aan alertheid). Maar het 'gevoel in de benen' was meer dan perfect, timing van de loopbeweging voelde perfect, en 12+ km/uur gaat erg gemakkelijk.
POV
ohja de vragen:
1) Waarom zo'n lange pauze tussen twee duurblokken: waarom niet gewoon doortrainen. Het belang van een blok dagen achter elkaar rust/rustig:
+ alles herstelt echt helemaal goed
+ kleine blessures herstellen helemaal
+ hormoonbalans etc normaliseert (lang duurtrainen drukt o.a. testosteron; enkele dagen rust herstelt dat)
+ volledige vulling alle reserves. Vetreserves in benen komen volledig op peil.
- souplesse gaat iets achteruit, je kan stijf worden. Maar na een dagje trainen is dat weer okee.
++ een volledig hersteld lichaam reageert sterker op daaropvolgende prikkels. Het daaropvolgende duurblok levert meer rendement op dan wanneer altijd doortraint. Bij eentonige zware belasting stelt je lichaam zich in op 'hoe overleef ik dit', bij af en toe veel rust stelt je lichaam zich in op 'kom maar op met die zware belasting'
2) "de superlange training" welke varianten en waarom:
a) inlopen, 21 km op marathontempo, uitlopen
+ zeer specifieke training (lang op marathontempo)
- kan evt concentratie verliezen tijdens zo'n lang tempo
- is 'maar' helft van de tijdsduur 'hoog belast'
b) vlot 5 km inlopen; 6-5-4-3-2 km op iet sneller dan marathontempo, 5 km uitlopen. Pauzes 1 kilometer 'doorlopen (12-13 km/u).
+ 29 kilometer in totaal 'hoog belast'
+ concentratie tijdens de tempo's is hoger dan bij 1 lang tempo (a)
+ goed mogelijk om voeding etc te nemen in de pauzes
+ iets met tempo spelen is gemakkelijker
+ afwisseling. Als je vorige week een halve gelopen hebt zijn die breaks wel lekker
- geen
c) 30 km duurloop op langzamer dan marathontempo
+ lange tijdsduur 'vrij hoog belast'
+ goed ontspannen te lopen, voldoende 'fris' om goed op techniek te letten
+ minder blessurerisico
- niet specifiek (je moet dan in een andere training op marathontempo lopen)
Al
In een wat lange lunchpauze 21.1 (toevallig) kilometer gelopen met PI, in 1.42.00. Het voelde allemaal erg gemakkelijk, veel beter dan dinsdag. Zelfs na de training merk ik eigenlijk niets, geen spoor vermoeidheid ofzo.
Alleen: pijntje in linkerbovenbeen, lijkt in hamstring te zitten. Oppassen. Kan morgen weg zijn, maar kan ook wat dagen duren. De lange duurloop die zondag of maandag gepland is (34 km) kan in de problemen komen... maar ik lig zover voor op schema, dat ik nog gemakkelijk een week niets kan doen. Ik ga geen risico's lopen.
Donderda in de sneeuw gelopen. Misschien iets weggeslipt ofzo... altijd lastig dat sneeuw.
Zaterdag 7.5 kilometer rustig gelopen. Beiden bovenbenen gevoelig. Het feit dat het niet 1 maar 2 benen zijn, en dat ik woensdag nog nergens last van had, duidt erop dat het van de donderdag/sneeuw training komt. Mogelijk dat sommige krachtoefeningen de zaak verergerd hebben (dit ligt overigens uitsluitend aan mezelf, gebrek aan alertheid). Maar het 'gevoel in de benen' was meer dan perfect, timing van de loopbeweging voelde perfect, en 12+ km/uur gaat erg gemakkelijk.
POV
ohja de vragen:
1) Waarom zo'n lange pauze tussen twee duurblokken: waarom niet gewoon doortrainen. Het belang van een blok dagen achter elkaar rust/rustig:
+ alles herstelt echt helemaal goed
+ kleine blessures herstellen helemaal
+ hormoonbalans etc normaliseert (lang duurtrainen drukt o.a. testosteron; enkele dagen rust herstelt dat)
+ volledige vulling alle reserves. Vetreserves in benen komen volledig op peil.
- souplesse gaat iets achteruit, je kan stijf worden. Maar na een dagje trainen is dat weer okee.
++ een volledig hersteld lichaam reageert sterker op daaropvolgende prikkels. Het daaropvolgende duurblok levert meer rendement op dan wanneer altijd doortraint. Bij eentonige zware belasting stelt je lichaam zich in op 'hoe overleef ik dit', bij af en toe veel rust stelt je lichaam zich in op 'kom maar op met die zware belasting'
2) "de superlange training" welke varianten en waarom:
a) inlopen, 21 km op marathontempo, uitlopen
+ zeer specifieke training (lang op marathontempo)
- kan evt concentratie verliezen tijdens zo'n lang tempo
- is 'maar' helft van de tijdsduur 'hoog belast'
b) vlot 5 km inlopen; 6-5-4-3-2 km op iet sneller dan marathontempo, 5 km uitlopen. Pauzes 1 kilometer 'doorlopen (12-13 km/u).
+ 29 kilometer in totaal 'hoog belast'
+ concentratie tijdens de tempo's is hoger dan bij 1 lang tempo (a)
+ goed mogelijk om voeding etc te nemen in de pauzes
+ iets met tempo spelen is gemakkelijker
+ afwisseling. Als je vorige week een halve gelopen hebt zijn die breaks wel lekker
- geen
c) 30 km duurloop op langzamer dan marathontempo
+ lange tijdsduur 'vrij hoog belast'
+ goed ontspannen te lopen, voldoende 'fris' om goed op techniek te letten
+ minder blessurerisico
- niet specifiek (je moet dan in een andere training op marathontempo lopen)
14 februari 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)