het herstel

laat nog even op zich wachten.
Gisteren hartslagmeter om, en na enkele minutenlopen (14-15 km/u) begon de hartslag toch op te lopen ondanks gelijkmatig tempo. En de krachtoefeningen die ik voordeed in de training, veroorzaakten meteen wat spierpijn.

Dus nog niet hersteld... dus nog rustig aan.

In dit soort situaties is het erg gemakkelijk jezelf te overtrainen, er zit al veel macht in mijn benen en op mentaliteit zou ik gemakkelijk iedereen eraf kunnen lopen. Maar in die val ben ik vroeger al eens een paar keer getrapt dus nu rustig aan.

herstelcycli

na 2 dagen niet lopen (ging niet), vandaag op loopband een kilometer of 5, met hartslagmeter. Opvallend (of niet), dat hartslag bij alle snelheden 5-10 slagen hoger is dan normaal. En 15km/u was het maximum, daarboven werd te pijnlijk.

In marathonschema's moet de langste/zwaarste duurloop zo'n 4 weken voor de marathon liggen. Dit is zo, omdat het herstel na een lange zware loop wel zo'n 3-4 weken kan bedragen. Bij dit herstel moet je denken aan neuromusculair herstel, aan volledige reparatie van alle kapotte spiercellen, alle stofjes weer op de juiste plaats aanwezig...

Hier ging ik eigenlijk zaterdag ook op stuk, want ik had nog slechts 2 weken eerder, een 42km duurloop gedaan. En de reparatiewerkzaamheden waren nog niet voltooid. Het lichaam beschermt je dan tegen al te erge plannen, door het je moeilijk te maken door te lopen.

Daarom kan het ook zo zijn dat als alles goed hersteld is, je lichaam geen belemmering meer opwerpt en je tot prestaties in staat bent die eigenlijk onmogelijk zijn... dream on.

De schema's van 'mijn amsterdam lopers' zijn natuurlijk ontworpen met al het bovenstaande in aanmerking genomen.

de betovering is verbroken

Opeens keer ik weer op aarde terug, na een soort looptrance/periode, weet niet precies hoe te noemen, ik val in een soort gat, geen zwart gat maar gewoon een helder open gat. Hierin wordt o.a. sommige hoognodige dingen gedaan, huis opruimen, dingen repareren en zo. Dat lopen komt later wel weer.

Ook omdat ik wel flink wat spierpijn heb... maar alles doet het nog, niets is stuk. Da's mooi, eigenlijk is dit al meer dan ik ergens in juli had gehoopt.

Natuurlijk wel even bezig met de schema's voor anderen, hun betovering mag niet verbroken worden!!

POV

kort verslagje 50 km winschoten, 4.13

Het ging redelijk.

Mijn plan was om ongeveer 30 kilometer 'rustig' te lopen (rond 12 km/u), daarna te versnellen en een aantal kilometers van 4.30 a 4.40 te lopen, en uiteindelijk uit te lopen richting 50.

Eerste ronde, 49.30, ging in het begin super gemakkelijk, maar na slechts een kilometer of 7 voelde ik al 'iets' in mijn bovenbenen, een licht stijf gevoel, misschien vanwege het weinig trainen deze week, met name rechterbeen voelde wat 'raar'.

Maar, okee, doorgaan, 2e ronde 1.39.16 (49.45) werd niet slechter maar ik liep niet met hetzelfde gemak als waarmee het een week of 2 geleden in de training ging. Het was ook wat warm, en ik denk dat ik ook iets te weinig gedronken heb hier en daar... die vervelende bekertjes ook!

Derde ronde 2.29.30 (50.15), ging goed, ik liep samen met ene Ron, mooi kilometertjes van 5.00 ongeveer. En op 30 zou ik gaan versnellen, om Ron voorgoed los te lopen en een mooie 10 neer te zetten.

Vierde ronde, drie kilometers van rond de 4.38, en daarmee was de versnelling meteen ten einde want ik kreeg hier erg stijve bovenbenen van. Tandje lager, wat drinken, maar de stijfheid verdween niet echt. Het werd zelfs erger, en rond 37-38 kilometer dacht ik even aan uitstappen, want ja... het was natuurlijk niet de bedoeling dat ik mezelf kapot zou lopen. Maar rond 40, ging het weer wat gemakkelijker dus toch maar door. Bij een training zou ik rond 33 absoluut gestopt zijn wegens 'slechte dag'.

Vijfde ronde, in kilometers:
4.53/4/57, redelijk,
5.11/5.17/5.15, vrij pijnlijk.
5.40 rustig verder
6.09/6.18/6.06, rond km 47 een felle zijsteek, 50 meter wandelen, en heel langzaam verder, rustig proberen door te ademen, maar de steek trok niet echt weg.

En daar kwam Ron weer voorbij, aiii die veteranen zijn zo taai als ..., het zou verboden moeten worden! Ik schatte hem op een jaar of 51 (hij was kaal en oud), en daarmee zou hij buiten mijn leeftijdscategorie vallen. Maar o misrekening. Want hij pakte de 3e plek in cat. 45-50.

Hij liep langzaam bij mij vandaan. In de laatste kilometer (5.05) kon ik weer wat gang maken, maar niet meer inhalen.

Achja...

Toch wel behoorlijk wat spierpijn nu. De beslissing over de 6 uur stel ik een paar dagen uit. Positief is dat ik vrijwel geen last van mijn liezen had/heb, negatief is dat het zwaar was en dat ik er vandaag geen kilometer meer bij had kunnen doen. Misschien is 6 uur nog een stap te ver na deze toch snelle opbouw van de lange duurloop (31/39/42/50).

high

Ik ben in een soort mystieke ultra loop trance terechtgekomen,

gisteren een kilometer of 8 met wat rustige versnellingen, vanavond op de loopband nog even 5 kilometer, 1 km T12/HF120, 2 km T14/HF132, 2 km T15/HF140, goede (top) waarden,

maar afgezien daarvan voel ik me nog altijd supergoed, alsof ik, om in pokertermen te blijven, de nut card in handen heb. Een soort zorgeloze ontspanning gecombineerd met een krachtig gevoel.

En vergelijkbaar met het soort trance die ik ook had voor de marathons in de jaren 90, het is net alsof dit bij het trainen voor dit soort lange afstanden meer 'het echte lopen benader' (of raakt het hardlopen mij meer), dan bij bijvoorbeeld een 10 kilometer wedstrijdje. Die kortere wedstrijden, ik beken het, interesseren me eigenlijk niet Echt, het is natuurlijk altijd leuk om die hard te lopen maar het brengt niet HET, de essentie, van het hardlopen naar boven.

Het is wel lastig dit te omschrijven want het is eerder een soort goede beleving zonder woorden dan een te beschrijven ervaring. Ik zou zeggen, het is misschien een zen achtige toestand maar aan de andere kant, zo'n vergelijking duidt niets aan of maakt je niets wijzer. Vergeten maar.

Bon. Het is goed en dat is het,

nu nog even wat eten, natuurlijk wat tarwekiem olie, want we moeten de praktische dingen natuurlijk in de gaten houden...


POV

rust

vandaag gerust
En gisteren ook
en de rest van de week ook niet veel

want:
- het kost tijd voor je (mijn) benen om voldoende energie op te slaan. Niet alleen koolhydraten maar ook vetten. Het vet wat je tijdens het hardlopen verbrandt, komt dan ook niet vanaf de normale vetreserves, buik etc, maar bevindt zich in de vorm van 'vetbolletjes' binnenin je spieren. Deze voorraden moeten worden aangelegd, kost een aantal dagen om helemaal vol te worden.
- hoe meer uitgerust, hoe sneller ook hersteld van die 50. En dat is nodig voor de (eventuele) 6 uur drie weken later.

blah

soms heb je van die dagen.

Mijn hoofd stond totaal niet naar lopen. Maar ja... aan de andere kant, als ik dan de training oversla heb ik geen tijd meer om nog een lange training voor zaterdag te doen. En van uitstel komt afstel en...

Dus. Niet zeuren. Lopen. Gewoon 20 km wegtikken, even rusten en nog 8 km vlot, dat moest dan maar gebeuren. Die 20 wilde ik langzaam lopen maar wegens invallende saaiheid tijdens het 11.5 km/u tempo, ging ik maar wat harder en na 1.35.50 zat dat erop. Zo. Even rusten. Koffie, melk, stroopwafel, even de mail lezen en mp3'tjes scoren voor dochter. Na wat uitstelpogingen toch maar de snelle schoentjes aangetrokken voor rondje 7.95 km vlot, en tot enige verbazing liep dat heel lekker in een fractie boven de 15 km/u, 31.45, HF155.

Totaal vandaag 30 km in 2.17.30.

overigens beslis ik pas na zaterdag over amersfoort wel of niet... conditioneel heb ik totaal geen problemen met alles maar de pezen zijn nu weer iets gevoelig na het afgelopen trainingsblok (135 km in 9 dagen!).

de training plant zichzelf

Tijdens een duurloopje vanavond, 13 km T12, rustig aan, even overdenken wat nog te doen voor zaterdag (Winschoten 50, voorbereidingsloop voor Amersfoort 6 uur).

Een bepaalde weekindeling komt mij opeens voor ogen te staan en ik zeg 'jah klinkt logisch': morgen eerst 20 km rustig, dan later op de dag zo'n 8 km vlot/hard (zonder forceren); maandag rust; dinsdag iets als 6x1000 rustig T15, woensdag rustig, donderdag rust vrijdag een km of 6 loslopen. Verder nergens tegenaan lopen, geen rare drempels of stoepjes, niemand een hand geven (wegens mex. griep). Verder vraag ik me af of ik niet te weinig doe voor een 6 uurloop (want: mijn gemiddelde aantal km de laatste maand is 76 km/week, lukt dat wel). Maar, je kan beter ondertraind dan overtraind zijn en er zijn nog meer dingen waar ik aandacht en energie aan moet besteden (werken bijvoorbeeld...). Dus, mooi, ik denk 'net voldoende getraind'.

En dan zaterdag... mijn idee is eerst 20 km heel rustig (11-12) dan 20 km vlotter, beetje op gevoel, iets van 12.5-13 km/u, en na de 40 gewoon rustig verder, zoiets.

ik voel me in het lichaam van een jonge god

...
nee niets zeggen!
Laat me hier even van genieten!
es kijken, bier, chips,

Het loopt briljant,
soepel en gemakkelijk zonder problemen
dinsdag 12 km loopband waarvan 5 km T16 en de rest T14-15
woensdag 8x3' met loopgroep, voor mij in een variabel 13-17 km/u tempo
vandaag 13 km loopband waarvan 4 km T15 en 6 km T16(+), intervals. 4000meter loopje HF140, in 16.05, een PR.