17.47

Vanmiddag opeens wist ik het: geen marathon meer, dit najaar. Het werd me duidelijk: ik ga dit niet doen. Toen ik me dat realiseerde voelde ik mij meteen goed: een soort rust daalde over mij neder. Teken van een goede beslissing.

Snel keek ik op mijn klokje om dit moment vast te leggen: 17.47 zaterdag 16 oktober.

Natuurlijk komt er dan altijd nog een soort tegenreactie 'zou ik dan toch', maar een kort duurloopje maakte alles duidelijk. Ik voel me wat moe en ik heb geen zin in de nog uit te voeren lange duurloop en lange trainingen. Ik sta er niet achter. Ik wil niet alles eruitpersen.

Vermoedelijk zal Rotterdam 2011 de volgende zijn. Altijd goed, altijd snel...


POV

even een paar dingetjes

Over al of niet Etten Leur lopen.

Het lijkt dat ik de indruk wek te 'twijfelen': dit is niet zo. Ik twijfel niet, ik weet gewoon niet. "ik twijfel of het over twee week lekker weer wordt". Nee. Het is gewoon onduidelijk wat ik zal doen. Wat ik al schreef: dit soort dingen is niet te beslissen voordat het duidelijk is.

Factoren die meespelen:
- lichamelijk gaat alles ok, ik voel me niet moe en wel sterk.
- Ik heb het erg druk met van alles. Mijn energie is niet onbeperkt.
- Etten Leur is geen 'groots spektakel' in mijn beleving.
- Ik ben vrij om te doen wat ik wil.

Al deze bewuste en onbewuste factoren zullen op een bepaald moment in de vorm van een zeer duidelijk gevoel naar boven komen. En dan twijfel ik geen seconde. Maar nu dus nog even niet.

Dus. Geduld dames en heren. Ook aan mijzelf: geduld.

POV

ps. training: 20 kilometer (al 8 vooraf aan de training gelopen). In de training, een lekker vaartspelletje, zo'n 5x flink hard achter Geo aangeharkt, toen hij doorkreeg dat op kop lopen betekende dat je de anderen eraf mag lopen was het even aanpoten (hij liep mij er overigens niet af. Mooie training).

clubtraining Groningen

Tijdelijk geef ik training in groningen, overgangssituatie.

Deze training: 2x2900 meter in marathon- resp halvemar tempo.
Ik liep ze rond 15 en 15.5 km/u, en met in/uitlopen etc erbij werd het 17 km.

Aan het begin nog wat spierpijn van de zondagtraining maar dat ging over. En natuurlijk ingehouden getraind want moet nog flink wat trainen. Wil wel kracht en frisheid bewaren.

Okee dan nu het nieuwe schema

Vandaag iets te veel spierpijn en moeheid om te trainen.
Het betreffende procesje mompelde nog iets als '12 kilometer rustig', maar daar luisterde ik niet naar. Wat heeft het voor zin 12 km te hobbelen met gevoelige spieren.

Nee iets veel nuttigers gedaan: een schema voor Etten Leur gemaakt, het moet dan toch maar alsnog gebeuren. Zie hier rechts. Gedachten achter het schema (en vandaar ook deze rustdag) zijn: proberen uit de vermoeidheid te blijven, dicht bij de 'topvorm' te blijven. Het is nog wat onduidelijk wat die topvorm is, trouwens.

POV

oeioeioeioeioei

Vandaag een duurloopje van 28 in de planning.
Na de 20.5 van gisteren zou ik voor-vermoeid zijn zodat die van vandaag 'dubbel hard' zou aankomen. En me op een totaal van 116 deze week zou brengen.

En Hard kwam het aan.

Want ik had tevoren met de kids de hele middag gezwommen, en kennelijk doe je dan toch wel van alles met je beenspieren (o.a. vele minuten onderwaterzwemmen met T. op de rug, afzetten tegen wand etc etc). En na drie kilometer lopen voelden bovenbenen 'iets stijf'.

De eerste 15 km vrij rustig T12-14, daarna 2 km 8.10, drie km rustig, en 2x2500 in 10.15 en 9.58. Dit ging heel best, HF bij T13 was een magere 125, bij 15 km/u op het laatst zo'n 145. Nu, om 0.15 maandag, voelt het toch wel als een spierkatertje. Maar dat is niet erg want dat zorgt voor adaptatie, weet de trainer. Pijn is fijn.

Etten-Leur: dat komt met deze training wel dichterbij. Want daar ging het wel 'goed genoeg' voor. Ik voel me afgezien van wat stijve benen ook heel 'fit'. Wat er nog moet gebeuren: 1 lange rustige duurloop van 2.53 uur (doeltijd), 3 of 4 lange lopen met lange vlotte stukken erin (o.a. een 25 km met daarin 15 vlot). Verder is het nu zo dat ik tijdens het trainen iets denk als 'ik zal het laten zien'. Het traint lekker, deze gedachte, maar: garantie tot aan de deur.

Verder hebben 'mijn' pupillen goed cq naar tevredenheid gelopen in Eindhoven en Melbourne(!). Bravo! Bis!

procesje

Het lijkt alsof er in mij of in mijn wereld (dit is hetzelfde) of in de wereld (dit is ook hetzelfde) een procesje is afgeforkt, dat 'marathon etten leur' heet.

Het leidt een soort eigen leven, en het zegt mij wat ik 'moet doen' op de trainingsdagen. Vandaag kreeg ik ingefluisterd, te rusten. Want morgen word ik geacht een lange duurloop te doen. Waar dit allemaal toe leidt, geen idee, dat is wrsch in het procesje ingeprogrammeerd.

Het is prettig, ik hoef niet zelf na te denken en kan me met andere dingen bezighouden. Een ideale situatie.

Ik voel me verder prima dank u. Nog steeds een fractie keelpijn. Verder een goed gevoel in benen. Daar kan ik vast wel een stukje op lopen morgen. Of vandaag eigenlijk al. Toch maar even stoppen met pokeren.

POV

ps.. zaterdag 20.6 in 1.39.10 gelopen. Niet de geplande langere want: tijdgebrek, iets last van liezen, beetje te vroeg etc etc.

Wel opvallend: bij een snelheid van net boven de 12 km/u had ik voortdurend een HF van 115-117. Erg goed. En, beste trainers, opvallend is dat bij meting TIJDENS LOPEN de hartslag 5-10 slagen LAGER is dan bij meting vlak na stoppen. Hoe kan dat!
(waarsch vergemakkelijkt een goede veneuze druk in beenspieren tijdens lopen, de bloedsomloop. Een zeer goed effectje, kan ik gebruiken in marathon).

Nu is de logische vervolgtraining zondag: 28 km met wedstr. schoenen, waarvan een deel op 14-15 km/uur, en dan kijken of dit ook vergelijkbaar goed en soepel met een HF van omtrent 140 kan.

Zo ja -> Heel goed; zo nee -> ook heel goed. Want in het Universum is alles goed.

dag 4

Een 12 km met daarin 5x2 minuten op 16 tot 17 km/uur, best vlot met twee minuten pauze.

Totaal nu 67 km in 4 dagen, een mooi totaal. Morgen rusten en zaterdag iets langs.

E.L wordt iets waarschijnlijker, ook omdat loopster I.D. na in K. een rustige M. in 3.30 gelopen te hebben, aangaf ook in E.L te willen L.

POV

toch maar alvast een schemaatje gemaakt

want je weet maar nooit.

Gisteren 20.5 km rustig. Dit ging dermate gemakkelijk dat ik een schema voor Etten Leur gemaakt heb voor mezelf. Ik ga dat volgen en als alles goed en gemakkelijk blijft lopen dan, EN als er geen wind is EN het is geen 25 graden, ja dan, dan....

Het schema is simpel: twee weken van 110 km; een week van 90 km en dan de marathonweek. Dinsdag baantraining, 6x1000 ofzo, verder rustige training en drie lange duurlopen van 36-34-26 km. Ruim een week voor de marathon, een testloopje 10 of 15 km om te kijken hoe het staat (ik ga alleen lopen als alles 100% voelt).

Dag 2 van het schema alvast: 5x (800, 200 pauze) in 2.56/68 2.52/70 2.55/67 2.55/71 2.51, een mooie training, het voelde niet zwaar terwijl het best vlot ging. Totaal 17 km.
Dag 3 was een 17 km met hierin 1500 m op 'marathontempo', dit kwam uit op 5.59. Ik was moe en na de training beetje zere keel van het proberen de groep te overstemmen (21 mens!). Ook iets zere knie.

als, dan, misschien, toch, wie weet,

Vandaag 8x800 op loopband, en wat krachttraining. Het ging erg gemakkelijk in gemiddeld 17.3 km/uur, HF155. Veel macht en hele goede benen. Nog wel lichte keelpijn maar ik voel me al bijna weer zoals twee weken geleden. Alleen de 'duur' is wat verdwenen, vermoed ik. Laatste training > 12 km is al 15 dagen geleden.


Ik ben er nog niet uit.

Ik zit te denken om toch de marathon te lopen. Ik zal morgen beslissen. Ik zal een goede afweging van voor- en nadelen maken, twee lijstjes, en hang daar gewichten aan. Dan zal ik vanzelf zien naar welke kant de balans uitslaat...


NEEE!!!! Anders!!!!!

Ik kan niet in de toekomst kijken. Ik denk dat dit nu onbeslisbaar is. In het algemeen, stel dat mensen echt zomaar van alles kunnen beslissen, dan zou het een enorme zooi worden in de wereld. Nee... natuurlijk wordt er nooit beslist. Er wordt alleen 'gekozen' wat al overduidelijk onontkoombaar voor je voeten ligt. En zolang dat nog niet zo is is er alleen sprake van inzoomen en aanvoelen. Dus ik ga gewoon trainen en wacht tot er iets al of niet aan mijn voeten ligt.

POV

ps..
Mensen vragen mij hoe ik omga met deze teleurstelling van niet-lopen van Berlijn.
Antwoord: Ik zet de 'teleurstelling' ergens in een hoek van mijn wereld en kijk er af en toe naar. Ik zie de negatieve kanten ervan (geen eeuwige roem en faam, geen mooie loopervaring in Berlijn) en de positieve kanten (geen spierpijn nu, ik voel me erg fit alweer, geen baggertijd gelopen, mooie wedstrijd gezien). En dat is het dan, die neg. en pos. kanten zijn er, verder gaat het op een bepaald moment vervelen om er naar te kijken of er aan te denken (want het ding staat daar toch maar, als onveranderbaar object, als niet-gebeurde gebeurtenis). En er staan ...tig andere dingen in de wereld die dan veel interessanter zijn om mee bezig te zijn.

Om verder een beeld te krijgen hoe andere toppers (!) hier mee omgaan: je moet weten dat elke topmarathon ook een aantal onzichtbare top-afvallers kent. Zo heeft Wanjiru niet in Berlijn gelopen omdat zijn opbouw niet op tijd voor B. klaar was (wel stond hij al als klein kaal mannetje achterop de B. medaille). Vorige week zegde Ryan Hall af voor Chicago, die volgende week verlopen wordt. Reden: waarschijnlijk een aantal trainingsfouten waardoor hij 'overtraind' of 'niet scherp' was. Zie ook de LETSRUN site.